நீ வாழ... நீயே வாதாடு... வரவேற்பு வாழ்த்து!

No law, no life. Know law, know life! என்ற நமது அடிப்படைக் கொள்கை தத்துவத்திற்கு இணங்க சட்ட விழிப்பறிவுணர்வின் (அ)வசியத்தை உணர்ந்து, ‘‘நீதியைத்தேடி... சட்டப் பல்கலைக் கழகத்திற்கு’’ வருகை தந்துள்ள உங்களை வருக என வரவேற்று, உங்களுக்கான சட்ட விழிப்பறிவுணர்வைப் பெற்று பயனைப் பெறுக என வாழ்த்துகிறோம்!
முக்கிய அறிவிப்பு : இந்த இணையப்பக்கத்தை புதுப்பிக்கும் பணி நடந்துக் கொண்டிருப்பதால், சில பதிவுகள் அல்லது இணைப்புக்கள் கிடைக்காமல் போகலாம்!

Wednesday, October 19, 2016

அடைமொழிச் சொற்கள் அவசியமா?



அரசூழியர்களுக்கு எழுதும் கடிதங்களில், தாராளமாக அவர்களின் பெயரைக் குறிப்பிட்டும் கடிதம் எழுதலாம். பெயர் தெரியாதபோது, பதவியின் பெயரைக் குறிப்பிட்டும் எழுதலாம். 

பதவியைக் குறிப்பிட்டு எழுதும்போது, பதவிக்கு முன்பு ‘திரு, திருமிகு, உயர்திரு, மாண்புமிகு, மானமிகு, வணக்கத்திற்குரிய, கனம், மரியாதைக்குரிய உட்பட எந்ததொரு அடைமொழிச் சொல்லையுங் குறிப்பிட வேண்டியதில்லை’.

அதேபோல், அவ்வூழியரின் பெயரைக் குறிப்பிட்டு எழுதும்போதும், பெயருக்கு முன்பும், வேறெந்த மதிப்புக்குரிய சொல்லையும் சட்டப்படியோ, சம்பிரதாயப்படியோ போடவேண்டியதில்லை.

ஏனெனில், உண்மையில் அவர்களுக்கு அத்தகுதிகள் இருந்திருந்தால், ‘தங்களின் துன்பங்களில் இருந்து, எப்பொழுதோ மனிதகுலம் மீண்டிருக்குமே ஒழிய, மனுமேல் மனுவைப்போட்டு மன்றாடிக்கொண்டோ, மாண்டுகொண்டோ இருக்காது; ‘‘மநு வரையுங்கலை’’ என்ற இந்நூலுந் தேவைப்பட்டிருக்காது!’.
  
அரசூழியர்கள் அனைவருமே நம் வரிப்பணத்தில் பெ(ரு, று)ங்கூலிக்கு மாரடிப்பவர்கள் என்பதால், எவ்விதத்தில் பார்த்தாலும் அவர்கள் நம்மைவிட மாண்பில் குறைந்தவர்கள்தாம். நீங்களும் நம்மில் ஒருவரேயென்பதால், மேற்கண்ட அடைமொழிகளைச் சொல்லி, மேன்மேலும் உங்களின் மாண்பை, நீங்களே குறைத்துக் கொள்ளாதீர்கள்.

ஆமாம், ஊர்ப்புறங்களில் மரியாதையில்லாமல் பேசுபவர்களிடம், ‘மரியாதையைக் கொடுத்து மரியாதையை வாங்கிக்கோ’ என எச்சரிப்பார்கள். அதன் பிறகும், நாமெப்படிப் பேசுகிறோமோ, அதற்குத் தகுந்தவாறு சரிக்குச் சரியான பதில் மரியாதை கிடைக்கும்.
  
