சமூகத்தின் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுக்கான தளம்

நீ வாழ... நீயே வாதாடு... வரவேற்பு வாழ்த்து!

No law, no life. Know law, know life! என்ற நமது அடிப்படைக் கொள்கை தத்துவத்திற்கு இணங்க சட்ட விழிப்பறிவுணர்வின் (அ)வசியத்தை உணர்ந்து, ‘‘நீதியைத்தேடி... சட்டப் பல்கலைக் கழகத்திற்கு’’ வருகை தந்துள்ள உங்களை வருக என வரவேற்று, உங்களுக்கான சட்ட விழிப்பறிவுணர்வைப் பெற்று பயனைப் பெறுக என வாழ்த்துகிறோம்!
முக்கிய அறிவிப்பு : இந்த இணையப்பக்கத்தை புதுப்பிக்கும் பணி நடந்துக் கொண்டிருப்பதால், சில பதிவுகள் அல்லது இணைப்புக்கள் கிடைக்காமல் போகலாம்!

Wednesday, February 21, 2018

முட்டாள்கள் பேசாமல் இருப்பதே நல்லது!




பொதுவாகவே, டிவி மோகம் அனைவருக்கும் உண்டு. இதிலும் தனக்கென்று ஒரு டிவி இருந்தால் சொல்லவா வேண்டும்?

ஆமாம், சமூக வலைத்தளங்களில் ஒன்றான யுடியூபில் தமக்கென்று ஒரு சேனலை உருவாக்கிக் கொள்வது பெரும்பாழானோரின் செயலாக இருக்கிறது. பெரும்பாழானோர் என எதற்காகச் சொல்கிறேன் என்றால், அதில் வெளியிடப்படும் பல விசயங்கள் பா(ழா, லா)ன விசயங்கள்தான்!

எப்பொழுதும் முட்டாள்கள் பேசாமல் இருப்பதே நல்லது. ஏனெனில், பேசாமல் உள்ளவரைதான் அவர்கள் அறிவாளிகளாக தெரிவார்கள். பேசத் தொடங்கி விட்டால், அவர்களின் முட்டாள்தனங்கள், அவர்களை அறியாமலேயே ஒவ்வொன்றாக வெளிவரத் தொடங்கி விடும். 

சமூக வலைத்தளங்களைப் பொருத்தவரை அதில் பதிவிடுபவர்கள் பலரும் தங்கள் மேதாவிகள், அறிவாளிகள் என்றே எண்ணுகிறார்கள். ஆனால், இப்படி நினைக்கும் பலரும் முட்டாள்களே என்பது, அவர்களது காணொலிகளை பார்க்கும்போது புரியும். 

இந்த வகையில், ஒரு பிரபலத்தைப் பற்றி எடை போடுவதற்கு எனக்கு மிகவும் உதவிகரமாக இருப்பது, யுடியூபில் உலாவரும் காணொலிகள்தான். 

ஆமாம், முன்பெல்லாம், இதற்காக அவர்களைப் பற்றி நிறையவே ஆராய வேண்டி இருக்கும். அவர்களைப் பற்றி தெரிந்தவர்கள் யாரிடமானது கேட்டால், அவர்களைப் பற்றி என்ன மனநிலையில் இருக்கிறார்களோ அப்படியே சொல்லி விடுவார்கள். 

ஆகையால், அவர்கள் சொன்னது, சரிதான் என்ற முடிவுக்கு ஒருபோதும் வந்துவிட முடியாது. ஆகையால், ஒருவரைப் பற்றி அறிவது கடினமாக காரியமாகவே இருந்தது. ஆனால், வளர்ந்துள்ள தகவல் தொழில் நுட்பம், இதனை மிகவும் எளிதாக்கி விட்டது. 

தெரிந்ததை தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டும். தெரியாததை தெரியாது என்றே சொல்லிவிட வேண்டும். அதுபற்றி தெரிந்தவர்கள் யாரும் இருந்தால், அவர்களைப் பற்றி தெரிவித்து, தெரிந்துக் கொள்ள வழிகாட்ட வேண்டும்.

இதுவே அறிவுள்ளோருக்கு அழகு. ஆகையால், இதை மட்டுந்தான் அறிவுடையோர் செய்வர். இப்படியும் வெகுசிலரை, அரிதிலும் அரிதாகப் பார்க்கலாம். 

ஆனால் பலரும் நினைப்பது என்னவென்றால், எனக்கு தெரியாது என்று சொன்னால், தங்களுக்கு கெளரவக் குறைச்சல் என்று நினைக்கு அறிவுவறுமை முட்டாள்கள் பலர், எங்களுக்கு எல்லாந் தெரியும் என்பதைப் போல காட்டிக் கொள்ள முயற்சித்து எதையாவது உளறி கொட்டு(கிறா, வா)ர்கள். 

இதில், சமூக ஆர்வலர்கள் என்ற, சமூக கோளாறுகள் எல்லாம், சட்ட விழிப்பறிவுணர்வை ஏற்படுத்துகிறேன் என்ற பெயரில் சட்டத்துக்கு விரோதமான செய்திகளை எல்லாம் மக்களுக்கு போதனையாக தருகிறார்கள்.  இதையெல்லாம் உண்மையென நம்பும் மாக்கள் ஆஹா, ஓஹோ என்கிறார்கள். 

