சமூகத்தின் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுக்கான தளம்

நீ வாழ... நீயே வாதாடு... வரவேற்பு வாழ்த்து!

No law, no life. Know law, know life! என்ற நமது அடிப்படைக் கொள்கை தத்துவத்திற்கு இணங்க சட்ட விழிப்பறிவுணர்வின் (அ)வசியத்தை உணர்ந்து, ‘‘நீதியைத்தேடி... சட்டப் பல்கலைக் கழகத்திற்கு’’ வருகை தந்துள்ள உங்களை வருக என வரவேற்று, உங்களுக்கான சட்ட விழிப்பறிவுணர்வைப் பெற்று பயனைப் பெறுக என வாழ்த்துகிறோம்!
முக்கிய அறிவிப்பு : இந்த இணையப்பக்கத்தை புதுப்பிக்கும் பணி நடந்துக் கொண்டிருப்பதால், சில பதிவுகள் அல்லது இணைப்புக்கள் கிடைக்காமல் போகலாம்!

Saturday, September 30, 2017

மத்தியச் சிறைகளில், ‘‘மநு வரையுங்கலை!’’


நம் சமுதாயம் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வைப் பெற வேண்டும் என்பதற்காக, மத்திய சட்டம் மற்றும் நீதியமைச்சகத்தின் நிதியுதவி மற்றும் தன்னார்வலர்களின் நிதியுதவியோடு, இதுவரையிலும் வெளியிட்டுள்ள நீதியைத்தேடி... உள்ளிட்ட ஏழு நூல்களையும்..,

தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியில் உள்ள பொதுநூலகங்கள், சிறைச் சாலைகள், நீதிமன்றங்களுக்கு பெரும் முயற்சி எடுத்து வழங்கி வருகிறோம். 

நமது இந்த முயற்சி எதிர்ப்பார்த்த அளவிற்கு வேலை செய்திருக்கிறது என்பது, அவ்வப்போது நிரூபணம் ஆகிக் கொண்டேதான் இருக்கிறது. 

ஆமாம், இதன் உச்சகட்டமாக முதலில் நிதிபதிக்கான பணியில் சேருபவர்களுக்கு, அவர்களுடைய பயிற்சிக் காலத்தில், நம்முடைய நூல்களைத்தான் படிக்கக் கொடுக்கிறார்கள் என்ற விபரத்தை.., 

நம்முடைய வாசகர் திரு. சரவணனின் வழக்கை முதலில் விசாரித்து இராஜமாணிக்கம் என்பவர், நம்மிடமே சொல்லி விட்டார் என்ற விபரத்தை ‘‘மநு வரையுங்கலை!’’ நூலில், பக்கம் 638 இல் சொல்லி உள்ளேன்.

இந்த வழக்கு, எதிர்மனுதாரர் ஆன நம் வாசகர் சரவணனது சட்ட அறிவுக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல், சட்ட விரோத தொழில் செய்யும் பொய்யர்கள் பலர் மாறிமாறி வாதாடியும் பலன் அளிக்கவில்லை. 

ஆமாம், சிறிய செலவுத் தொகையோடு வழக்கு தள்ளுபடி செய்ய வைத்து, வாசகர் சரவணன் வெற்றி பெற்று இருக்கிறார். அவருக்கு நம் வாழ்த்துக்கள். முழுமையாக வர வேண்டிய செலவுத் தொகைக்காக தனியாக மநு அல்லது வழக்கு ஒன்றை தொடுக்கச் சொல்லி உள்ளேன். 

ஒவ்வொரு நூலிலும், ஒவ்வொரு தத்துவத்தை முன்மொழிந்து உள்ளேன். இந்த வகையில், மநு வரையுங்கலை! நூலில்,


அரசின் கூலிக்கு மாரடிக்கும் எவரும்
காரிய அடிமைகளே! கயமைக் கோமாளிகளே!!
வெள்ளையர்களை விஞ்சிய கொள்ளையர்களே!!! 

என்ற தத்துவத்தை அட்டைப் படத்திலேயே அச்சிட்டு உள்ளேன். உண்மையை ஒளித்து வைக்காமல் வெளிப் படையாகத் தானே சொல்லனும். அதான்!

இப்படி, நூல்களை நன்கொடையாக அனுப்புவதற்கான ஒப்புதலை, அவர்களாக அனுப்பினால்தான் உண்டே ஒழிய, நாம் கேட்டு வாங்கி ஆவணங்களைப் பராமரிக்கும் வேலை யைச் செய்வதற்கு நேரமில்லை என்ற நிலையில், இக்கைதியின் கடிதம் மத்திய சிறை நூலகத்தில் ‘‘மநு வரையுங்கலை!’’  நூல் உள்ளதை தெளிவுபடுத்துகிறது.

