சமூகத்தின் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுக்கான தளம்

நீ வாழ... நீயே வாதாடு... வரவேற்பு வாழ்த்து!

No law, no life. Know law, know life! என்ற நமது அடிப்படைக் கொள்கை தத்துவத்திற்கு இணங்க சட்ட விழிப்பறிவுணர்வின் (அ)வசியத்தை உணர்ந்து, ‘‘நீதியைத்தேடி... சட்டப் பல்கலைக் கழகத்திற்கு’’ வருகை தந்துள்ள உங்களை வருக என வரவேற்று, உங்களுக்கான சட்ட விழிப்பறிவுணர்வைப் பெற்று பயனைப் பெறுக என வாழ்த்துகிறோம்!
முக்கிய அறிவிப்பு : இந்த இணையப்பக்கத்தை புதுப்பிக்கும் பணி நடந்துக் கொண்டிருப்பதால், சில பதிவுகள் அல்லது இணைப்புக்கள் கிடைக்காமல் போகலாம்!

Sunday, June 18, 2017

சட்டம் யாருக்கு சாதகமானது?!


இந்திய அரசமைப்பு கோட்பாடு 13(3)-ன்படி, “சட்டம் என்பதில் ஆணை, பிரகடனம், அறிவிப்பு, உத்தரவு, விதி, ஒழுங்குமுறை, கிளைச்சட்டம், மரபு மற்றும் பழக்க வழக்கம் என்ற அனைத்தும் அடங்கும்”. 

பொதுவாக நாட்டில், நமக்கு எது சாதகமாக இருக்கிறது அப்படீன்னு பார்க்கிறதுல தான் ஒவ்வொருவரும் குறியா இருக்காங்க. பிரச்சினை தோன்ற இதுதான் முதல் காரணம். அதாவது, “தனக்கு இருக்கும் உரிமை அடுத்தவருக்கும் இருக்கிறது என்பதை எவருமே உணர்வதில்லை”.



தனக்கு இருக்கும் உரிமை அடுத்தவருக்கும் உண்டு என்ற மிகச் சரியான கோட்பாட்டை எவர் மிகச் சரியாக கடைப்பிடிக்கிறாரோ, அவர் தான் பிரச்சினை இல்லாத நபராக இருக்க முடியும். சட்டம் என்பதில் எதுவெல்லாம் அடங்கும் என்று பார்த்தோம் அல்லவா? 

இதில், “ஆணை, பிரகடனம், அறிவிப்பு, உத்தரவு, விதி, ஒழுங்குமுறை, கிளைச்சட்டம்” என்பன அதற்கான சட்டப்பூர்வமான அதிகாரம் உள்ளவரால் பிறப்பிக்கப்படுவதாகும்.

ஆனால், “மரபு மற்றும் பழக்கவழக்கம் அப்படி அல்ல. எவர் எதை செய்கிறாறோ அதுதான் சரி எனவும் அதை நியாயப்படுத்தவும், அப்படிச் செய்ய விரும்பும் நபர்களால் பயன்படுத்திப்படுவதாகும்”. 

இப்படி ஒவ்வொருவரும் தாம் செய்த செயலுக்கு நியாயம் கற்பிக்க முற்பட்டால் என்ன ஆகும்? இறுதியில் நாடு, இடுகாடாகவும், சுடுகாடாகவும்தான் இருக்கும்.

எடுத்துக்காட்டாக, வற்புறத்தி வரதட்சனை வாங்கிக் கொண்டு திருமணம் செய்ய கூடாது என்பது மணக்கொடைத் தடுப்புச் சட்டம் 1961. அதை மீறி நீங்கள் மணக்கொடை வாங்குகிறீர்கள். இதற்கான புகாரின் பேரில் காவலர் உங்களை கைது செய்ய முயல்கிறார். நீங்களோ, காவலரிடம் மணக்கொடை வாங்கக்கூடாது என்று உங்களுக்குத் தெரிந்த மணக்கொடைத் தடுப்புச்சட்டம் சொல்கிறது.

