நீ வாழ... நீயே வாதாடு... வரவேற்பு வாழ்த்து!

No law, no life. Know law, know life! என்ற நமது அடிப்படைக் கொள்கை தத்துவத்திற்கு இணங்க சட்ட விழிப்பறிவுணர்வின் (அ)வசியத்தை உணர்ந்து, ‘‘நீதியைத்தேடி... சட்டப் பல்கலைக் கழகத்திற்கு’’ வருகை தந்துள்ள உங்களை வருக என வரவேற்று, உங்களுக்கான சட்ட விழிப்பறிவுணர்வைப் பெற்று பயனைப் பெறுக என வாழ்த்துகிறோம்!
முக்கிய அறிவிப்பு : இந்த இணையப்பக்கத்தை புதுப்பிக்கும் பணி நடந்துக் கொண்டிருப்பதால், சில பதிவுகள் அல்லது இணைப்புக்கள் கிடைக்காமல் போகலாம்!

Friday, January 12, 2018

அர்த்தமுள்ள ஆய்வுக் கட்டுரையை எழுதுவது எப்படி?!


இன்று யாரைப் பார்த்தாலும், அவர்களுக்கு தகுதி இருக்கிறதோ, இல்லையோ ஆராய்ச்சியாளர்கள் என்று சர்வ சாதாரணமாக சொல்லிக் கொள்கிறார்கள். இதில் படித்தவர்கள் படிக்காதவர்கள் என்ற விதி விலக்கெல்லாம் கிடையவே கிடையாது. இதிலும் படித்த முட்டாள்களின் ஆராய்ச்சியைப் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம். 

ஆமாம், கல்வி கற்று தேர்ந்துள்ள ஒருவரிடம், நான்கு மீட்டர் நீளமுள்ள இரும்பு கம்பியை ஒரு மீட்டர் நீளமுள்ள துண்டுகளாக, மிகச் சரியாக வெட்டினால் எத்தனை கிடைக்கும் என்றால் நான்கு கிடைக்கும் என்பார். இதையே கல்வி கற்காத ஆனால், அவ்வேலையில் தேர்ச்சி பெற்ற ஒருவரை கேட்டால் மூன்றுதாம் கிடைக்கும் என்பார்.

உடனே நாம், என்ன இருந்தாலும் படிச்சவன், படிச்சவன்தான்! என்னதான் படிக்கவில்லை என்றாலும், இந்த சிறு விபரமே தெரியாதவர் எப்படி வாழ்க்கையில் முன்னேறுவார் என்றே நினைப்போம். ஆனால் உண்மை என்ன?

படித்தவர் போட்டது கல்விக் கூடத்தில் போட்ட மனக் கணக்கு. படிக்காதவர் போட்டது, தன் வாழ்வில் நடைமுறைப்படுத்திய அனுபவ கணக்கு. அதாவது இரும்பு கம்பியை உட்ட ஏதாவது ஒரு உபகரணத்தை பயன்படுத்தியே ஆக வேண்டும் அல்லவா?

இதில் சிறந்த உபகரணம் என்று ஹாக்சா பிளேடை எடுத்துக் கொண்டால் கூட, அதன் கனம் ஒரு மில்லி மீட்டர் என்று கொண்டால், மூன்று முறை அறுத்தால், குறைந்தது மூன்று மில்லிமீட்டர் காணாமல் போய் விடும். இதுமட்டுமல்லாமல், மேலும் சில விசயங்கள் உண்டு என்பதை இதற்கு மேல் நீங்களே புரிந்து கொள்ள முடியும்.  

இப்படிப்பட்ட வேறுபாட்டை களையும் ஒரு முயற்சியாக படித்த அறிவு வறுமைவாதிகள் கொண்டு வந்த திட்டமே, ‘‘ஆங்கிலத்தில் டாக்டரேட் என்று சொல்லப்படும் முனைவர் பட்டம்’’. இப்போது இப்பட்டமானது பல்கலைக் கழகங்களால் கூவி கூவி விற்கப்படுவதால், பணம் சம்பாதிக்க ஆசைப் படுபவர்கள், அதனை வாங்கவும் அலை மோதுகிறார்கள்.