அதே சமயம் ‘‘நீதியைத்தேடி... சாட்சியங்களைச் சேகரிப்பது எப்படி?’’ நூலை கேட்டுள்ளதால், நீதியைத்தேடி... உள்ளிட்ட மற்ற நூல்கள் இல்லையோ என்றே எண்ணவேண்டி உள்ளது. இதுகுறித்து தகவலைக் கேட்டு கடிதம் எழுதி உள்ளார்கள். 

மேலும், ‘‘நீதியைத்தேடி... சாட்சியங்களைச் சேகரிப்பது எப்படி?’’ நூலில் மட்டுமல்லாமல், எல்லா நூல்களிலுமே சாட்சியங்களை சேகரிப்பது எப்படி என்பதற்கான யோசனை களை சொல்லி உள்ளேன். ஆகையால், இதுபற்றியும் எழுதி உள்ள கடிதத்தில் எடுத்துக்கூறி உள்ளார்கள். 

வெளியில் உள்ளவர்களை விட சிறையில் உள்ளவர் களுக்கு சட்ட விழிப்பறிவுணர்வின் அவசியம் புரியும். இதிலும், தன் பக்கம் நியாயம் இருந்தும் அநியாயமாய் தண்டனைக்கு ஆளானவர்கள், உரிமையை இழந்தவர் களுக்கு அதற்கான காரண காரியங்களை தெளிவுபடுத்தி, அதிலிருந்து மீள வழிகாட்டி போராடத் தூண்டும். 

இப்படிப்பட்ட ஓர் உணர்வு, இந்த கடிதத்தை எழுதியுள்ள முறையில் நன்றாகவே தெரிகிறது. 

ஆனாலும், சிறையில் உள்ளவர்கள் போராடுவதற்கு வாய்ப்புக்கள் குறைவு ஆகையால், வேலூரில் இருக்கும் வாசகர்கள், இக்ககைதியை சந்தித்து தங்களால் இயன்ற சிறுசிறு உதவிகளைச் செய்வதன் மூலம், தங்களுக்கு கிடைக்காத புதுப்புது அனுபவங்களைப் பெறலாம், இதனை தங்களின் வாழ்க்கைக்கும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்பதால், இந்த அ(ரி,றி)ய வாய்ப்பை பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். 

இப்படி, பொதுமக்கள் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவே, தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியில் உள்ள சுமார் நான்காயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பொது நூலகங் களுக்கு வழங்கி உள்ளோம். 

ஆகையால், பொதுமக்கள் இதனைப் படித்தும், பயன் படுத்தியும், தங்களின் பணத்தை சேமித்தும் பலனடைய கேட்டுக் கொள்கிறோம். 

ஒருவேளை நீதியைத்தேடி... உள்ளிட்ட நம் நூல்கள் இல்லை யெனில், நூலகருக்கு எழுத்து மூலமான கடிதத்தைக் கொடுத்து விளக்கம் கேட்கவும். இயன்றால், இதன் நகலை கேர் சொசைட்டிக்கும் அனுப்பவும். 

இவ்விடைப் பதிவின் தேதி: 17-10-2017

மதுரை மத்திய சிறையில் இருந்து, தீபாவளி திருவிழாவுக்கு என்று பரோலில் வந்துள்ள ஆயுள் தண்டனை கைதி தா. கணேஷ் கண்ணன் என்பவர். மதுரை மத்தியச் சிறை நூலகத்தில், ‘‘மநு வரையுங்கலை!’’ படித்தாகவும் கூறி உள்ளார். 

முதலில் இந்நூலை படித்தபோது, எதிர்மறையாக இருப்பதாக எண்ணி நம்மை குறித்து மிகவும் கோபம் அடைந்தாராம். ஆனால், பின் ஏனோ மீண்டும் படிக்க வேண்டுமென தோன்றவே, படித்த போதுதான், அந்நூலில் சொல்லப்பட்டு உள்ள உண்மைகள் புரிந்ததாம்! 

எனவே, நம் நூலிலுள்ள வழிகாட்டுதல்களின் அடிப்படையில், மேல்முறையீடு செய்ய உள்ளதாகவும், 20 ஆம் தேதி மீண்டும் சிறைக்கு திரும்ப வேண்டி இருப்பதாகவும்..,

ஆகையால், இன்றே நீதியைத்தேடி... உள்ளிட்ட ஏழு நூல்களையும் அனுப்பி வைக்க கோரி, இ மணியார்டர் அனுப்ப, இன்றே புத்தகங்களை அனுப்பியாகி விட்டது.