ஆனால், எனக்கு தெரிய மணக்கொடை என்பது இன்றைக்கு நேத்திக்கு நடைமுறைக்கு வந்தது அல்ல. ஆதிகாலம் தொட்டே இருந்து வரும் நடைமுறைதான். மேலும், எனக்கு தெரிய எங்க சாதியில் முப்பாட்டன் காலத்திலிருந்தே மணக்கொடை வாங்கிக் கொண்டுதான் திருமணம் செய்து இருக்கிறார்கள். இது எங்களின் சாதி மரபு.

எனவே நான் வாங்கிய மணக்கொடை இந்திய அரசமைப்புக் கோட்பாடு 13(3)-இன்படி மரபு அல்து பழக்க வழக்கம்தான் எனவும், அதுவும் சட்டம்தான் எனவும் தங்களிடம் உள்ள சட்ட விழிப்புணர்வை கொண்டு தான் செய்து விட்ட தவற்றில் இருந்து தப்பிக்க நினைத்து வாதம் செய்கிறீர்கள்.

உடனே காவலர், “நீங்க சொல்றது எல்லாம் சரிதாங்க! இருந்தாலும், உங்க மேல புகார் வந்ததால், குற்ற விசாரணை முறை விதிகள் 1973இன் விதி 154(1)-இன் படி உடனே முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்து நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டியது என்னுடைய சட்டக்கடமையாகி விட்டது”. அதைத்தான் நான் செய்யிறேன் என்று கூறுகிறார்.

மேலும், நீங்கள் உங்களின் சட்ட வாதத்தை நீதிமன்றத்தில் நிலைநாட்டி தண்டனை அடையுங்கள் அல்லது விடுதலை பெற்றுக் கொள்ளுங்கள். அதைப்பற்றி எனக்கென்ன கவலை. ஒரு வேலை நீங்கள் விடுதலை ஆகிவிட்டால் என் மீது வழக்கு வேண்டுமானாலும் போட்டுக் கொள்ளுங்கள் எனக் கூறிகிறார். 

இதற்கு மேல் அவரிடம் வாதம் செய்வதற்கு ஒன்றுமே இல்லை என்பதால் வேறு வழியில்லாமல் கைதுக்கு சம்மதித்து அவரோடு செல்கிறீர்கள்.

காவல் நிலையத்துக்கு அழைத்துச் சென்றதும் தான் காவலர்கள் தங்களின் வீரத்தைக் காட்டுவார்கள். அதேபோல, உங்களுக்குத் தக்கப்பாடம் கற்பிக்க வேண்டும் என நினைத்து நீங்கள் அணிந்திருக்கும் அத்தியாவசியமான ஆடைகளைக் களையக் கூறி எடுத்து எடுப்பிலேயே அடித்து துன்புறுத்துகிறார்.

நீங்கள்தான் சட்டத்தில் விழிப்புணர்வு புலியாச்சே! சும்மா இருப்பிங்களா? எந்த சட்டத்தின் கீழ் என்ன அடிச்சே? என்று கேட்பிங்கதானே! அப்ப அவர் என்ன சொல்லுவார். “கைது உத்தரவுக்கு கட்டுப்படுகிற கைதியின் மீது எந்த வகையிலும் பலாத்காரத்தை பயன்படுத்த எந்த சட்டமும் உரிமை வழங்கவில்லை. மாறாக, குற்ற விசாரணை முறை விதிகள் 1973-இன் விதி 46-இன் கீழ் தடைதான் விதிக்கிறது.

எது எப்படி இருந்தாலும், காவல் துறையைப் பொறுத்தமட்டில், காலம் காலமாக கைது என்றாலே அடித்து உதைப்பது பழக்க வழக்கம் மற்றும் மரபுதான். இதுவும் கூட சட்டம்தான். சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் என்ற கோட்பாட்டின்படி, நீங்க பயன்படுத்துகிற அதை சட்டத்தை நானும் பயன்படுத்த அடிப்படை உரிமையுண்டு என்கிறார்”.

இப்போ நீங்க என்ன செய்ய முடியும்? 