இப்படி போக்குவரத்து குறித்து, அடிப்படை சட்ட விதிகள் எதுவுமே தெரியாமல், காவலூழியர்களுக்கு அபராதம் விதிக்கும் உரிமை உள்ளது, அனைத்து அசல் ஆவணங்களையும் கையிலேயே வைத்திருக்க வேண்டும் என்பன உள்ளிட்டு, அறப்போர் இயக்கத்தின் அறிவுவறுமை ஒன்று உளறுவதை இந்த இணைப்பில் காணலாம்

இதற்கு முன்பாக இதுபற்றிய சரியான சட்ட விவரங்களை தெரிந்துக் கொள்ள விரும்புபவர்கள் வாகன (ஓட்டி, பயணி)களே... உஷார்! என்ற இந்தக் கட்டுரையைப் படித்துவிட்டு, அக்காணொலியைப் பார்க்கவும். அப்போதுதான் உளறல்கள் புரியும்.

தன்னார்வ தறுதலைகள்தான் இப்படி என்றால், ஊடகங்களோ இவர்களுக்கு மேல் இருக்கின்றன.


இந்தச் செய்தியை எனக்கு அனுப்பிய ஒருவர், சரியா என கேட்டார். இப்படியொரு சங்கதி சட்டத்தில் இருக்க வாய்ப்பில்லை என்பதே என்னுடைய அனுமானம் என்றாலும், நம் அனுமானத்தை எல்லாம் சொல்லக் கூடாது அல்லவா? 

ஆகையால் எனக்கு சரியாக தெரியவில்லை என்று உடனே பதில் சொல்லி விட்டேன். 

ஆமாம், சட்ட ஆராய்ச்சியாளர் என்பதாலேயே, அனைத்து சட்ட விதிகளையும், அதன் ஒவ்வொரு பிரிவுகளையும் தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. 


பின் ஓரிரு நாட்கள் கழித்து, மோட்டார் வாகனச் சட்ட நூலை சரி பார்த்த போது, இந்தப் பிரிவானது விபத்தில் சிக்கியவர் சார்பாக நஷ்டஈடு கேட்டு வழக்கு தொடுக்க உரிமை உள்ளவர்கள் யார்யார் என தெரிந்து, அந்நபருக்கு தெரிவித்ததோடு முகநூலிலும் பதிவிட்டேன். இதுவே, அறிவுடைய ஆர்வலர்கள் செய்ய வேண்டியது. அவ்வளவே!
பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Saturday, February 17, 2018

கள்ள மனங்கொண்ட கயவர்களே, அரசூழியர்கள்!


அரசின் கூலிக்கு மாரடிக்கும் எவரும், 
காரிய அடிமைகளே! கயமைக் கோமாளிகளே!!
வெள்ளையர்களை விஞ்சிய கொள்ளையர்களே!!! 

என்பது, மநு வரையுங்கலை! என்ற நூலில் முன்மொழிந்துள்ள தத்துவம். 

இந்த மூன்றுக்குள் அடங்காத எவரும் அரசூழியராக இருக்க முடியாது. அப்படி இருக்க நினைத்தால், அவர்கள் அரசூழியர்களாகவே இருக்க முடியாது. இது நானாகவே இருந்தாலும் அப்படித்தான்! 

இப்படி, ஓய்வுப் பெற்ற ஒரு தலைமை ஆசிரியரே போலிச் சான்றிதழ்களை அடித்துக் கொடுக்கிறார்கள் என்றால், இதற்கு ஓர் அரசூழியனாக அவர்பட்ட அனுபவங்களே அடிப்படை காரணம். 

ஆமாம், இப்படி ரூபாய் அல்ல அல்ல, அமெரிக்க டாலர் உள்ளிட்ட அனைத்தையுமே அச்சடிக்கிறார்கள். ஆனால், அரசாங்கமோ நாங்கள் அச்சடிப்பது மட்டுந்தான் அசல்; மக்கள் அச்சடிப்பது போலி என்று கூறி, அதற்கான சட்ட நடவடிக்கைகளை எடுக்கிறது.


பட்டப் படிப்பைப் பொறுத்தவரை கிட்டத்தட்ட இந்தியாவில் உள்ள எல்லாப் பல்கலைக் கலகங்களுமே, லட்சக்கணக்கில் பணம் பெற்றுக் கொண்டு இப்படி போலிச்சான்றிதழை வழங்குவதாக கூறுகிறார், அப்படி போலிச்சான்றிதழ்களை வாங்கித் தரும், எனக்குத் தெரிந்த, இடைத் தரகர் ஒருவர்! 

இவர் நம் வாசகர் என்பது, வெளியில் சொல்லக்கூடாத கூடுதல் கொடுமை!! ஆனாலும், சொல்லியாக வேண்டிய நிலைமை. ஆகையால் சொல்கிறேன். 

ஏன் இப்படிப்பட்ட சட்ட விரோதக் காரியங்களைச் செய்கிறீர்கள் என கேட்டால், ஒருவர் ஒரு பாடத்தில் தேர்ச்சி பெற முடியாததால், வேலை வாய்ப்பை இழந்து, அவர் குடும்பமே சோத்துக்கு வழி இல்லாமல் கஷ்டப்படும்.

இதனை நான் குறைந்தப் பணத்தில் குறுக்கு வழியில் சரி செய்து கொடுத்து, வேலை வாய்ப்பை பெற வைப்பதன் மூலம் அவர்களது குடும்பத்தை காப்பாற்றுகிறேன். இதனால், அவர்களது குடும்பம் என்னை மனதார வாழ்த்துகிறது. 

எனவே, நான் செய்வது சட்ட விரோதம் என சட்டம் சொன்னாலும், அதைப்பற்றி நான் கவலைப்பட வில்லை. நான் செய்வதும் நியாயந்தான் என்கிறார். 

இவரது குறைந்த செலவால் பாதிக்கப்பட்ட பல்கலைக் கலகங்களின் பண முதலைகள், இவரது குடும்பத்தை சட்ட சிக்கலில் சிக்க வைக்க அதிலிருந்து மீண்டுவர கோடியில் செலவு செய்திருக்கிறார். 