இவருக்கு 18 வயது 3 மாதங்கள் ஆன போது, பொய் வழக்கு ஒன்றில் பொய்யான பெயரில் சேர்க்கப்பட்டு, தண்டனைக்கு உள்ளானதால், இவரின் அப்பா மனமுடைந்து இறந்து விட்டதாக கூறி உள்ளார். 

இவர் வழக்கில் வாதாடிய பொய்யர்களுக்கு, சுமார் 30 இலட்ச ரூபாயை கட்டணமாக கொடுத்து உள்ளாராம். 

இப்படிப்பட்ட கீழ்தரமான தொழிலை வேர் அறுக்க தொடங்கி உள்ள நம்மை கண்டு பிரம்மிப்பதாகவும், வெளியில் வந்ததும் தன்னால் இயன்ற வகையில் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வை மக்களிடம் கொண்டு செல்ல இருப்பதாகவும் தெரிவித்து உள்ளார். 

இவ்விடைப் பதிவின் தேதி: 21-11-2017

நம் நூல்களின் விவேகம்! 

வெளியில் இருப்பவர்களை விட, சிறையில் இருப்பவர் களுக்கே நம் நூல்களின் விவேகம் புரியும். 

ஆமாம், மதுரை மத்தியச் சிறையில் இருந்து இந்தக் கடிதத்தை எழுதியுள்ள ஆயுள் தண்டனை கைதிக்கு, சுமார் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே நம் நூல்களைப் பற்றி தெரியும். 

ஆனாலும், அப்போது சட்ட விரோதமாக தொழில் செய்யும் பொய்யர்களுக்கு வக்காலத்து வாங்கினார், மேலே புத்தகங்களை வசாங்கிக் கொண்டு சிறைக்கு போனதாகச் சொன்ன கணேஷ்கண்ணன். ஆகையால், ‘உன் விதியை, நீதான் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டுமே ஒழிய, நான் மாற்ற முடியாது’ என விட்டு விட்டேன். 

அதன் பிறகு, அதே சிறையில் ‘‘மநு வரையுங்கலை!’’ நூலைப்படித்த பின்னரே, நான் சொல்வதெல்லாம் சரிதான் என ஞானோதயம் பிறந்து, தீப ஒளித்திருநாளுக்கு பரோல் விடுப்பில் வந்தபோது, அனைத்து நூல்களையும் வாங்கிக் கொண்டு சிறைக்குச் சென்றார். 





அதன் பின் இந்த 23-10-2017 தேதியிட்ட கடிதத்தை எழுதி உள்ளார். நான்கு குறள்களையும் எழுதி உள்ளார். 

ஆக, யாருக்கு எப்போ எது விளங்கனுமோ, அப்பத்தான் அது விளங்கும் போலிருக்கிறது. இது முன்னரே புரிந்திருந்தால், இந்நேரம் வெளியில் கூட வந்திருக்கலாம்.

இவ்விடைப் பதிவின் தேதி 13-09-2018


அதிசயம்! ஆனால் உண்மை!! 
ஆமாம், ஆயுள் தண்டனையில் இருந்து, நம் வாசகர் விடுதலை!!

யாரோ செய்த கொலை வழக்கில், பொய்யாக சிக்க வைக்கப்பட்ட கணேஷ்கண்ணன் நம் நூல்களை வாங்கி இன்னும் ஒரு வருடங்கூட ஆகவில்லை. 

ஆனால், நம் நூல்களைப் படித்த உத்வேகத்தில் ஆங்காங்கே சான்று நகல் கேட்டு கடிதம் அனுப்பி, தான் கொலையில் சம்பந்தப்பட்ட கண்ணன் அல்ல; கணேஷ்கண்ணன் என்று காவலூழியர்கள் முதல் நிதிபதிகள் வரை சான்றுகளை சேகரித்து விட்டார். 

இதனால், வேறு வழியின்றி, இனி இவனிடம் இருந்து நாம் தப்பித்தால் போதும் என்று, ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப் பட்டவர் சுமார் பத்து வருடம், எட்டு மாத நிறைவில் கடந்த 09-09-2018 ஞாயிறு அன்று தண்டனையில் இருந்து விடுதலை செய்யப்பட்டு விட்டார். 