இரு, இரு நீதிமன்ற விசாரணையில் உன்னை ஒரு கை பார்க்கிறேன் என்று அடங்குவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. நீதிமன்ற விசாரணையின் போது, காவலர் உங்களைக் காவலில் வைத்திருந்த போது அடித்தது தொடர்பாக காவலர் மீது குற்றம் சொல்றீங்க. உடனே நீதிபதி காவலரை விசாரிக்கிறார்.

காவலரோ, உலக அதிசயமாக அன்று மட்டும் நடந்ததை அப்படியே சொல்கிறார். அதையெல்லாம் கேட்ட நீதிபதி யோசித்து தனது முடிவை வெளிப்படையாக அறிவிக்காமல், மனதளவில் இப்படி நியாயம் கற்பித்துக் கொள்கிறார். “யார் குற்றம் புரிந்தாலும் அதனால் யார் பாதிக்கப்பட்டாலும், அதைப் பற்றியோ அதற்கு சட்டம் என்ன தீர்வு சொல்கிறது என்பது பற்றியோ நீதிமன்றங்களுக்கு கவலையில்லை.

எங்களுக்கு வேண்டியது எல்லாம் லஞ்சம்தான். அதை யார் தருகிறார்களோ அவர்களுக்கு சாதகமாகத்தான் தீர்ப்பு எழுதுவேன். இதை நான் மட்டும் செய்யவில்லை. என் முன்னோர்களான மூத்த நீதிபதிகள் அன்று மட்டுமல்ல இன்றும் கூட இதைத்தான் செய்து வருகிறார்கள். இது நீதித்துறையில் பல்லாண்டுகளாக இருந்து வரும் மரபு என்பதால், இதுவும் சட்டம்தான் என்கிறார்”.

இப்படியே போனால், உங்களால் யாரை என்ன செய்ய முடியும்? சட்ட விழிப்புணர்வு இருந்தும் கூட ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் சாதாரண நபராகத்தான் இருக்க முடியும். காலம் காலமாக கையாளப்பட்டு வரும் மரபுக்கே இந்த நிலை என்றால், சூழ்நிலைக்கு தக்கவாறு அவ்வப்போது மாற்றிக் கொள்ளப்படும் பழக்க வழக்கம் எம்மாத்திரம்?

எனவே நமக்கு மட்டும் சாதகமாக எது இருக்கு. அப்படீன்னு பார்க்காம சம நோக்கோடு இருக்கக்கூடிய சட்டத்தைக் கண்டு பிடித்து, அதை கடைப்பிடிக்க வேண்டியதும் உங்களோட தலையாய கடமையாக இருக்க வேண்டும்.

நீதியைத்தேடி... சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம் நூலில் இருந்து...
பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Thursday, June 8, 2017

சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம் - ஆய்வறிக்கை!



ஆய்வு செய்தல் என்றாலே பல்கலைக் கழகத்தில் ஆய்வியல் துறையை தேர்ந்தெடுத்து ஆய்வு செய்வதுதான் எனப் பலரும் நம்பிக்கொண்டு இருக்கின்றனர். இது முழுக்க முழுக்க உண்மையல்ல. ஆய்வியல் துறையைத் தேர்ந்தெடுத்து ஆய்வு செய்பவர்கள் எல்லாம் ஏதோ ஒன்றை ஆய்வு செய்கிறார்கள் என்பது மட்டும் தான் உண்மை. ஆனால், அவர்கள் எதை ஆய்வு செய்கிறார்கள் என்பது தான் கேள்வியே? 

அறிவு இரண்டு வகைப்படும். ஒன்று படிப்பறிவு, மற்றொன்று பட்டறிவு. பல்கலைக் கழகத்தில் ஆய்வியல் துறையில் ஆய்வு செய்பவர்கள் எல்லாம் படிப்பறிவை கொண்டவர்களே! இவர்கள் ஆய்வியல் துறையில் எதை ஆய்வு செய்கிறார்கள்? 

"யாரோ ஒருவர், எதைப்பற்றியோ கண்டு பிடித்த கண்டுபிடிப்பை எடுத்துக் கொண்டு, எப்படி அவர் அந்தக் கண்டுபிடிப்பைக் கண்டு பிடித்தார்? என்பதைத் தான் ஆய்வு செய்கிறார்களே ஒழிய, இவர்களாக எதையும் புதியதாக ஆய்வு செய்து கண்டு பிடிக்கவில்லை''. 