தமிழகத்தில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லும் படியான கட்சியில் மாவட்டப் பொறுப்பில் இருந்த இவரிடமே, இவரது கட்சியைச் சார்ந்தப் பொய்யர்கள், பெறும் பணத்தைப் பறித்துக் கொண்டதோடு, பல்வேறு விதங்களில் பயமுறுத்தி உள்ளார்கள். 

இவர் சொன்ன கருத்தின் அடிப்படையில்தான், ‘‘பல ரகப் பொய்யர்கள்’’ என்ற தலைப்பில் கட்டுரையை எழுதினேன்.  நாம் தேர்ந்தெடுக்கும் பொய்யன் நம் கட்சிக்காரன் அல்லது உற்ற நண்பன் அல்லது உற்ற உறவு என எண்ணி ஏமாற நினைப்பவர்களுக்கு, இவரது அனுபவப் பாடம் பாடமாக அமையும் என்பதால், அவசியம் படித்துப் பாருங்கள். 

இதனாலேயே, அத்தொழிலை விட்டொழித்து இருப்பார் என நீங்கள் நினைத்தால், உங்களை விட (கோ, ஏ)மாளிகள் யாருமில்லை என்றே சொல்லுவேன். இப்போது, குடும்பத்தை தனியாக குடித்தனம் வைத்து விட்டு, ஓரிரு இளைஞர்களை வைத்துக் கொண்டு, அதி தீவிரமாக அவர்களின் பெயரில் செய்து வருகிறார். 

இதிலிருந்து, அவர் செய்வது நியாயமில்லை என்று அவருக்கே தெரிகிறது. ஆனாலும், கடின உழைப்பு இல்லாமலேயே எளிதில் சுளையாக கிடைக்கும் பணத்தை விட மனமில்லை என்பது ஒருபுறம் என்றால், நீயா நானா பார்த்து விடுவோம் என்று போலிச் சான்றிதழ் வழங்குவதில் உள்ள போட்டி மற்றொரு புறம்.

இங்குள்ள பொய்யர்கள் எப்படி, கர்நாடகா மற்றும் ஆந்திராவில் போலிச் சான்றிதழைப் பெறுகிறார்களோ அப்படித்தான் இவர்களும், இங்குள்ளவர்களுக்கு அங்கும், அங்குள்ளவர்களுக்கு இங்கும் என மாறிமாறி போலிச்சான்றிதழை வாரி வழங்கி வருகிறார்கள். ஆகவே, இதனை மிகப் பெரிய கும்பல் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். 

உண்மையைச் சொல்லப்போனால், நியாயத்துக்கு விரோதமான முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் எந்தவொரு அரசும் உண்மையாக செயல்பட முடியாது என்பதால், போலியாகத்தான் செயல்பட்டாக வேண்டும்.  

ஆமாம், பட்டறிவு உள்ளவனைவிட, படிப்பறிவுக்கான சான்றிதழை வைத்திருப்பவனையே அரசு தன் ஊழியனாக தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்கிறது என்கிற அவல நிலையில், அப்படிப்பறிவிலும் இட ஒதுக்கீடு அடிப்படையில் அம்மதிப்பெண்ணை கூட எடுக்க தகுதி இல்லாதவர்களையும் அல்லவா ஊழியனாக தேர்ந்தெடுக்கிறது.

இது படிப்பறிவு மற்றும் இட ஒதுக்கீட்டுக்கு எதிரான கருத்துக்களைப் போன்று தோன்றலாம். ஆனால், உண்மையில் படித்த மற்றும் படிக்காத முட்டாள்களை அரசு அடிமையாக வைத்திருக்கிறது என்பதை எடுத்துச் சொல்லி விழிப்பறிவுணர்வைப் புகட்டுவதே ஆகும். 

தன் திறமைக்கேற்ற ஊழியமும், ஊழியத்துக்கேற்ற கூலியும் கிடைத்தால் போதும் என்கிற எண்ணம் ஒவ்வொரு குடிமகனிடமும் இருக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் நாம் வாழ்வோமே தவிர, நாடு நாசமாகும் என்ற எண்ணம் இருக்க வேண்டும். இதற்கு பதில் நாமே நாசமாகலாம் என்ற எண்ணம் வளர வேண்டும்.  

இந்த எண்ணத்தை மட்டும் வளர்த்துக் கொள்ள ஆரம்பித்தால், நாமேன் நாசமாக வேண்டும் என்ற எண்ணமும் கூடவே வளரும். ஆகையால், நாளுக்கு நாள் தன் திறனை வளர்த்துக் கொண்டே வரமுடியும். 

மாறாக, திறனை வளர்த்துக் கொள்ளாமல் எந்தவொரு குறுக்கு வழியில் எந்தவொரு ஊழியத்துக்கு வந்தாலும் மற்றவர்கள் மதிக்கவே மாட்டார்கள் என்பதால்தான், இட ஒதுக்கீடு அடிப்படையில் வேலைக்கு வந்தவர் களையுங் கூட, சக ஊழியர்கள் பாகுபாட்டோடு நடத்துகிறார்கள். 

எனவே திறமையை வளர்த்துக் கொண்டு, போட்டியாக திகழாதவரை தீண்டாமையை ஒழிக்கவே முடியாது என்பதே என் நிலைப்பாடு. 

அரசாங்கத்தின், (கு, கி)றுக்குத் தனமான முயற்சிகள் யாவும் அறியாமை, தீண்டாமை உள்ளிட்டவற்றை வளர்த்தெடுக்கும் என்பதோடு, காலா காலத்திற்கும் மக்களை மன ரீதியாக அடிமைகளாகவும், நோயாளிகளாகவும் வைத்திருக்கவே செய்யும். அரசே இப்படித்தான் என்னும்போது, அரசூழியர்களும் அப்படித்தானே இருப்பார்கள்?  