இவர்கள் மேற்கொள்ளும் சுய(நல)க்கள ஆய்வு மற்றும் சமர்ப்பிக்கும் அறிக்கைகள் எல்லாம் கூட, நான் முன்னர் சொன்ன எழுத்தாளர்களைப் போன்றதே என்பது சொல்லி தெரிய வேண்டியதில்லை. 

படித்தவர்களின் ஆய்வுகள்தான் இப்படி கேவலமாக இருக்கிறது என்றால், படிக்காதவர்களின் ஆய்வுகள், விரிவஞ்சி வவரிக்க விரும்பாத வகையில் பல்வேறாக கெட்டுக் கிடக்கிறது. 

ஆய்வு என்றாலே, ஆராய்ச்சி செய்தல் என்று பொருள். ஆகையால், ஆய்வாளர்கள் என்று கூறிக் கொள்பவர்கள் எது ஒன்றையும் ஆராய்ந்து, அதன் உண்மையை அறிந்தே அதனை வெளிப்படுத்த வேண்டும். 

இப்படிப்பட்ட  ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு ஒரு சார்புத் தன்மையோ அல்லது மற்றவர்களை துதிப்பாடிப் பிழைக்கும் பிச்சைக்காரர்களாகவே இருக்கக்கூடாது. மாறாக, தான் ஆராய்ந்து அறிந்தவற்றை தயங்காது எடுத்துரைக்கு ஆன்ம பலம் உள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

ஆமாம், தான் சொல்லுங் கருத்து இந்தெந்த பிரபலங்கள் சொன்ன கருத்துக்களுக்கு எதிராக இருக்குமே, ஆகையால் எதிர்ப்பு இருக்குமே என்ற அச்சமும் இருக்கக்கூடாது.

எதிலும் நல்லது கெட்டது கலந்தே இருக்கும் என்பதால், தான் ஆராயும் விடயத்தில் இதுவும் இருக்கிறது; அதுவும் இருக்கிறது எனக்கூறி குழப்பக்கூடாது. எது அதிகமாக இருக்கிறது என்று சொல்ல வேண்டும். இரண்டையும் சொல்வதாக இருந்தால், எது கூடுதலாக இருக்கிறது என்று தெளிவுபடுத்த வேண்டும்.

இதற்கு முதலில் ஆதரவாக ஆராயப் போகிறோமோ அல்லது எதிர்ப்பாக ஆராயப் போகிறோமா என்று முடிவு செய்துக் கொள்வது முக்கியம். ஏனெனில், தேடலுக்கு ஏற்பவே விடியல் என்பதுபோல, இம்முடிவுக்கு தக்கவாறுதான் விடை கிடைக்கும்.

ஒன்றை மட்டுமே ஆதரிப்பதாக இருந்தால், அதனால் உள்ள பயன்களையும், ஆதரிக்காததில் உள்ள பாதகங்களையும் பட்டியலிட்டுக் காட்டுவது சிறப்பானதாக இருக்கும். இப்படிச் செய்வது எந்த விதத்திலும் குற்றமாகாது.

இதற்கு ஆராய்ச்சி உண்மையாக இருக்க வேண்டும். பொய்யான ஆராய்ச்சி முடிவுகளை வெளியிட்டால், அதற்கான விளைவுகளையும், விமர்சனங்களையும் சந்திக்க நேரிடும், எச்சரிக்கை!

பயன்களை மட்டுமே பட்டியலிட்டு காட்டுவதன் மூலம் மட்டுமே பாதகங்களை புரிந்து கொள்ளவும் வைக்கலாம். ஆனால், புரிந்து கொள்பவர்கள் நாம் சொல்ல வந்ததை சரியாகப் புரிந்துக் கொள்வார்களா அல்லது அவரவர்களது இஷ்டப்படி புரிந்து கொள்வார்களா என்பதை கணிக்க முடியாது அல்லவா?

ஆகையால், நாம் சொல்ல விரும்பும் பாதகக் கருத்து என்ன என்பதை வெளிப்படையாக பதிவு செய்வதே நல்லதாக இருக்கும். இப்படி பதிவு செய்தாலே கூட, பலர் புரிந்துக் கொள்ளும் தன்மையில் இருக்க மாட்டார்கள் என்பது வேறு விடயம்.