இது எப்படி ஆய்வு செய்வதாகும்? இதற்குப் பெயர் ஆய்வு செய்வது அல்ல. ஒருவரைப் பார்த்து காப்பி அடிக்காமல் பலரைப் பார்த்து காப்பி அடிப்பதே என்றுதான் கூற வேண்டும். இதுதான் இன்று சட்டத்துறையிலும், சட்டக் கல்லூரிகளிலும், வக்கீல்களிடமும், வக்கீலாய் இருந்து நீதிபதிகளான எல்லா நீதிபதிகளிடமும், நீதித்துறையிலும் நடந்து வருகிறது.

இவைகளில் இருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டு சட்டத்தை பல்கலைக் கழகத்தில் படிக்காமல், சட்டத்தைப் பற்றி இதற்கு முன்பாக யார் என்ன சொல்லி இருக்கிறார்கள்  என்பதை எல்லாம் காப்பி அடிக்காமல், "உண்மையில் சட்டம் என்றால் என்ன? அதன் நோக்கம் என்னவாக இருக்கிறது? என்னவாக இருக்க முடியும்? என்பது முதல் சட்டம் தொடர்பான பல்வேறு சங்கதிகளை பட்டறிவோடு இக்களஞ்சியத்தில் விளக்கி உள்ளேன்''
படிப்பறிவைக் கொண்டு பட்டறிவை வெல்ல முயல்வது பேதமை. ஆனால். பட்டறிவைக் கொண்டிருந்தால், அதன் அடக்கமாகவே படிப்பறிவு அமைந்து விடும் என்பதில் இருவேறு கருத்துக்கு இடமிருக்காது. 

ஆம்! நான்கு மீட்டர் நீளம் கொண்ட ஒரு கம்பியை மிகச் சரியாக ஒரு மீட்டர் நீளம் கொண்ட கம்பிகளாக துண்டு செய்தால் எத்தனை துண்டுகள் கிடைக்கும் என படிப்பறிவு கொண்டவரையும், பட்டறிவு கொண்டவரையும் கேட்டால். படிப்பறிவு கொண்டவர் 4*ஐ 1 ஆல் வகுத்து கிடைக்கும் ஈவு ஆன 4*ஐ மனதில் கொண்டு நான்கு துண்டுகள் கிடைக்கும் என பதில் அளிப்பார். 

அதே, பட்டறிவு கொண்டவரை கேட்டால் மூன்றுதான் கிடைக்கும் என்பார். என்னதான் இருந்தாலும் படிச்சவன் படிச்சவன்தான். எப்படி கரெக்ட்டா டக்குன்னு சொல்லி விட்டான் பாரு என்று உங்களுக்குத் தோன்றும். ஆனால், என்னதான் படிக்கவில்லை என்றாலும், இந்த சிறு கணக்கு கூடவா தெரியாது. இவனெல்லாம் வாழ்க்கையில் எங்கே உருப்படுவது? என்று கண்டகண்ட வார்த்தைகளால் அர்ச்சனை வேறு செய்வீர்கள்.

ஆனால், உண்மை என்ன? நான்கு மீட்டர் நீளம் உள்ள ஒரு கம்பியை ஒரு மீட்டர் அளவுள்ள கம்பித் துண்டுகளாக வெட்டுவதற்கு குறைந்தபட்சம் ஹக்சா பிளோடவது தேவை. அதன் தடிமன் சுமார் 1.5 மில்லி மீட்டருக்கு கீழ் கிடையாது என்பதால் அவ்வாறே கணக்கில் எடுத்துக் கொள்வோம். 

துண்டு செய்யும் போது ஏற்படும் உராய்வின் காரணமாக ஏற்படும் தேய்மானம் குறைந்தது. 0.5 மில்லிமீட்டர் என எடுத்துக் கொண்டாலும் கூட மொத்தத்தில் ஒரு துண்டுக்கு 2 மில்லி மீட்டர் அளவு யாராலும் தவிர்க்க முடியாத, உருத்தெரியாத, சேதாரம் ஆகி விடுகிறது.