ஆனால், அரசூழியர்களுக்கு நாமெழுதும் கடிதங்களில் மரியாதை கொடுக்கக் கொடுக்க அவர்களுக்கே இல்லாத தகுதிகள் இருப்பதாகயெண்ணி, தன்னைத்தானே உயர்வாகவும், (உங், மக்)களைத் தாழ்வாகவும் நினைப்பார்கள் என்பதோடு, என்னதான் விதவிதமான மரியாதையோடு அவர்களுக்கெழுதும் கடிதங்களில், நீங்கள் அவர்களைக் குறிப்பிட்டாலும், உங்களுக்கு அவர்கள் அதிகபட்சம் ‘திரு’ என்ற மரியாதையை மட்டுமே பதில் கடிதத்தில் எழுதுவார்கள். பல வேளைகளில் அதுவுங்கூட இல்லாமல் எழுதுவார்கள்.
  
இதனை அரசூழியர்களிடம் இருந்து, உங்களுக்கு வந்த எந்தக்கடிதத்தை வேண்டுமானாலும் நீங்கள் எடுத்துச் சரிபார்த்துக் கொள்ளலாம். எனவே, அரசூழியர்களின் அதிகபட்ச மரியாதையே ‘திரு’தான் என்னும்போது, உங்களது ஊழியர்களுக்கு எழுதும்போது, நீங்க மட்டும் எதற்குக் கண்டதையும் போடவேண்டும்?

அரசூழியர்களின் லஞ்சம் அல்லது திருட்டுத்தனம் தொடர்பான கடிதங்களில் அவர்களது பெயருக்கு முன் ‘திரு(ட்டு)’ என்றுதான் எழுதுவேன். முதன் முறையாக இப்படித்தான்; ‘தேவன்’ என்ற பெயர் கொண்ட ஊழியருக்கு, வெளிப்படையாகவே ‘திரு(ட்டு). தேவன்’ என மிகப்பொருத்தமாக எழுதினேன். 

இதனைப் படித்தவர்கள் அனைவரும் மிகவும் ரசித்தார்கள். அதுகுறித்த தங்களின் கருத்தையும், தார்மீக அடிப்படையில், அவர்களாகவே வெளிப்படுத்தினார்கள். 

இவருக்கெல்லாம் ‘தேவன்’ என்று கடவுளின் பெயரையே சூட்டிய அவரின் பெற்றோர், எந்தளவிற்கு இவரைப் பெருமையாக நினைத்து, இப்பெயரை வைத்திருப்பார்கள்? நான் ‘திரு(ட்டு). தேவன்’ என்று வைத்த பெயரை அறிந்தால், மனதளவில் அவரின் பெற்றோர் எவ்வளவு நொந்து போவார்கள்?

இத்திருட்டுத் தேவன் என்பவர், தமிழ்நாடு மின் உற்பத்தி மற்றும் பகிர்மானக் கழகத்தில், ஓர் உதவிச் செயற்பொறி அரைகுறை ஊழியரென்பதோடு, தனக்குக் கீழான ஊழியத் திருடருக்குக் குற்ற உடந்தை மற்றும் அத்திருடரைக் காப்பாற்ற, உழைக்கும் கீழ்நிலை ஊழியர்கள் மீது அதிகார துஷ்பிரயோகம் ஆகியனவும் செய்திருக்கிறார்.

ஆகையால், என்னால், ‘திருட்டுத் தேவன்’ என்று நேரடியாகவும், எழுத்து மூலமாகவும், அத்து(றை, ரை)யின் தலைமையகம்வரை அசிங்கப்படுத்தப் பட்டதால், மேல்நிலை முதல் கீழ்நிலை ஊழியர்கள் வரையிலான கேலிகிண்டலுக்கு ஆளாகியதால், மாறுதலுக்காக வேலையை விட்டே போயிருக்க வேண்டிய இத்தறுதலை, அதற்கு மாறாகத் தனது மாறாத நோக்கத்தோடு, பணிமாறுதலை மட்டும் பெற்றுச்சென்று விட்டார். பார்த்து.., உங்கள் பகுதிக்கும் வந்திருக்கப் போகிறார், உஷார்!!  