பொதுவாக, நான் அரசூழியர்களை  கேள்வி கேட்டு அனுப்பும் சட்டப்பூர்வ அறிவிப்புக்களில் அல்லது கடிதங்களில், ‘‘நீங்கள் படித்து ஊழியத்துக்கு வந்தீர்களா அல்லது பணம் கொடுத்து வந்தீர்களா’’ என்றுதான் கேட்பேன். இப்படிக் கேட்டால்தான், கொஞ்சமேனும் தங்களின் அறிவுவறுமையைக் கண்டு பயப்படுவார்கள். சட்ட சிக்கலுக்கு பயந்து கடமையைச் செய்வார்கள், அறிவை வளர்த்துக் கொள்ளவும் முயற்சிப்பார்கள். 

அவ்வூழியர்கள் அடாவடி பெண் ஊழியராக இருக்கும் பட்சத்தில், இந்த வரிசையில் கூடுதலாக ஒரு கேள்வியை சேர்த்துக் கொள்வேன் என்பதை, ‘‘மநு வரையுங்கலை!’’ நூலைப் படித்தவர்கள் அறிந்திருப்பீர்கள். இப்படிக் கேட்டாலும் கூட, இவர்கள் அடங்குவதில்லை. காரணம், கடைசியாக கேட்ட கேள்வியில் இருக்கும் உண்மைதான்! 

இந்த வகையில், நியாயமான சிந்தனை கொண்ட என் கேள்விகள் எப்போதும் சரியாகத்தான் இருந்து இருக்கின்றன என்பது, எப்போது எனக்கு தெரிய வந்தாலும், எனக்கே ஆச்சரியமாகத்தான் இருக்கிறது!

சேர்க்கை நாள்: 22-02-2018


நாங்கூட, போலிச் சான்றிதழ்கள் மட்டுந்தான் கிடைக்குமென நினைத்து இருந்தேன். ஆனால், தங்கப் பதக்கமே கிடைக்கும் என இந்த செய்தியின் மூலமே தெரிந்தது. ஆண்களுக்கு பெண்கள் சற்றும் சலைத்தவர்கள் இல்லை என்பதை நிரூபிக்கிறார்கள் போலும்.

சேர்க்கை நாள் 23-02-2018

ஓ, இவ்வளவுதானா முனைவர் பட்டம்!


எனக்கு, ‘முனைவர்கள் எல்லாம் முட்டாள்கள்’ என்ற கருத்து ஏற்கெனவே இருந்தது, தற்போது உறுதியாகி விட்டது.

சேர்க்கை நாள் 05-03-2018

நேர்முகத் தேர்வு, சான்றிதழ் சரி பார்ப்பு என பல்வேறு வழிமுறைகளை கையாளும் போது, எப்படி போலிச் சான்றிதழ் கொடுத்து சேரமுடியும்?

இந்த வழிமுறைகளில் கண்டாறியாதவர்களில் மீது, ஊழியத்தில் கடமை தவறல் என ஏன் வழக்குப் பதிவு செய்வதில்லை??

முறைகேடான வழியில் இலஞ்சங் கொடுத்து பணியில் சேர்ந்து விடலாம் என நினைப்பவர்கள், இப்படி சட்டப் பிரச்சினைகளை சந்தித்து வேலை வாய்ப்பு கிடைக்காமல் தின்டாட வேண்டி இருக்கும். 
பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Friday, February 16, 2018

மூலிகையின் மூலமும்; (ம, மா)ற்ற விளக்கமும்!


இயற்கையைப் பற்றி நம் முன்னோர்களுக்கு இருந்த விழிப்பறிவுணர்வு நம்மிடம் இல்லை. ஆகையால், இயற்கையை காப்பாற்றுகிறோம் என்றப் பெயரில் நாம் செய்யும் செயல்கள் பல அர்த்தமற்றவையே என்பதை கூட அறிய முடியாத நிலையில் உள்ளோம்.

ஆமாம், தாவங்கள் தரும் வரத்தால்தான், உலக உயிரினங்கள் யாவும் உயிர் வாழ்கின்றன. தாவரன் என்றால், கடவுள் என்று பொருள் சொல்கிறது, தமிழ் அகராதி!

இப்படிப்பட்ட தாவரங்கள் அனைத்துமே நமக்கு தேவை என்றாலுங்கூட, நோயைத் தீர்க்க உதவும் தாவரத்தை மூலிகை என்கின்றனர். மூலிகை என்றால், முதல்தர தாவரம் எனச் சொல்லலாம்.  

பொதுவாக விலங்குகள் உள்ளிட்ட உயிரினங்கள் நோய்வாய்ப்படும்போது, அதற்குறிய தாவரத்தை உண்டு, உபாதையை தீர்த்துக் கொள்கின்றனர்.

ஆமாம், சைவக்குரங்கு, அசைவ நாய், பூனை உள்ளிட்டவர்கள் தங்களுக்கு மலச்சிக்கல், செரியாமை உள்ளிட்ட கோளாறுகள் ஏற்படும்போது, தான் விரும்பும் ஏதோவொரு தாவரத்தை சிறிது உண்பதைப் பார்த்து இருப்பீர்கள். நான் பலமுறை பார்த்து இருக்கிறேன். பார்க்காதவர்கள் இங்குச் சொடுக்கி பார்க்கலாம்.

இந்தக் காணொலியை எடுத்து பதிவேற்றி உள்ளவர்கள் கூட, நாய் எதற்காக புல்லைத் திண்கிறது என்பது புரியாமல், வியந்து சிரிப்பதையும், ‘‘என் நாய் ஒரு மாடு’’ என தலைப்புக் கொடுத்திருப்பதையும், இதுபற்றிய புரிதல் இல்லாதவர்கள் பலரும், ‘‘அந்த நாய் பைத்தியமாக இருக்கலாம் என்பது உள்ளிட்ட பல்வேறு கருத்துக்களைப் பின்னூட்டமாக’’ எழுதி இருப்பதை காணலாம்.