ஆக மொத்தம் மூன்று துண்டுகள் செய்வதால் 6 மில்லி மீட்டர் அளவு தவிர்க்க இயலாத சேதாரம் ஆகி விட்ட நிலையில், நான்காவது இரும்புத்துண்டு மிகச் சரியாக ஒரு மீட்டர் இருக்க வாய்ப்பு இல்லாமல் குறைந்தது. சுமார் 6 மில்லி மீட்டர் குறைந்து இருக்கும் என்பதுதானே எதார்த்தமான உண்மை!

இந்த மாதிரியான எதார்த்தமான உண்மைகளைத் தான் எவ்வித குழப்பத்துக்கும் இடமில்லாமல், இச்சட்ட அறிவுக் களஞ்சியத்தில் தெளிவுபடுத்தி இருக்கிறேன். ஆராய்ச்சிக்கு எல்லையே கிடையாது என்பார்கள். “மாறாது” என்ற வார்த்தையைத் தவிர மற்றவை எல்லாம் காலச் சூழ்நிலைக்கு தக்கவாறு மாற்றத்துக்கு உரியது என்பதால் தான், ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒவ்வொரு கால கட்டத்திலும் மாறி மாறி எதையாவது சொல்லிக் கொண்டே வருகிறார்கள்.

என்னைப் பொருத்தவரை ஆராய்ச்சியாளர்களை இரண்டு வகையாக பார்க்கிறேன். ஒன்று விஞ்ஞான ஆராய்ச்சியாளர்கள், மற்றொன்று மெய்ஞான ஆராய்ச்சியாளர்கள். விஞ்ஞான ஆராய்ச்சியாளர்கள் படிப்பறிவை மட்டுமே கொண்டவர்கள். 

அதாவது நாம் ஏற்கனவே கம்பியை துண்டு செய்வதில் பார்த்தது போல, அவர்கள் படித்தை மட்டும் வைத்து தீர்வு சொல்பவர்கள். இப்படிப்பட்ட ஆராய்ச்சியாளர்கள் சொல்லும் தீர்வு அவராலேயோ அல்லது மற்றவர்களாலேயோ பின்னர் மறுக்கப்படும். அந்த மறுப்பும் ஏற்கப்படும் என்ற ஒரே காரணத்தால் தான் படிப்பறிவு கொண்ட ஆராய்ச்சியாளர்கள் பலர் இன்றும்நாட்டில் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கின்றனர்.

ஆனால், “மெய்ஞான ஆராய்ச்சியாளர்கள் சொன்ன கருத்து யாராலும், எந்த காலத்திலும் மறுக்க முடியாததாக, நாடு, இனம், மொழி, பிராந்தியம் என எல்லாவற்றையும் கடந்து அனைவரும் ஏற்கத்தக்க ஒன்றாகவே இருந்து வந்திருக்கிறது”. இதற்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக திருக்குறளைச் சொல்லலாம். 

இது போல்தான் எனது இந்த சட்ட ஆராய்ச்சியும் என்பதை இங்கு தெரிவிப்பதில் எனக்கு தன்னடக்கமும் இல்லை. மாறாக, பெருமையும் இல்லை. ஏனெனில் இதில் தன்னடக்கத்திற்கோ, பெருமைக்கோ ஒன்றுமே இல்லை.

ஏனெனில், எதார்த்தத்தை சொல்வதே எனது கடமை! இந்நூலில், “நமது இந்திய நாட்டை வழி நடத்தும் இந்திய சாசனமாம் இந்திய அரசமைப்பு முதல், நாட்டின் முதுகெலும்பான கிராம நிர்வாகம் வரையிலான பல்வேறு சங்கதிகளை அவரவர்களின் சட்டக் கடமைகளோடு” சற்று விரிவாகவே தொகுத்துள்ளேன்.