தங்களின் கருத்து ஆதரவாக ஒருவரின் கருத்தை மேற்கோள் காட்டுவது, கூடுதல் வலுவே தவிர தவறில்லை. ஆனால், அம்மேற்கோள் தன்னைவிட உயர்ந்தவர்களுடையதாக இருக்க வேண்டுமே அன்றி, தரந் தாழ்ந்தவர்களுடையதாக இருக்கக்கூடாது. அப்படி இருந்தால், அது ஆய்வாளர்களின் தரத்தை காட்டி விடும்.

மேலும், மேற்கோள் காட்டப்படும் நபர்களும் ஒரு சார்புத் தன்மை உள்ளவர்களாக இருக்கக்கூடாது என்பது மிகவும் முக்கியம். அதாவது, ஒன்றின் மீது நம்பிக்கை இல்லாதவர், அதுபற்றிய நம்பிக்கை ஏற்படும் விதத்தில் எழுத முடியாது.

‘‘நமக்காக நாமேதான் வாதடனும்’’ என்ற நம் கொள்கைக்கு மாறாக, நம்மை விட சட்ட விரோதத் தொழில் செய்யும் பொய்யர்கள் சிறப்பாக வாதாட முடியும் என என்னால் கட்டுரை எழுத முடியுமா? அப்படி எழுதினால் என்ன அர்த்தமாகும்??

சரி விட்ட விசயத்துக்கு வருகிறேன்.

ஆய்வில் தான் காட்டும் உயர்ந்தவரின் மேற்கோள் பகுதியை எவரும் எளிதில் படித்துப் பார்க்கும் வண்ணம் இருக்க வேண்டியது மிகவும் முக்கியம். பெரும்பாலும், நூல்களில் இருந்துதான் மேற்கோள் காட்டுவார்கள். ஆகையால், அந்நூல் அனைவருக்கும் எளிதில் கிடைக்கும்படி இருக்க வேண்டும்.

ஒருவேளை அந்நூல் மிகவும் பழமையானது என்பதோடு, தற்போது பதிப்பில் இல்லை என்றாலோ அல்லது எவ்வகையிலும் எளிதில் கிடைக்காது என்றாலோ, அந்தக் குறிப்பிட்டப் பகுதியை மட்டும் அப்பழுக்கற்ற வகையில் அக்கட்டுரையிலேயே அச்சேற்றிவிட வேண்டும். இதை வைத்துத்தான் அதன் உண்மை தன்மைபற்றி படிப்பவர்கள் முடிவுக்கு வரமுடியும்.

இல்லையேல், மேற்கோள் காட்டப்பட்ட கருத்து, எந்த அளவிற்கு உண்மையானது என்ற கேள்விக்குறி, படிப்பவர்கள் அனைவரின் எண்ணத்திலும் எழுந்து விடும்.

ஆனால், ஆண்டாளை சிறப்பிக்கும் கட்டுரை என்று கூறி, கவிப் பொய்யர் வைரமுத்து 08-01-2018 அன்று தினமணியில் எழுதிய ‘‘தமிழை ஆண்டாள்’’ என்றக் கட்டுரையில், இப்படியொரு கருத்தை மேற்கோள் காட்டி உள்ளார்.


நான் ஏற்கெனவே சொன்னபடி, அந்த நூலில் இந்த கருத்துதான் சொல்லப்பட்டுள்ளது என்பதற்கான ஆதாரங்கள் அவ்வளவு எளிதாக யாருக்கும் கிடைக்காது என்பதோடு, அந்த நூலின் பகுதியும் வெளியிடப்படவில்லை. இதுபற்றி எல்லாம், கவிப் பொய்யரை யாரும் கேள்வி கேட்கவில்லை.

உண்மையில், அந்த நூலில், ‘‘இப்படியொரு கருத்து இருக்கிறது. ஆனால், அதற்கான ஆதாரங்கள் எதுவும் இல்லை ஆகையால், உண்மையல்ல’’ என்றுகூட சொல்லப்பட்டு இருக்கலாம். இதில், கவிப் பொய்யர் முதல் பகுதியை மட்டும் எடுத்துச் சொல்லி இருக்கலாம் அல்லது கவிப் பொய்யர் சொன்னபடி தான் சொல்லப்பட்டு உள்ளது என்பதற்கு என்ன ஆதாரம்?!