இதுகுறித்த மற்ற தகவல்களை தக்க ஆதாரங்களோடு பிறகு வெளியிடுகிறேன். 

இதற்கு முந்தைய இடைப்பதிவின் இறுதியில் நான் சொன்னது போல ‘‘யாருக்கு எப்போ எது விளங்கனுமோ, அப்பத்தான் அது விளங்கும் போலிருக்கிறது. இது முன்னரே புரிந்திருந்தால், இந்நேரம் வெளியில் கூட வந்திருக்கலாம்’’ என்பதை தவிர வேறொன்றும் சொல்வதற்கில்லை. 

இப்போதாவது புரிந்து கொண்டதற்காக சந்தோசப் படனும்.  இளமையை சிறையில் கழித்து, இளமை முடியும் தருவாயில் புதியதொரு இல்வாழ்க்கையை தொடங்க உள்ள வாசகர் கணேஷ்கண்ணனுக்கு நம் வாழ்த்துக்கள். 

பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Wednesday, September 27, 2017

சுப நிகழ்வில், உணவுச் சங்கடங்களை தவிர்க்க...


அண்மையில் குடும்ப நண்பனின் வீட்டு சுப நிகழ்வில் கலந்து கொள்ள நேர்ந்தது.
நிகழ்வில் கலந்து கொள்வோருக்கு தேவையான உணவுகளை சமைக்கும் நபரை நான் தேர்வு செய்து கொடுத்தேன். ஆனால், அவர்கள் அப்படியெல்லாம் சமைத்து தரமாட்டோம். இலை கணக்குதான் என்று சொல்லி விட்டார்கள்.
இதற்கு நண்பரின் குடும்பமும் ஒப்புக் கொண்டு, முன் பணமும் கொடுத்து விட்டு எனக்கு தகவல் சொன்னதால், என்னாலும் மாற்று ஏற்பாடு எதையும் சொல்ல முடிய வில்லை.
ஆமாம், சென்னை உள்ளிட்ட சில இடங்களில் இப்படியொரு இலை கணக்கு என்ற ஆபத்தான நிலையே இருக்கிறது.
ஏனெனில், மொத்தமாக சமைத்துக் கொடுப்பது என்றால், அவர்கள் பட்டியலிட்டு சொல்லும் பலசரக்கு பொருட்களை வாங்கிக் கொடுத்து விடுவோம்.
அவர்களும் தேவையான அளவிற்கு பயன்படுத்தி விடுவார்கள். மீதியை எடுத்துக் கொள்வோம். இப்படி செய்யும்போது, பல சரக்குகளும், உணவுகளும் மீதமாகுமே ஒழிய பற்றாக்குறை ஏற்படாது.
ஆனால், இலை கணக்கு என்பதில் எவ்வளவு பேருக்கு தேவையான பொருட்களை வாங்கினார்கள், எவ்வளவு பேருக்கு உணவு தயார் செய்தார்கள் என்பதையெல்லாம், நாம் கணக்கிட முடியாது.
சுருக்கமாக சொல்லப்போனால், சமைத்துக் கொடுத்தால் சம்பளம் மட்டுமே கிடைக்கும். இலை கணக்கு என்றால், செலவை சுருக்கி நல்ல லாபம் பார்க்கலாம் என்பதாலேயே, இம்முறையை வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை மறுப்பதற்கு இல்லை. ஏனெனில், இதே துறையில் உள்ள நண்பர்களே இதனை சொல்கிறார்கள்.
எனவே, சமைத்துக் கொடுப்பதை தேர்ந்தெடுப்பதே நமக்கு நல்லது. அதற்கு முன்வராத ஆட்களை ஓரங்கட்டி விட்டு, வேறு ஊர்களில் இருந்து ஆட்களை ஏற்பாடு செய்து கொள்வதே நல்லது.
நண்பரின் வீட்டு நிகழ்விற்கு 100 பேருக்கு அழைப்பு விடுத்ததால், சிற்றுண்டியை கூடுதலாக 100 பேர் என 200 பேருக்கு சொல்லி இருந்தார்கள். ஒருவருக்கான சிற்றுண்டி செலவு 200 ரூபாய். ஆனால், சுமார் 200 முதல் 220 பேருக்கான சிற்றுண்டியை தயாரித்து விட்டதாக தயாரிப்பாளர்கள் சொல்லி விட்டார்கள்.
சுப நிகழ்வும் ஆரம்பமானது. எதிர்ப்பார்த்தபடியே அழைக்கப் பட்டு இருந்தவர்கள் குடும்பத்தோடு 100 முதல் 150 பேர் வரை கலந்து கொண்டார்கள்.
ஆனால், சிற்றுண்டி பரிமாறப்பட்டதும் கூட்டம் அதிகரித்தது. சுப நிகழ்வில் கலந்து கொண்டவர்கள்தான், உணவுக்கு வந்திருக்கிறார்கள் என எண்ணி பரிமாறி விட்டார்கள்.
நேரம் ஆக ஆக, அழைப்பை ஏற்று நிகழ்வில் கலந்துக் கொள்ள வந்தவர்கள் சிற்றுண்டிக்கு வர வர தயார் செய்திருந்த உணவில் ஒவ்வொன்றாக பற்றாக்குறை ஏற்பட்டு நிகழ்வுக்கு வந்தவர்கள் சுமார் 100 பேருக்கு இல்லாமல் போய் விட்டது.
சரி, இவர்களை மட்டும் தனியாக அழைத்து, சிறப்பு விருந்து ஒன்றை வைத்து விடலாம் என்றால், வெகுசிலரை தவிர உணவில்லாமல் போன பலரை, யார் யாரென்றே அடையாளங்கான முடியவில்லை.