என்னடா, ஐந்தறிவு அஃறினை விலங்குகளை, ஆறறிவு உயர்தினையில் சொல்கிறேனே என எண்ணுகிறீர்களா?!

இதுபற்றி மிகவும் விரிவாக ‘‘கடமையைச் செய்! பலன் கிடைக்கும் நூலில்’’ சொல்லியுள்ளேன். ஆனாலும், அந்நூலைப் படிக்காதவர்களுக்காக சுருக்கமாகச் சொல்லி விடுகிறேன்.

நம் அறிவின்படி, அவர்கள் தம் பிறப்பால் அஃறினையாக இருந்தாலும், தங்களின் தேவையை தாங்களே பூர்த்தி செய்துக் கொள்ளும் அறிவுத்திறம் படைத்த உயர்தினையில் வாழ்கிறார்கள். ஆனால், அறறிவு படைத்த மனிதர்கள் ஆகிய நாமே, அடுத்தவரை நம்பியே வாழ்ந்து (மோ, நா)சமாகிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

நம் அறிவை உலக அழிவிற்கே பயன்படுத்துகிறோம். ஆகையால், என்னைப் பொறுத்த அளவில், அறறிவு மனிதர்களை விட, அதற்கு கீழான உயிரினங்களே மதிக்கத் தக்க வகையில் உயர்ந்தவர்கள்.

இந்த வகையில், நமக்குள்ள நோயைப் பொறுத்து, அதனை தீர்ப்பதற்கான தாவரம் நமக்கு அருகிலேயே நிச்சயமாக வளர்ந்திருக்கும் என்கிறார்கள்.

இதுபற்றி சித்தர் பாடல் ஒன்றில்கூட வருவதாகவும் சொல்கிறார்கள். அதுபற்றி எனக்கு தெரியவில்லை. ஆகையால்தான், இங்கு சொல்லவில்லை. தெரிந்தவர்கள் சொன்னால் சேர்த்து விடுகிறேன்.

ஆனால், இக்கருத்து உண்மை என்பதை நானும் பலமுறை உணர்ந்து இருக்கிறேன். அதாவது, எனக்கு தேவையான தாவரங்கள் நான் எங்கெல்லாம் வசிக்கிறேனோ அங்கெல்லாம் அருகிலேயே கிடைத்து, அதனை தக்க விதத்தில் பயன்படுத்தி பலன் அடைந்திருக்கிறேன்.

ஆகையால், இப்படி நடக்கும் ஒரு செயலை இயற்கையின் கருணை என்றே சொல்லவேண்டும்.

இந்தத் தகவலை, சென்னை வாசகர் Sathish Kumar N இடம், நான் ஒருமுறை சொன்னபோது, ‘‘நீங்கள் சொல்வது கிராமத்தில் வேண்டுமானால் சாத்தியமாக இருக்கலாம். ஆனால், நகரத்தில் சாத்தியமா சார்?’’ என்று வினவவே, எனக்கும் சிறிது சறுக்கல் ஏற்பட்டது.

பின்னரே, (அ, எ)ந்நகரத்திலும் கிடைக்கிறது என்பதை ஆராய்ந்து அறிந்து வியந்தேன்!

சரி, இடையில் விட்ட விசயத்துக்கு வருகிறேன்.

விலங்குகளுக்கு இருக்கும் இந்த அறிவு, மனிதருக்கு கிடையாது. ஆகையால், வீட்டு விலங்குகளுக்கு மனிதனின் அறிவுவறுமையில் கண்டுப் பிடிக்கப்பட்ட மருத்துவத்தை செய்து, அவர்களுக்கு நோயைப் போக்குவதற்குப் பதிலாக பீடிக்க வைக்கிறார்கள்.

ஆனால், மனிதனின் ஆளுமையில் இல்லாத காட்டு விலங்குகள் மனிதனின் அறிவுகெட்ட தனத்தில் இருந்து தப்பித்து விடுகின்றன. இந்த வகையில், காட்டில் வாழும் பழங்குடி இன மக்களும் தப்பித்து விடுகிறார்கள். 

நம்ம மூலிகை விசயத்துக்கு வருவோம்.


மனிதர்கள் தங்களின் ஆரோக்கியத்தைக் கெடுத்துக் கொ(ள்ளு, ல்லு)ம் வகையில் சென்றுக் கொண்டு இருப்பதாலோ என்னவோ, அரசே மூலிகைகளைப் பற்றி கண்காட்சியை நடத்த ஆரம்பித்து உள்ளது.

இம்மூலிகைகளைக் கொண்டு செய்யப்படும் வைத்தியங் கூட, இப்போது பலனலிப்பதில்லை என்ற குற்றச்சாற்று பரவலாக உள்ளது. சித்த மருத்தும் செத்த மருத்துவமாக மாற இதுவும் ஒரு காரணம்.

இதற்கு, மருத்துவம் செய்பவர்களின் அனுபவமின்மை உள்ளிட்ட பல்வேறு காரணங்கள் சொல்லப் படுகின்றன. இதில் உண்மை இல்லாமல் இல்லை. இதெல்லாம் ஒருபுறம் இருக்கட்டும்.

முதலில் மூலிகை என்றால் என்னவென்று சரியாகப் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான் மூலிகை வைத்தியம் பலனளிக்கும்; இல்லையேல், பல்லைத்தான் இளிக்கும்.