சரி, நான் விட்ட விசயத்துக்கு வருகிறேன். 

நான் திருட்டுத் தேவனுக்கு எழுதியதைப் போல, அடைமொழிச் சொற்களை எழுச்சியோடு எழுத ஆரம்பித்தாலே, உங்களுக்குச் சட்டப்படி செய்ய வேண்டிய கடமைகளைச் செய்துவிடுவார்கள். மாறாக, எப்பொழுதும் போல அவர்களுக்கே இல்லாத, அருமை பெருமைகளை எல்லாம் எழுதினால், நம்மை இன்னுமின்னும் புகழ்ந்து எழுதித் தள்ளட்டுமென்று (பெரு, பொறு)மையாகத்தானே காத்திரு(க்கவை)ப்பார்கள்?! 

எனக்குத் தெரிய, மகாத்மா காந்தியே பொருளாதார அறிஞர் என்று ஏற்றுக் கொண்ட ஜே.சி. குமரப்பா அவர்களே, அரசூழிய ர்களை இப்படியெல்லாம் எழுதியிருக்கிறார். வேறு யாரெல்லாம், இப்படி எழுதியிருக்கிறார்கள் என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை. 

நிதிபதிகளுக்கே நான் இப்படித் தகுந்த காரணப்பெயரைச் சூட்டியுள்ளதோடு, இவை குறித்து நூல்களிலும், கட்டுரைகளிலும் எழுதியிருப்பதை நீங்கள் படித்திருப்பீர்கள்; இனியும் படிக்கப் போகிறீர்கள்.   

இப்படி அரசூழியர்கள் செய்யும் குற்றங்களுக்கு ஏற்ப, நீதிபதியை ‘நிதிபதி’ என நான் குறிப்பிடுவதுபோல, அரசூழியர்களுக்கு அடுத்தடுத்து எழுதும் மடல்களில், ‘திரு’வுக்குப் பதிலாக அவர்கள் செய்யுங்குற்றம் அல்லது செய்ய மறந்த சட்டக்கடமை குறித்துத் தெளிவாக விளக்கியபின், அவ்வூழியருக்குப் பொருத்தமான காரணப்பெயரைக் கட்டாயமாகச் சேர்க்கலாம். 

தேவைப்பட்டால், அவர்களைக் கடுமையான வார்த்தைகளால்கூட விமர்சிக்கலாம். இதெல்லாம், வேறு வகையில் அர்ச்சனை செய்து, ஆராதிப்பது போல்தான்! தவறில்லை!!

ஆனால், இப்படி அரசூழியர்களை அர்ச்சனை செய்து ஆராதிப்பதை, ‘அவதூறு’ என்று அவரவரும் அறியாமையில் சொல்கிறார்கள். உண்மையில், ‘நடந்த உண்மையை, அப்பழுக்கற்ற வகையில், அப்படியே எடுத்துச் சொல்லி விமர்சிப்பது, ஒருபோதும் அவதூறு ஆகாது!’.

இனி இந்நூலில், அரசூழியர்கள் என்ற நான் குறிப்பிடும் இடங்களில் எல்லாம், சூழ்நிலைக்கேற்பப் பொது ஊழியர்களையும் குறிக்கும் பொதுச்சொல்லாகக் கருத்தில் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். இவ்விரு ஊழியர்களுக்கிடையேயான வித்தியாசங்குறித்த விளக்கத்தை, இதன் அடுத்த பகுதியில் சொல்கிறேன். 

‘‘அரசூழியர்களை மட்டுமல்ல; எவரையும் மேற்சொன்ன முறையில் அர்ச்சனை செய்து, ஆராதிப்பது குற்றமன்று’’ என இந்திய தண்டனைச் சட்டப்பிரிவு 499 இல், தெள்ளத் தெளிவாக விளக்கப் பட்டுள்ளதைப் படித்துக் கொள்ளுங்கள்.