உலகிலேயே நம் நாட்டில்தான் சட்டங்கள் மிக அதிகமாக உள்ளதாக சொல்லுவார்கள். அப்படி இருந்தும் கூட பிரச்சனைகள் குறையாததற்கு காரணம், சட்ட அறியாமையே! என்பதால், உங்களின் அன்றாட பிரச்சினைகளான லஞ்சம், வரதட்சனை, பொய் வழக்கு, நுகர்வோர் வழக்கு, தொழிலாளர் வழக்கு, பாலியல் வழக்கு, பாகப்பிரிவினை என்பன போன்ற பல்வேறு மிக முக்கிய பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வு என்று சொல்லப்போனால் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொரு தனிப்புத்தகமே எழுதலாம்.

ஆனால், அவைகள் இக்களஞ்சியத்தில் சாத்தியம் இல்லை என்பதால், அனுபவப்பூர்வமாக அதே நேரம் மிக மிக சுருக்கமாக, மிக மிக எளிதாக புரியும்படி சொல்லி உள்ளேன். எல்லோருக்கும் ஏதாவது ஒரு கெட்ட பழக்கம் இருக்கும். அது என்னிடமும் உண்டு. 

ஆம்! உங்களுக்கு நான் என்ன சொல்ல நினைக்கிறேனோ அதை அதிக பட்சமாக, முதலில் நான் நடைமுறைப்படுத்தி விட்டுத்தான் சொல்லுவேன். 

அந்த வகையில் எனது அனுபவங்களை இக்களஞ்சியத்தில் பகிர்ந்துள்ளதற்கு காரணம், என்னால் சாதிக்க முடிந்த போது, உங்களால் ஏன் முடியாது என்று நம்பிக்கை ஊட்டுவதற்காகத் தானே தவிர, “சுய தம்பட்டத்திற்காக அல்ல”.

முக்கிய குறிப்பு: 

இந்நூல் திருத்தங்கள் ஏதுமின்றி ஆனால், இந்நூலில் சொல்லப்பட்டு பின் நடைமுறைக்கு வந்துள்ள முக்கியச் சங்கதிகளைச் சேர்த்து மூன்றாவது பதிப்பாக வெளிவந்துள்ளது.

இந்த ஆய்வறிக்கையில் சொல்லப்பட்டுள்ளபடி, நம் வாசக சகோதரி ஒருத்தி என்னைப் பற்றி ஆய்வு செய்து முனைவர் பட்டம் பெற அனுமதி கேட்டபோது, மறுத்து விட்டேன். 
பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

நூல்களின் முகப்பு

நியாயந்தான் சட்டம்

Follow by Email

Followers

முக்கியப் பக்கங்கள்

அடிப்படை சட்டங்கள்

  • 1. இந்திய சாசனம் 1950
  • 2. நீதிமன்ற சாசனம் 1872
  • 3. இந்திய தண்டனை சட்டம் 1860
  • 4. குற்ற விசாரணை முறை விதிகள் 1973
  • 5. உரிமையியல் விசாரணை முறை விதிகள் 1908

நம் நூல்களைப் பற்றி

நீதியைத்தேடி.... நீங்களும் நீதிமன்றத்தில் வாதாடலாம் வரிசையில்...
1 குற்ற விசாரணைகள்
2 பிணை (ஜாமீன்) எடுப்பது
எப்படி?
3 சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம்
4 சட்டங்கள் உங்கள் பாக்கெட்டில்
5 சாட்சியங்களைச் சேகரிப்பது
எப்படி?
6 கடமையைச் செய்!
பலன் கிடைக்கும்
7 மநு வரையுங்கலை!Recent Posts Widget

இந்நூல்கள் அனைத்தும் உங்களின் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுக்காக
மத்திய சட்டம் மற்றும் நீதியமைச்சகத்தின் நிதியுதவியோடு
தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியில் உள்ள நான்காயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பொது நூலகங்கள், மத்திய சிறைச்சாலைகள் மற்றும் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் உள்ளிட்ட நீதிமன்றங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன.

சொந்தமாக தேவைப்படுவோர், உ(ய)ரிய நன்கொடையைச் செலுத்திப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். தொடர்பு வாட்ஸ்அப் எண் 09842909190 ஆகும்.

நம் தள வகைகள்

பயின்றோர் (20-08-16)