இதெல்லாம், நிகழ்வுக்கு ஏற்பாடு செய்த நண்பணின் குடும்பத்திற்கு பெருத்த அவமானமாகி, அங்கேயே அவர்களது குடும்பத்திற்குள் வாய்ச் சண்டையும் வந்து விட்டது. இவர்களுக்கும் உணவில்லாமல் போய்விட்டது. எனக்குந்தான்!
சமையல் செய்தவர் வேறு, நண்பரது குடும்பத்திற்கு முதன் முதலாக நான் பரிந்துரை செய்த நபர். ஆகையால், அவருக்கும் சங்கடம். சிற்றுண்டியில் குறைபாடு எதுவும் வந்து விடக்கூடாது என்பதற்காக, காலையில் இருந்து, நானும் கூடவே இருந்தேன்.
ஆனாலுங்கூட, இதுபோன்ற நிலையும் ஏற்படலாம் என்பதை யோசிக்க வில்லை. ஆகையால், தேவையைப் பொறுத்து திடீர் உணவை செய்யவும் ஆயத்த நிலையில் எதையும் வைத்திருக்க வில்லை.
முதல் முறையாக சுப நிகழ்ச்சிகளை செய்வோர் இதையெல்லாம் யோசிக்க முடியாததுதான். ஆனால், சுப நிகழ்ச்சிகளுக்கு உணவை தயார் செய்வோர், நிச்சயம் இதையெல்லாம் சிந்தி(த்து இரு)க்க வேண்டும்.
பின்னரே, முன்பாக உண்ண வந்தவர்கள் எல்லாம் நிகழ்வில் கலந்துக் கொள்ள அழைக்கப் படாத அந்த ஏரியாவில் வசிக்கும், பன்றியைப் போல தின்னும் மாக்கள் என்பது புரிந்தது.
ஆமாம், நம்முடைய தவறான செயலால், சுப நிகழ்ச்சியை நடத்துபவர்களுக்கு எப்படியெல்லாம் வீண் சங்கடங்கள், பிரச்சினை வரும் என்று தெரியாத முட்டாள் மக்கள், பன்றி தின்பதைப் போல தனக்கு சோறு கிடைத்தால் போதும் என்றே நினைக்கிறார்கள்.
மேலும், அந்நிகழ்விடத்தில் கூலிக்கு மாரடிக்கும் வேலையை செய்யும் வேலைக் காரர்கள் தங்களது குடும்பம், நண்பர்கள் என அனைவருக்கும் தகவல் சொல்லி, சாப்பிட வரச் சொல்லி விடுகின்றனர்.
எனவே, உணவும், பணமும் வீணாகக் கூடாது என்றெண்ணி நபர்களை கணக்கிட்டு சுப நிகழ்ச்சியை செய்வோர், இப்படியெல்லாம் நடக்குமா என்பதை, நிகழ்வு நடைபெறும் இடத்தின் நிர்வாகிகளிடம் தெளிவாக கேட்டு தெரிந்து கொண்டு, அதற்கேற்ப அவ்விடத்தின் பிரதான வழியை தவிர, மற்ற வழிகளை மூடிவிட வேண்டும்.
ஏனெனில், திருட்டுத்தனமாக தின்னுவதற்கென்றே உள்ளே வர நினைப்பவர்கள் பிரதான வாயிலின் வழியாக, அவ்வளவு எளிதாக வரமாட்டார்கள்.
இதனைச் செய்ய நாங்கள் தவறி விட்டோம். இதனைச் செய்ய வேண்டுமென எண்ணி இருந்த நிகழ்விட நிர்வாகியும், உடல்நல சோர்வு காரணமாக மறந்து தூங்கி விட்டார்.
இது தவிர, நிகழ்ச்சி ஏற்பாட்டாளர்கள் உணவுச்சாலையின் நுழைவு வாயிலில் நின்று, சாப்பிட போவது நம் உறவினர்கள் தானா, நண்பர்கள்தானா என்பதை கண்காணித்து உள்ளே விட வேண்டும். இதுபோன்ற நடைமுறைச் சிக்கல்களை அவர்களுக்கு தெரிவித்து விட்டால், சோதித்து அனுப்புவதை குறையாக கருத மாட்டார்கள்.
எந்த நிகழ்விற்கு சென்றாலும், அந்நிகழ்வைப்பற்றியோ அல்லது உணவைப்பற்றியோ குறை சொல்வது சிலருக்கு வாடிக்கையாக இருக்கும். இது இந்நிகழ்வில் இல்லை.
ஆமாம், உணவு வழங்க இயலாமல் போனதற்காக, வந்திருந்த விருந்தினர்களிடம் வருத்தம் தெரிவித்தபோது, சூழ்நிலையை அறிந்த அவர்கள் மிகவும் பெருந்தன்மையோடு, இது நம்ம வீட்டு நிகழ்வுங்க; அடுத்த நிகழ்வில் பார்த்துக்கலாம் கவலைப் படாதீர்கள் என்று ஆறுதல் வார்த்தைகளைச் சொல்லிச் சென்றதால், நாங்களும் நிம்மதி அடைந்தோம்.
எனவே, இதனை உங்களது நிகழ்வாக இருந்தாலும் சரி, நீங்கள் செல்லும் மற்றவர்களது நிகழ்வாக இருந்தாலும் சரி மறக்காமல் கடைப்பிடியுங்கள்! கடைப்பிடிக்கச் சொல்லுங்கள்!! என்பதற்காக, இந்த அனுபவ பதிவை பகிர்கிறேன்.
பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Thursday, September 14, 2017