மேலும், அப்படி விமர்சிக்க நேரும்பொழுது, இப்பிரிவைத் தவறாமல் குறிப்பிட்டு விடுங்கள். ஏன், இதனைக் குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறேன் என்றால், நம் ‘‘நீதியைத்தேடி...’’ வாசகர்கள், இப்படி அரசு மற்றும் காவலூழியர்களை விமர்சித்து, ஓரிருவர் கடிதம் எழுதியபோது, அவ்வாசகர்கள் மீது எதிர்நடவடிக்கை எடுப்பது குறித்து, அவ்வூழியர்கள் என்னிடமே கருத்துக் கேட்டார்கள். 

இப்படிச் சொல்வது, உங்களுக்கு வேண்டுமானால், ஆச்சரிய மாகவும், அதிர்ச்சியாகவும் இருக்கலாம். ஆனால், எனக்கு அப்படியில்லை. ஏனெனில், நமது உண்மையான சட்ட விழிப்பறிவு ணர்வைப் பெற விரும்பும் வாசகர்கள், எல்லா மட்டத்திலும் இருக்கிறார்கள் என்பதை, ஆசிரியன் என்ற முறையில், நான் மட்டுந்தானே நன்றாக அறியமுடியும்! 

சரி, அரசூழியர்கள் கடமையைச் சரியாகச் செய்திருந்தால், வாசகர்கள் ஏன் விமர்சிக்கப் போகிறார்கள் என்ற கேள்வி ஒருபுறமிருந்தாலும், உண்மையில் நடந்தது என்னவென்பதை, அவ்வூழியர்களிடமே கேட்டறிந்தபோது, பெரும்பா(ழு, லு)ம் தவறு அவர்களுடையதாகத்தான் இருந்தது. 

அப்படி எழுதியது அவதூறு இல்லையென்பது குறித்தும், சட்டப்படி நடவடிக்கை எதையும் எடுக்கமுடியாது என்பதையும், அவ்வரசு ஊழிய வாசகர்களுக்கு விளக்க வேண்டியிருந்தது. 

இதனால், நிச்சயம் நடவடிக்கையெடுக்க முடியுமென்ற நம்பிக்கையில் இருந்த, அந்த ஊழியர்களின் முகத்தில் ஏற்பட்ட பெருத்த ஏமாற்றத்தையும், அதிர்ச்சியையும் என்னால் காண முடிந்தது. 

ஆனாலும், அவர்களில் யாரும் என்மீது அதிருப்தி அடைந்ததாகத் தெரியவில்லை என்பதை, அதன் பிறகும் அவர்களது மேல்நிலை ஊழியர்களின் சட்டங்குறித்த சந்தேகங்களுக்கு, எனது சட்ட ஆலோசனையைப் பெற, அவர்களே பரிந்துரை செய்திருந்ததன் மூலம் என்னால் உணரமுடிந்தது. 

ஆமாம், ‘தான் சொல்வது நீதிதான்’ என்று ஒவ்வொருவரும் உணரும் வகையில் தீர்ப்புரைக்க வேண்டியது, எப்படி நிதிபதிகளின் கடமையோ, அதுபோலவே, நாம் வரையுங்கடிதங்களும், மனுக்க ளும்,  கூறுங்கருத்துக்களும், ஆலோசனைகளும், எண்ணங்களும், நாம் சொல்லும் ‘நியாயந்தான் சட்டம்’ என்ற வகையிலேயே எச்சார்பும் தற்சார்பும் இல்லாது நடுநிலையாய் இருக்கவேண்டியது மிகமிக முக்கியம்.     