ஒருபுறம் மூலிகை வைத்தியத்தின் மீது நம்பிக்கை இல்லாமல், மாற்று மருத்துவத்தை தேடுவோருக்கு இடையில், மாற்று மருத்துவத்தில் உள்ள பக்க விளைவுகளுக்கு அஞ்சி, இன்றும் மூலிகை மருத்துவத்தை நாடுவோரும் இருக்க, இவர்களுக்கும் நோய்த் தீர்ந்தப் பாடில்லை என்ற குறையே விஞ்சி இருக்கிறது.

முன்பெல்லாம் மூலிகை வைத்தியம் பார்ப்பவர்கள், நான் முன்பே சொன்னது போல, நற்சிந்தனையோடு தேவையான மூலிகைகளை காடு, மலை உள்ளிட்ட இடங்களுக்கு கூட தேடிச் சென்று, எடுத்து வந்து மருந்து தயாரித்துக் கொடுத்தார்கள்.  அதனால், அதனை உண்ட மக்களுக்கும் நோய்த் தீர்ந்தது.

ஆனால், இன்று பெரும்பா(ழா, லா)ன வைத்தியர்கள் பணஞ் சம்பாதிப்பதற்கு என்றே வளர்க்கப்படும் அல்லது கடைகளில் விற்கப்படும் நாட்பட்ட மூலிகைப் பொருட்களையே வாங்கிப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

நான் முன்னரே சொன்னபடி, ‘‘தன் தேவையறிந்து தானாக வளர்வது மட்டுமே மூலிகையாகும்!’’ 

மாறாக, மூலிகை என்றப் பெயரில், பணத் தேவைக்காக வளர்ப்பது எப்படி மூலிகையாகும், அதெப்படி பலன் அளிக்கும்?

மேலும் மூலிகையைப் பறித்த உடனேயே பயன்படுத்தி செய்யப்படும் மருத்துகளே நோயை விரைவாகத் தீர்க்கும் வீரியம் கொண்டதாக இருக்கும். 

ஆதனால் தான் நம் முன்னோர்கள் தேவைக்கு ஏற்ப காடு மலைகளில் தேடித்திரிந்து, மூலிகையைப் பறித்து வந்து, உடனே மருந்து தயார் செய்து கொடுக்க மக்கள் நோயை தீர்த்துக் கொள்ள முடிந்தது.

ஆனால், இன்று எல்லாமே (ப, பி)ணமாகி விட்ட காலத்தில், (ப, பி)ணத்திற்காக வளர்க்கப்பட்டு, (ப, பி)ணத்திற்காகவே பல மாதங்கள் வைத்திருந்து, மூலிகையின் தன்மை குறைவுடன் விற்கப்பட்டு, (ப, பி)ணத்திற்காகவே செய்யப்பட்டு கொடுக்கப்படும் மருந்துகளில், எப்படி நோய்த்தீர வேண்டுமென்ற எண்ணம் இருக்கும்??

எப்பொழுதுமே மருந்தை உட்கொள்ளும் நோயாளிக்கு, ‘இம்மருந்தால் நம் நோய் தீருமா என்ற அவநம்பிக்கையே அந்நோய் முற்றிலுமாக தீரும் வரைக்கும் இருக்கும்’ என்ற நிலையில், பணமே பிரதானமாக வளர்க்கப்பட்டு, மருந்தாக வந்து சேர்ந்ததில், நோய் தீரக்கூடாது என்ற எண்ணத்தை தவிர வேறெதுவும் மேலோங்கி இருக்க வாய்ப்பே இல்லை என்னும் போது, அந்நோய் எப்படி தீரும்???

எனவே, மூலிகையை வளர்ப்பவர்களும், விற்பவர்களும்,  வைத்தியர்களும்  தங்களின் போக்கை மாற்றிக் கொள்ளா விட்டால், செத்த மருத்துவம் ஆகிக் கொண்டிருக்கும் சித்த மருத்துவத்திற்கு கூடிய விரைவில் சமாதி கட்டி விடு(வா, வீ)ர்கள்.

எது எப்படி இருப்பினும், நான் யாருக்கும் எங்கும் எதற்காகவும் எப்பொழுதும் யாரையும் நம்பி அடிமை வாழ்வு வாழமாட்டேன்.

மாறாக, என்னை நானே தற்காத்துக் கொள்ளும் தற்சார்பு வாழ்க்கையையே வாழ விரும்புகிறேன் என்பவர்கள்  எதையும் தெரிந்துக் கொள்ள வேண்டும், எதையும் தீர்த்துக் கொள்ள வேண்டும், இதற்கான ஏற்பாடுகளை நாமே செய்துக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற தீர்க்கத் தெளிவான நிலைப்பாட்டை எடுக்க வேண்டும். இப்படி எடுப்பவர்களுக்கே நிம்மதியான நல்வாழ்வு கிட்டும். அவ்வளவே!

குறிப்பு: வாய்ப்புள்ளவர்கள் அரசு ஏற்பாடு செய்துள்ள மூலிகை கண்காட்சிக்கு சென்று, மூலிகை குறித்த அறிவைப் பெறவும், இதன் மூலம் ஆதாயத்தை அடையவும் ஆதாரமாகவே இக்கட்டுரையை வரைந்துள்ளேன்.

மூலிகையின் மூல விளக்கம் குறித்து இதில் சொல்லியுள்ள தகவல் கண்காட்சியிலோ அல்லது வேறெங்குமோ கிடைக்க வாய்ப்பில்லை.

இந்தத் தலைப்பில், ஒரு கட்டுரையை எழுத வேண்டுமென்ற எண்ண விதை, சில மாதங்களுக்கு முன்பே மனதில் விழுந்தது. இன்று விருச்சமாகி விட்டது.

சேர்க்கை நாள் 23-02-2018


பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Thursday, February 15, 2018

பொய்யனை கண்காணிப்பதும், பாதகமே!