பசித்துப் புசிப்பது எப்படி?!


பசி எடுக்கிறது என்று நினைத்து நாம் சாப்பிடும் ஒவ்வொரு முறையும், உண்மையில் பசி எடுப்பதில்லை. ஆமாம், பசியென்ற உணர்வு எப்படி ஏற்படும் என்பது பற்றிய புரிதல் இல்லாமேலேயே, அவ்வப்போது பசிக்கிறது என்றெண்ணி, ஒவ்வொரு நாளும் பலமுறை சாப்பிடுகிறோம்.

சாப்பிடுவது என்றால், அமர்ந்து முழு சிற்றுண்டியையோ அல்லது சாப்பாட்டையோ சாப்பிடுவது மட்டுமல்ல; இடையிடையே தின்னும் பண்பங்கள், டீ, காபி உள்ளிட்ட இதர அனைத்துமே அடங்கும். 

சுருக்கமாக சொல்லப் போனால், நீரைத் தவிர மற்றவை அனைத்தும் ஆகரந்தான். நீரில் எதை சேர்த்தாலுங்கூட, அதுவும் ஆகாரந்தான். ஆகையால்தான், சாப்பாட்டில் ஊற்றி வைக்கப்படும் தண்ணீருக்கு கூட, ‘‘நீராகாரம்’’ என்று நம் முன்னோர் பெயரிட்டு உள்ளனர். 

சாதாரண ஒரு கப் நீரே ஒரு மணி நேரப் பசியைப் போக்க வல்லது என்றால், நீராகாரம் உள்ளிட்ட மற்ற பழச்சாறுகள் எல்லாம் குறைந்தது இரண்டு மணி நேரப் பசியைத் தாங்கக் கூடியவை.  

இந்த வகையில் ஒவ்வொரு நாளும் நாம் உண்ணும் உணவு, நம் உடலின் தேவையை விட, பல மடங்கு அதிகமாகவே இருக்கிறது. இது சக்தியாக மாற்றப்பட்டு உடலில் சக்தி பற்றாக்குறை ஏற்படும் போது, உடல் செலவு செய்வதற்காக சேமித்துக் கொள்கிறது. 