இதனால், அவ்வூழியர்கள் மட்டுமல்லர்; அவர்கள் ஊழியம் புரியுந் துறைகூட, உங்கள் மீது எவ்விதமான சட்ட நடவடிக்கையையும், சட்டப்பூர்வமாகவே எடுக்கவியலாது. இந்நிலை பொது ஊழியர்களான மாவட்ட நிதிபதிகள் வரையிலுங் கூடச் சாலப் பொருந்தும். 

அப்படியே எடுக்க முனைந்தாலும், எதிர்க்கட்சியினர் மீது ஆளுங்கட்சியினர் இந்திய தண்டனைச் சட்டப்பிரிவுகள் 500 - 503 இன்கீழ் தொடுத்த பின்னர் ஆட்சி மாறியதும், தானாகவே காலாவதியாகும் வகையிலான அவதூறு வழக்கைப் போல்தான் ஒரு வழக்கைத் தொடுக்க வேண்டியிருக்கும். 

இந்த அவதூறு வழக்கும், எப்படித் தொடுக்கப்பட வேண்டுமென்பது குறித்து, குற்ற விசாரணை முறை விதிகள் 1973 இன்விதி 199 இல் விளக்கப்பட்டுள்ளதையும் சேர்த்து, படிச்சிக்கோங்க! 

ஆகவே, ஊழியர்கள் அவதூறு நடவடிக்கையெடுக்க முனைந்தால், அது நிச்சயம் உங்களுக்குத்தான் நல்லதாக அமையும்; அமையும் சூழ்நிலையை திறமையாக ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். 

ஆனால், எனக்குத் தெரிய, இப்படி எந்தவொரு வழக்கும், அரசூழியர்களால் பொதுமக்கள் மீது தொடுக்கப்பட்டதாகவே தெரியவில்லை. ஆனால், குறுக்கு வழியில், வெவ்வேறு விதங்களில் பழிவாங்க முயல்வார்கள். எச்சரிக்கை!

இப்படியெல்லாம் எழுதும்போதுதான், ஆமாம், நாம் மக்களின் வரிப்பணத்தில் பெ(ரு, று)ங்கூலிக்கு ஏற்ப, நம் கடமையைச் செய்யவில்லை. அதனால்தான், அவர்கள் நம்மைத் திட்டுகிறார்கள் என்ற சூடு, சொரணையே அரசூழியர்களுக்கு வருகிறது. 

இல்லையென்றால், எருமைமாட்டின் மீது மழை பெய்ததுபோல்தான், சூடு சொரணையற்று, மக்களிடமிருந்து மேன்மேலும் என்னென்ன கிடைக்குமென்று எதிர்பார்த்துக் கிடைப்பதையெல்லாம் மேய்ந்து, வயிறை வளர்த்துக் கொண்டேதான் இருக்கிறார்கள். 

பசுமாடுகள் போல, சூடு, சொரணையுள்ள அரசூழியர்களும் அரிதிலு மரிதாக, ஆங்காங்கே ஓரிருவர் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். ஆனால், அவர்களில் எவருமே கவரிமானாக இருப்பதில்லை. 

ம்ம்.., கவரிமான் என்றதும், நடந்த சம்பவம் ஒன்றும், நினைவுக்கு வருகிறது. 

சோதிடர் ஒருவர், தான் எழுதிய சோதிடங்குறித்த நூலில், ‘நிதிபதி களை, நீதிமான்’ என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். நீதிபதி என்று சாதாரணமாக எழுதியிருந்தால்கூட, நிதிபதிகளைப் பற்றிய உண்மையை அறியாதவர்கள், வழக்கமாயெழுதும் சொல்தானே என்று கண்டுங் காணாமல் விட்டிருப்பேன். 