நான் வீட்டில் ஆழ்ந்து தூங்கிக் கொண்டு இருக்கிறேன். ஏதோ சிறு சத்தம் கேட்டு கண் விழித்தால், ஒரு திருடன் அனைத்தையும் களவாடிக் கொண்டு புறப்பட இருக்கிறான். நான் என்ன செய்வேன்?

எனக்கு எல்லா சட்டமும் நல்லா தெரியும். ஆகையால், நீ கிளம்பு. உன் மீது காவலூழியர்களிடம் புகார் கொடுத்துக் கொள்கிறேன் என்று சொல்வேனா அல்லது அத்திருடனைப் பிடித்து என்னுடையப் பொருட்களை மீட்பேனா?!

நானே அவனைப்பிடித்து மீன்பேன் என்பதுதான் புத்தி சாலிகளின் பதிலாக இருக்கும் என்பதோடு எந்த சட்டமும் தெரியாத அல்லது ஏதோ கொஞ்சந் தெரிந்த நீங்களுங்கூட அவனைப் பிடித்து மீட்கத்தானே செய்வீர்கள்?!

இப்படித்தான், இப்போது நீங்களும் பொய்யன் என்கிற நியாயத் திருடனிடம் இருந்து, எடுத்த எடுப்பிலேயே உங்களது நியாயத்தைத்  தக்க வைத்துக்  கொள்ள வேண்டும்.   

ஆனால், பொய்யர்களை வைத்து வழக்கை நடத்திக் கொண்டிருக்கும் அல்லது வழக்கை நடத்தும் எண்ணத்தில் உள்ள வாசகர்கள் சிலர், பொய்யர்கள் சரியாக வழக்கை நடத் துகிறார்களா என்பதை இந்த நூல்களை வைத்துக் கொண்டு கண்காணிக்கலாம் என முட்டாள்தனமாக நினைத் துப் பின், முற்றிலும் மோசம் போனதுண்டு. 

இந்த விவரங்களை எல்லாம் இங்கு எழுத இயலாது.  ஏனெனில், வாதாடியதால் நன்றாக  இருப்பவர்களைப் பற்றி எழுதுவதுதான் சிறப்பே தவிர, எவ்வளவு சொன்னாலும் பொய்யர்களை நம்பி நாசமாய் போனவர்களைப் பற்றி, நான் எழுதுவதில் யாருக்கு என்ன சிறப்பு இருக்கு?

இந்த இடத்தில் நீங்கள் சரியாகப் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டியது, சட்டத்தில் நான் சொல்வதை எல்லாம் தொழி லாகச் செய்யும் பொய்யர்களால் தான் செய்ய முடியாதே தவிர, தொழிலாகச் செய்யாத என்னைப்போல் உங்களாலும் சர்வ சாதாரணமாக செய்யமுடியும் என்பதையுந்தான்!   

இதில், பொய்யன் என் உயிர் நண்பன் அல்லது உற்ற உறவு என யாராக வேண்டுமாலும் இருக்கலாம். யாருமே விதிவிலக்கே அல்ல என்பதால்தான், ‘‘வக்கீல் என்றாலே கூலிக்கு மாரடிக்கும் பொய்யர்களே! இடைத்தரகர்களே!! அது நானாகவே இருந் தாலும் அப்படித்தான்’’ என்ற அப்பழுக்கற்ற உண்மையை ‘நீதியைத்தேடி... சாட்சியங்களைச் சேகரிப்பது எப்படி?’ நூலில் மிகவும் வெளிப்படையாகவே சொல்லி விட்டு,  சட்ட விழிப்பறிவுணர்வைப் பற்றியே சொல்லிக் கொடுத்துக் கொண்டு  இருக்கிறேன்.

சத்தியவான் காந்தி கூட, இந்தியத் தன்னாட்சி நூலின் 11-வது கட்டுரையில், ‘‘வக்கீல்களும் மனிதர்களே. ஒவ்வொரு மனிதரிடமும் நல்ல குணமும் ஏதாவது இருக்கும். வக்கீல்கள் ஒரு நல்ல காரியம் செய்ததாக ஏதாவது சம்பவங்கள் இருக்கு மானால், அந்த நன்மை வக்கீல்கள் என்பதை விட மனிதர்கள் என்ற முறையில் அவர்கள் செய்ததாகும்’’ என்றே கூறியுள்ளதை சுட்டிக்காட்ட வேண்டிய தருனமிது.  

ஆகவே, எடுக்க வேண்டிய நேரத்தில் எடுக்காத முடிவுகள், பின் எதற்குமே பயன்படாது என்பதைப் புரிந்து கொண்டால், உங்களுக்கு நல்லது. இல்லையேல், அப்பொய்யர்களுக்கே  நல்லது என்பதை அனுபவித்து தெரிந்துக் கொள்ளுங்கள். 

உங்களுக்கு இப்படியும் ஓர் அனுபவம் கிடைக்க வேண்டும் என்பது, உங்களின் சித்தம் என்றால், அதனைத் தடுக்க யாரால் முடியும்?!


ஆமாம், இதற்கு நம் வாசகர்கள் சிலரையே உண்மையாகச் சொல்லலாம். இந்த வகையில் ஒரு வாசகரைப் பற்றி சொல்கிறேன். 

சகோதர வாசகர் ஒருவருக்கு, 2005 ஆம் ஆண்டில், விவாகரத்து வழக்கு. பொய்யரை வைத்து மனைவி மனுச் செய்திருந்ததால், குடும்பம் தொடர்பான வழக்குக்களில், குடும்ப நீதிமன்றங்கள் சட்டப் பிரிவு 13 இன்படி, பொய்யர்கள் வாதாட தடையுள்ள நிலையில், பொய்யரின் மனுவை ஏற்றுக் கொண்டது எப்படி என சட்டப்பிரச்சினையை எழுப்பும் மனுவை தயார் செய்துக் கொடுத்தேன். 