இப்படி சேமித்து வைக்கப்பட்ட சக்தியை நம் முன்னோர்கள், அவ்வப்போது அந்த விரதம், இந்த விரதம் என்றப் பெயரில் செலவழித்து வந்தனர். ஆனால், நமக்கு விரதம் என்றால் என்னவென்பதே தெரியவில்லை. 

அப்படியே, ஏதோவொரு பெயரில் விரதம் இருந்தாலும், அந்த விரதத்தை முடித்த உடன், எதையெல்லாம் சாப்பிடாமல் இருந்தோமோ அல்லது செய்யாமல் இருந்தோமோ அதையெல்லாம் பன்மடங்காக செய்து விட்டுத்தான் அடுத்த வேலையைப் பார்ப்பதே, இன்றைய விரதமாக இருக்கிறது. 

விரதம் என்பதை, நம் உடலும் மனமும், தன் மனம் போன போக்கில் விரும்புவதை எல்லாம் சாப்பிட நினைக்கும்போது, அந்த விருப்பத்தை நிறைவேற்றாமல், அதற்கான குறைந்தபட்ச தேவையைக்கூட கொடுக்க மறுப்பதன் மூலமும், அடிப்படை தேவை பூர்த்தியானாலே போதும் என அம்மனத்தை எண்ண வைப்பது என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம். 

பொதுவாக நாம் சாப்பிட்டு முடித்ததும், உடல் தன் செரிமான வேலையைத் தொடங்கும். எப்போது தன் செரிமான வேலையை முடிக்கும் என்பது, நாம் உண்ணிய உணவைப் பொறுத்தது. 

நீர் ஒரு மணி நேரமென்றால், நீராகாரம் இரண்டு மணி நேரம். காய்கறிகள், பழங்கள் மூன்று மணி நேரம், சமைத்த உணவுகள் என்றால், நான்கு மணி நேரம், அசைவ உணவுகள் என்றால் எட்டு மணி நேரம் என ஆகும். 

இதற்குள் மீண்டும் எதை தின்னாலும், உடல் தன் செரிமான வேலையை நிறுத்தி விட்டு, பின்னரே தொடங்கும். நாம் பொதுவாக நினைப்பதுபோல, ஒரு பக்கம் தின்றால், மறுபக்கம் செரிமானம் நடப்பதில்லை.

இப்படி உள்ளுக்குள் செரிமானம் நடக்கும்போது, வயிற்றின் இடைவெளியில் ஏற்படும் ஒருவிதமான பொறுமல், இரைச்சல், பிறட்டல் ஆகியவற்றைதான் பலரும், மீண்டும் பசி எடுக்கிறது என தவறாக நினைத்து சாப்பிடுகின்றனர். 

இதற்கேற்ப சாப்பிட்டதும் அவை அடங்கி விடும். அதாவது செரிமான வேலையை நிறுத்திக் கொள்ளும். ஆகையால், அந்த அறிகுறிகள் பசிதான் என்பதை தவறாக உறுதி செய்துக் கொள்கிறோம்.

உண்மையில், இந்த நேரத்தில் செரிமானத்திற்கான தண்ணீரே தேவை என்பது, தண்ணீரைக் குடித்துப் பார்த்தால் அடங்கி விடும். ஆகையால், நமக்கும் பரிந்து விடும். 

இதனால், வயிறு தன் வேலையை செய்ய போதிய இடைவெளி இல்லாமல் தினறுகிறது. இதற்கு மேலும், இவன்  சாப்பிட்டு விட்டால் என்ன செய்வது என்று பயந்தே, நமக்கு தூக்கத்தை கொடுத்ததே உடல் தன் செரிமான வேலையை தொடங்குகிறது. 

இதனால்தான், சாப்பிட்ட உடன் உடலுக்கு தேவையான சக்தி கிடைத்து, கூடுதல் வேலையை செய்ய முடியாமல், ஏற்கெனவே செய்த வேலையைக் கூட தொடர முடியாமல் தூக்கத்தில் முடங்கி விடுகிறோம். 

பொதுவாக தூக்க குறைபாட்டை தவிர, மற்றபடி காலையில் உண்ட பிறகு யாரும் தூங்குவதில்லை. ஆனால், காலை உணவுக்குப் பின் நான்கு மணி நேரத்திற்குள் நாம் உண்ணும் மதிய உணவே நமக்கு தூக்கத்தைக் கொடுக்கிறது. இரவு என்பது எல்லோரும் தூங்கு வதற்கான இயல்பான நேரம். ஆகையால், இதில் தூங்காமல் இருப்பதுதான் விசித்திரமானது.   