இதிலும், அவரது கெட்ட நேரம்பாருங்க, அந்நூலில் அவரது உலாப்பேசி எண்ணை வேறு கொடுத்திருந்ததால், அவரை நேரடியாக உலாப்பேசியில் அழைத்து, நமது சட்ட ஆராய்ச்சி குறித்த அனைத்து விபரங்களையும் எடுத்துச் சொல்லிவிட்டு, பின் எனது பாணியில், ‘காசுக்காக, இப்படியெல்லாம் எழுதாதீர்கள்’ என, நாசுக்காக நான் நாலுடோஸ் விட்டதும், ‘உண்மைதான்’ என்றும், அடுத்த பதிப்பிலிருந்து நீதிமான் என்ற வார்த்தையை நீக்கிவிட்டு, நீதிபதி என்றே போட்டு விடுவதாகவும் சொன்னதோடு, என்னைச் சந்திக்க வேண்டுமெனவும் விருப்பம் தெரிவித்தார்’. 

ஒருவர் செய்யுந்தப்பை ஆதாரத்துடன் அவருக்கே சுட்டிக் காட்டினால், என்னவொரு கைமேல் பலன் பாருங்க! 

எனவே, அரசூழியர்களை மட்டுமல்லாது, சக பொதுமக்களையும், உறவுகளையும் விளிக்கையில், ‘அன்புமிக்க, வம்புமிக்க, (தா, நா)ய்மாமன், அறிவு வறுமைமிக்க, தம்பியை ஏமாற்றிய தமிழனின் இல்லம்’ போன்று, உங்களது சிந்தனைப்படி தனிச்சிறப்பு மிக்க வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்திக் கொ(ள்ளு, ல்லு)ங்கள்.  

இந்தாண்டு வெளியான ‘‘மநு வரையுங்கலை!’’ நூலிலிருந்து...

**********************

சமூகம் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வைப் பெற வேண்டுமென விரும்பினால், இதுகுறித்த தங்களின் கருத்தைச் சொல்லி, உங்களது சமூக வலைத்தளங்களில் பகிருங்கள்
பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

0 comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

நூல்களின் முகப்பு

நியாயந்தான் சட்டம்

Translate

Follow by Email

அடிப்படை சட்டங்கள்

  • 1. இந்திய சாசனம் 1950
  • 2. நீதிமன்ற சாசனம் 1872
  • 3. இந்திய தண்டனை சட்டம் 1860
  • 4. குற்ற விசாரணை முறை விதிகள் 1973
  • 5. உரிமையியல் விசாரணை முறை விதிகள் 1908

நம் நூல்களைப் பற்றி

நீதியைத்தேடி.... நீங்களும் நீதிமன்றத்தில் வாதாடலாம் வரிசையில்...
1 குற்ற விசாரணைகள்
2 பிணை (ஜாமீன்) எடுப்பது
எப்படி?
3 சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம்
4 சட்டங்கள் உங்கள் பாக்கெட்டில்
5 சாட்சியங்களைச் சேகரிப்பது
எப்படி?
6 கடமையைச் செய்!
பலன் கிடைக்கும்
7 மநு வரையுங்கலை!Recent Posts Widget

இந்நூல்கள் அனைத்தும் உங்களின் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுக்காக
மத்திய சட்டம் மற்றும் நீதியமைச்சகத்தின் நிதியுதவியோடு
தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியில் உள்ள நான்காயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பொது நூலகங்கள், மத்திய சிறைச்சாலைகள் மற்றும் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் உள்ளிட்ட நீதிமன்றங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன.

சொந்தமாக தேவைப்படுவோர், உ(ய)ரிய நன்கொடையைச் செலுத்திப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். தொடர்பு உலாப்பேசி எண்கள் 09842909190 மற்றும் 09842399880 ஆகும்.

இப்படி, நன்கொடை செலுத்தி வாங்கிய நூல்களால் பயனில்லை என்று கருதும் பட்சத்தில், அப்படியே திருப்பி அனுப்பிவிட்டு, கொரியர் செலவுபோக மீதிப் பணத்தைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.

எல்லாப் பதிகளும்!

பயின்றோர் (20-08-16)