ஆனால், அவரோ அம்மனுவை நிதிபதிடம் தாக்கல் செய்வதற்கு முன்பு, அடிப்படை அறிவே இல்லாத அவரது (நா, தா)ய்மாமனிடம் காட்ட, இப்படியெல்லாம் மனு கொடுக்கக்கூடாது என்றும், வாய்தா நாளில் போகவேண்டாம் என அவர் சொல்லி விட, இவரும் போகவில்லை. ஆகையால், அவள் கேட்டபடி நிதிபதி விவாகரத்து கொடுத்து விட்டார்.

நான் எழுதிக் கொடுத்த மனுவை கொடுத்திருந்தால், வழக்கே திசைமாறி, விவாகரத்தில் இருந்து வாழ்வும் திசைமாறி இருக்கும். 

அப்போதே இவளுக்கு ஒரு இரண்டு வயதில் பெண் குழந்தை. ஆனால், மறுமணம் செய்து கொண்டாள். எனினும், ஏதோ சச்சரவு வந்து தந்தை வீட்டுக்கே வந்து விட்டாள்.  அப்போதைய இரண்டு வயதுப் பெண் குழந்தை, இப்போது கல்லூரிப் படிப்புக்கு சென்றிருக்க வேண்டும். இது இவளுகளின் நிலை.

இவரது நிலையோ, விவாகரத்து மற்றும் குழந்தைப் பாசம் காரணமாக, மனநலம் பாதிக்கப்பட்டு, அதற்கான சிகிச்சை எடுத்து, பின் ஓரிரு வருடங்கள் கழித்து, பொருத்தமே இல்லாத வேறொருத்தியை திருமணம் செய்துக் கொண்டதால், முன்பு சுய கெளரவத்தோடு வாழ்ந்து வந்தவர், தற்போது மாமியார் வீட்டுப் பிள்ளை. 

இந்த நிலையில் நான்கான்டுகளுக்கு முன்பு, தொழிலாளர் வழக்கு தாக்கல் செய்ய வேண்டி மனுவை எழுதித்தருமாறு கோரவே, அவனிடம் முன்பட்ட அனுபவத்தில், ‘‘நீயே எழுது; சரிபார்த்து சொல்கிறேன்’’ என்று சொல்லி விட்டேன். என் ஒத்துழைப்பு கிடைக்கவில்லை என்றதும், ‘நான் பொய்யனின் உதவியோடு, வழக்கு தொடுக்கப் போகிறேன்’ என்றார். 

‘தொழிலாளர் வழக்கில் பொய்யர்கள் வாதாட தடை இருக்கிறது, நிர்வாகத்திடம் விலைபோய் விடுவார்கள்’ என்பது உட்பட, எவ்வளவு எச்சரிக்க வேண்டுமோ, அவ்வளவையும் எச்சரித்து விட்டு, பின் உன் விருப்பம் என்று சொல்லி விட்டேன். 

என்னுடைய எச்சரிக்கையை காதில் வாங்காமல், பொய்யனை வைத்து வழக்கு தொடுத்தார். இப்போது, நீங்கள் எச்சரித்தபடியே பொய்யன் நிர்வாகத்திடம் விலைபோய் விட்டான். 

ஆகையால், நீதியைத்தேடி... உள்ளிட்ட நூல்கள் வேண்டுமென கேட்க, நான் முன்பே சொன்னபடி, எடுக்க வேண்டிய நேரத்தில் எடுக்காத முடிவுகள், பின் எதற்குமே பயன்படாது என்ற அடிப்படையில், ‘இனிமேல், இந்நூல்கள் பயன் தராது. ஆகையால், நன்கொடை கொடுத்து வாங்கி வீணாக்க வேண்டாம்’ என்று சொல்லி விட்டேன். அவ்வளவுதான்! 

வேறென்ன செய்ய? 
பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

நூல்களின் முகப்பு

நியாயந்தான் சட்டம்

Follow by Email

Followers

முக்கியப் பக்கங்கள்

அடிப்படை சட்டங்கள்

  • 1. இந்திய சாசனம் 1950
  • 2. நீதிமன்ற சாசனம் 1872
  • 3. இந்திய தண்டனை சட்டம் 1860
  • 4. குற்ற விசாரணை முறை விதிகள் 1973
  • 5. உரிமையியல் விசாரணை முறை விதிகள் 1908

நம் நூல்களைப் பற்றி

நீதியைத்தேடி.... நீங்களும் நீதிமன்றத்தில் வாதாடலாம் வரிசையில்...
1 குற்ற விசாரணைகள்
2 பிணை (ஜாமீன்) எடுப்பது
எப்படி?
3 சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம்
4 சட்டங்கள் உங்கள் பாக்கெட்டில்
5 சாட்சியங்களைச் சேகரிப்பது
எப்படி?
6 கடமையைச் செய்!
பலன் கிடைக்கும்
7 மநு வரையுங்கலை!Recent Posts Widget

இந்நூல்கள் அனைத்தும் உங்களின் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுக்காக
மத்திய சட்டம் மற்றும் நீதியமைச்சகத்தின் நிதியுதவியோடு
தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியில் உள்ள நான்காயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பொது நூலகங்கள், மத்திய சிறைச்சாலைகள் மற்றும் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் உள்ளிட்ட நீதிமன்றங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன.

சொந்தமாக தேவைப்படுவோர், உ(ய)ரிய நன்கொடையைச் செலுத்திப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். தொடர்பு வாட்ஸ்அப் எண் 09842909190 ஆகும்.

எல்லாப் பதிவுகளும்!

நம் தள வகைகள்

பயின்றோர் (20-08-16)