என்னது இப்படி எல்லாங்கூட செய்வார்கள் என எண்ணாதீர்கள். செய்கிறார்கள் என்பதைப் பற்றிய என் அனுபவத்தையே  சொல்கிறேன்.

இப்படித்தான், என் நூலில் நான் முன்னதாகச் சொன்ன குறையை எடுத்துக்காட்டி விட்டு, அதன் தொடர்ச்சியாக தீர்வாக சொல்லப்பட்டதை சொல்லாமல் விட்ட ஓரிரு அற்பர்களின்  செயல் அனுபவங்களைப் பெற்று, அவர்களை எச்சரித்து இருக்கிறேன்.

இவ்வளவு ஏன்... இப்படிப்பட்ட, இழி செயலை நம் ‘‘நீதியைத்தேடி... சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம்’’ நூலுக்கு தினமலரில் மதிப்புரை எழுதியப் ‘‘பின்னலூரான் என்ற பொய்யரே செய்தார்’’ என்பதை, ‘‘மநு வரையுங்கலை!’’ நூலில் விரிவாகச் சொல்லி உள்ளேன்.

தன் கட்டுரையின் கருத்துக்கள் உண்மையானவை என்றால், அதனால் வரும் எதிர்வினை எதுவாயினும் அதனை உண்மையோடு எதிர்க்கொள்ள முடியும். ஆகையால், அதற்காக யாரிடமும் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டியதில்லை. மாறாக கேட்டால், கட்டுரையின் கருத்து உண்மையல்ல என்பதே கருத்தாகும்.

இதன் மூலம், இவர் ஆண்டாளை சிறப்பித்து கட்டுரை எழுதினாரா அல்லது அவதூறு செய்து கட்டுரை எழுதினாரா என்றால், சிறப்பித்து எழுதுவதுபோல அவதூறாக எழுதி உள்ளார் என்பதே சரி.  இதுவொரு திட்டமிட்ட செயல் என்பதால், சட்டப்படியோ, நியாயப்படியோ மன்னிக்கத் தக்கதும் அல்ல. 

மேலும், இப்படி எதையாவது பேசிவிட்டு அல்லது எழுதி விட்டு பின் அதற்காக வெட்கமே இல்லாமல் மன்னிப்பு கேட்பவர் என்பதற்கு, இவர் மீதான நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கில், இவர் கேட்ட மன்னிப்பு பற்றி, அவ்வழக்கின் தீர்ப்பில் குறிப்பிடப்பட்டு உள்ள பகுதியிது!


இதிலிருந்து இவர் ஆய்வுக் கட்டுரை எழுத தகுதியற்ற ஒரு முட்டாள் என்றோ அல்லது ஆண்டாள் குறித்து தான் சொல்ல வந்த அவதூறு கருத்தை நேராகச் சொல்லும் ஆண்மை இல்லாதவர் என்றோ அல்லது தான் என்ன எழுதுகிறோம் என்பதை விளங்கிக் கொள்ள முடியாத பைத்தியம் என்றோதான் கருத வேண்டுமே தவிர, கவிஞர் என்று கருதக்கூடாது.

ஏனெனில், அறிவின் எல்லையை கடந்து, இயல்பான கவித்துவத்தை பெற்றவர்களைத்தான் கவிஞர்கள் என்பர். இவர்கள் பாடிய கவிகளே, (இ, எ)ன்றும் இலக்கிய காவியமாக இருக்கிறது.

ஆனால், இவரோ, ‘‘கண்ணுக்கு மை அழகு; கவிதைக்கு பொய் அழகு’’ என கவிஞரின் வரிகளுக்கு ஏற்ப, பணத்துக்கு பாட்டெழுதும் கவிப் பொய்யரே என்பதை 2016 ஆம் ஆண்டில் எழுதிய ‘‘மநு வரையுங்கலை!’’ நூலிலேயே எழுதி விட்டேன்.

இந்தப் பைத்தியத்தின் கட்டுரையை, நல்லதொரு நாளிதழாக விளங்கியும், நல்லதொரு தமிழைப் பரப்பியும் வரும் தினமணியில், எப்படி ஆசிரியர் வைத்தியநாதன் வெளியிட்டார் என்பது, புரியாத புதிராகவே இருக்கிறது. 