எனவே, நாம் ஒவ்வொரு நேரமும் தேவைக்கு அதிகமாக சாப்பிட்டு சாப்பிட்டு, தற்போது சேமித்து வைத்துள்ள சக்தியே, மூன்று தினங்கள் முதல் ஒரு வாரம் வரையிலும் தாங்கக் கூடியதாக இருக்கும் என்று சொன்னால், நம்மால் நம்ப இயலாது. 

ஆமாம், உண்மையில் பசி என்பது, ‘‘பசி வயித்தை கிள்ளுது என்பதில் ஆரம்பித்து, காதை அடைக்குது’’ என்பது வரை தொடர்கிறது. அப்போது சாப்பிட்டால் போதுமாம்! ஆனால், நாம் இப்படி ஒருநாளும் சாப்பிட்டது இல்லை. 

இதன்படி பார்த்தால், காலை உணவுக்குப் பின் சுமார் ஏழெட்டு மணி நேரம் கழித்து, மாலை ஆறு மணிக்கு முன் இரவு உணவை உண்டாலே போதும். செரிமானத்திற்கும், அடுத்த வேளை உணவுக்குமான இடைவெளி நேரத்தில் நம் சிந்தனைகள் சிறப்பாக இருக்கும்.

சரி, நாம் உண்ண வேண்டிய உணவின் அளவு எவ்வளவு என்பதை, ஒவ்வொருவருக்கும் கணக்கிட ஏதுவாக நம் முன்னோர்கள் கையாண்ட முறைதான், கீழே அமர்ந்து கால்களை மடக்கி உண்ணும் முறை. 

இம்முறையில் உண்ண ஆரம்பிக்கும் போது, முதலில் நன்றாக குனிந்து உண்போம். உணவு உள்ளே போகப் போக குனிவது குறைந்து, தட்டை இடது கையால் தூக்க சொல்லும் அல்லது மடியில் வைத்து எளிதாகச் சாப்பிடச் சொல்லும்.

இந்த நிலை வரும்போது, வயிறு நிரம்பி விட்டது என்பதை அவரவரே உணரமுடியும். எனவே, இதற்கு முன்பாகவே உண்பதை நிறுத்தி விடுவது நல்லது.

இதையே, நாகரீகம் என்றப் பெயரில் நாற்காலியில் அமர்ந்து மேஜை மீது வைத்து உண்டால், உடல் குனிவதற்கு வாய்ப்பின்றி போகிறது. ஆகையால், கழுத்து வரை உண்ட பிறகுதான், கரையைத் தொட்டு விட்டோம் என்பதே புரிகிறது. விளைவு?

வயிறு தொப்பையாக தொங்க ஆரம்பித்து, தரையைத் தொடும் அளவிற்கு போய்க் கொண்டு இருக்கிறது. 





பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

நூல்களின் முகப்பு

நியாயந்தான் சட்டம்

Follow by Email

Followers

முக்கியப் பக்கங்கள்

அடிப்படை சட்டங்கள்

  • 1. இந்திய சாசனம் 1950
  • 2. நீதிமன்ற சாசனம் 1872
  • 3. இந்திய தண்டனை சட்டம் 1860
  • 4. குற்ற விசாரணை முறை விதிகள் 1973
  • 5. உரிமையியல் விசாரணை முறை விதிகள் 1908

நம் நூல்களைப் பற்றி

நீதியைத்தேடி.... நீங்களும் நீதிமன்றத்தில் வாதாடலாம் வரிசையில்...
1 குற்ற விசாரணைகள்
2 பிணை (ஜாமீன்) எடுப்பது
எப்படி?
3 சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம்
4 சட்டங்கள் உங்கள் பாக்கெட்டில்
5 சாட்சியங்களைச் சேகரிப்பது
எப்படி?
6 கடமையைச் செய்!
பலன் கிடைக்கும்
7 மநு வரையுங்கலை!Recent Posts Widget

இந்நூல்கள் அனைத்தும் உங்களின் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுக்காக
மத்திய சட்டம் மற்றும் நீதியமைச்சகத்தின் நிதியுதவியோடு
தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியில் உள்ள நான்காயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பொது நூலகங்கள், மத்திய சிறைச்சாலைகள் மற்றும் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் உள்ளிட்ட நீதிமன்றங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன.

சொந்தமாக தேவைப்படுவோர், உ(ய)ரிய நன்கொடையைச் செலுத்திப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். தொடர்பு வாட்ஸ்அப் எண் 09842909190 ஆகும்.

நம் தள வகைகள்

பயின்றோர் (20-08-16)