ஆமாம், நானும் தினமணியில் இரண்டு நடுப்பக்க கட்டுரைகளை எழுதி உள்ளவன் என்ற முறையிலும், இதுபற்றி அவரே என்னிடம் தொடர்புக் கொண்டு பேசிய வகையிலும், அவரின் சம்மதம் இல்லாமல் எந்தவொரு கட்டுரையும் வெளிவராது.

இதனால் தானோ, என்னவோ தன் வருத்தத்தையும், வாசகர்களின் ஆட்சேபனைகளையும் வெளியிட்டு வருகிறார்.


(இ, உ)றுதியாக, இயல்பான ஆராய்ச்சியில் ஈடுபடு பவர்களுக்கு, இதைப்பற்றி எல்லாம் வெளிப்படையாக தெரியா விட்டாலுங்கூட, இயல்பினாலே இதை எல்லாம் நிச்சயம் உணர்ந்தே இருப்பவர் என்பது என் அனுபவம். என்னுடைய சட்ட ஆராய்ச்சியில், இதையெல்லாம் இயல்பாகவே பின்பற்றி இருக்கிறேன்.  

எனவே, ஓர் ஆராய்ச்சியாளர் இந்த வழிமுறைகளில் தான் தங்களின் ஆராய்ச்சியை செய்திருப்பர். அது சம்பந்த மானவற்றை எழுதி முடித்தும் இருப்பர். ஆகையால், இதில் மறு பேச்சிக்கே இடமில்லை என்ற வகையில், எந்த சர்ச்சையும் எக்காலத்திலும் எழாது.

மொத்தத்தில், ஆய்வுக்கட்டுரைகள் அர்த்தம் உள்ளதாகவும் சமூகத்திற்கு பயன்மிக்கதாகவும் இருக்க வேண்டுமே தவிர, அற்பத்தனமானவற்றை எழுதி, அதனை விவாதப் பொருளாக்கி தங்களை வெளிப்படுத்திக் கொள்வதாக இருக்கக்கூடாது.

அப்படி இருந்தால், அவன் ஆய்வுக் கட்டுரை எழுதும் தகுதியுள்ள மனிதனல்ல; மாறாக, நீங்கள் நினைப்பதை நிரப்பிக் கொள்ளுங்கள். அவ்வளவே!
பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

நூல்களின் முகப்பு

நியாயந்தான் சட்டம்

Translate

Follow by Email

அடிப்படை சட்டங்கள்

  • 1. இந்திய சாசனம் 1950
  • 2. நீதிமன்ற சாசனம் 1872
  • 3. இந்திய தண்டனை சட்டம் 1860
  • 4. குற்ற விசாரணை முறை விதிகள் 1973
  • 5. உரிமையியல் விசாரணை முறை விதிகள் 1908

நம் நூல்களைப் பற்றி

நீதியைத்தேடி.... நீங்களும் நீதிமன்றத்தில் வாதாடலாம் வரிசையில்...
1 குற்ற விசாரணைகள்
2 பிணை (ஜாமீன்) எடுப்பது
எப்படி?
3 சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம்
4 சட்டங்கள் உங்கள் பாக்கெட்டில்
5 சாட்சியங்களைச் சேகரிப்பது
எப்படி?
6 கடமையைச் செய்!
பலன் கிடைக்கும்
7 மநு வரையுங்கலை!Recent Posts Widget

இந்நூல்கள் அனைத்தும் உங்களின் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுக்காக
மத்திய சட்டம் மற்றும் நீதியமைச்சகத்தின் நிதியுதவியோடு
தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியில் உள்ள நான்காயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பொது நூலகங்கள், மத்திய சிறைச்சாலைகள் மற்றும் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் உள்ளிட்ட நீதிமன்றங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன.

சொந்தமாக தேவைப்படுவோர், உ(ய)ரிய நன்கொடையைச் செலுத்திப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். தொடர்பு உலாப்பேசி எண்கள் 09842909190 மற்றும் 09842399880 ஆகும்.

இப்படி, நன்கொடை செலுத்தி வாங்கிய நூல்களால் பயனில்லை என்று கருதும் பட்சத்தில், அப்படியே திருப்பி அனுப்பிவிட்டு, கொரியர் செலவுபோக மீதிப் பணத்தைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.

பயின்றோர் (20-08-16)