நீ வாழ... நீயே வாதாடு... வரவேற்பு வாழ்த்து!

No law, no life. Know law, know life! என்ற நமது அடிப்படைக் கொள்கை தத்துவத்திற்கு இணங்க சட்ட விழிப்பறிவுணர்வின் (அ)வசியத்தை உணர்ந்து, ‘‘நீதியைத்தேடி... சட்டப் பல்கலைக் கழகத்திற்கு’’ வருகை தந்துள்ள உங்களை வருக என வரவேற்று, உங்களுக்கான சட்ட விழிப்பறிவுணர்வைப் பெற்று பயனைப் பெறுக என வாழ்த்துகிறோம்!
முக்கிய அறிவிப்பு : இந்த இணையப்பக்கத்தை புதுப்பிக்கும் பணி நடந்துக் கொண்டிருப்பதால், சில பதிவுகள் அல்லது இணைப்புக்கள் கிடைக்காமல் போகலாம்!

Tuesday, February 25, 2014

Who can best understand your problem?


[caption id="attachment_1113" align="alignleft" width="304"]Liar catution CAUTION LIARS AHEAD[/caption]


Any work should have a defined objective. I have not found such a thing stated explicitly elsewhere. There cannot be any controversy at any time over the objective of this book that none can plead one’s cause better than the person concerned.


When a case is based on civil rights accruing out of documentary evidence, one can state the legal position and argue. But, in the criminal cases, one has to normally confine himself to the documents and witnesses produced by the prosecution led by the police.


If any case has been falsely foisted, one has to cull out the truths by one’s own painstaking efforts and a sort of thorough personal investigation. None else can do this job better than the affected person.


Normally no advocate does this job or gets this done by the clients. On the other hand, led by laziness or lack of time, they fabricate all sorts of false defences as they feel fit, and finally it ends up against the interest of the client.


There are other advocates who rely more on the blunders committed by the police or the weaknesses of the prosecution. The case obviously goes against the victim.


In this regard, I shall quote two of the thrilling incidents where I conducted thorough investigation and collected irrefutable documentary evidence in one of my cases, and in another case pertaining to another innocent person, confined inside under the Gondas Act.


In my case in the Madras IInd Addl. Labour Court in C.P.51/2000, the witness on the other side was a false witness, who happened to be my own higher officer, about whom I knew from top to bottom.


But the defendant’s advocate had no proper knowledge of the fabricated witness. When the man, one Rama-krishna Rao, was in the box, I led him down the line, and tore the mask off. 




“Have you gone through all the documents in this case?” – Balaw.


“Yes, yes!”—Rao.

“Am I correct if I say that the documents are both in English and Tamil?”—Balaw.

“Yes. You are correct.”- Rao.

“I put it to you that you know only to speak Tamil, but can neither read nor write it.” - Balaw.

The man said yes.



At this the judge was flabbergasted. He was angry and shouted at the man and asked whether he really did not know to read and write Tamil. The man replied affirmatively. With that the case of the defendant was irretrievably damaged, and the lawyer begged of the court to examine yet another witness.


The Judge curtly turned it down, since the first witness, Mr.Rao, had filed an affidavit that he knew every bit of details of this case. The advocate, knowing that the backbone of his case had been broken, started playing delaying tactics and has gone for appeal over this matter.

This instance demonstrates the poor quality of the advocacy. That is the reason why I advocate that the citizen himself pleads his own cause.



In the other case, an ex-convict, one “Satta(law)” Govindan, who had been convicted on his admission in a theft case,  was picked up and a series of undetectable cases were foisted against him to demonstrate that the police are so extraordinarily efficient to detect every case registered. They went to the extent of slapping the Goondas Act against him, so that he cannot come out on bail, and has no recourse to proper defence.


His pathetic case came to my attention. He is known to me as one of readers, who wanted to escape the harassment of the police. I was convinced that the cases were foisted, when. I went through the copies of documents supplied to him as an accused. I was surprised to find the same witnesses cited in the alternate cases, and the persons cited as living in different places.


I physically verified the presence or absence of the witnesses at the above places, but found the addresses to be bogus, and even non existent addresses had been given.  To prove the above fact, I wanted to get written documentary proof so that it would be one stroke victory against the fabrications of the policemen.


I simply wrote post cards to the addresses of the bogus witnesses. I was thrilled to receive the letters returned with the endorsement of the postmen that no such address existed, or no such person was there in the address concerned. I coolly made the innocent man to file those letters after cross examining the witnesses in the box.




This knocked the bottom of all the 11 cases, and the man gained his freedom. I am sure that the police were condemned with severe strictures in the judgement. Thereafter the police dare not approach him and he leads a peaceful life as an auto driver.



Had I not intervened, and had an advocate conducted the case, he would never think on these lines of gathering unimpeachable evidence against a false witness. He and his ilk, would confine themselves to putting all sorts of possible cross examination questions, and on the denial of the witness of all these suggestions, they would be content with suggesting that they were uttering falsehood only to support a false case.


It is funny and  waste of court’s and everybody’s time. No witness goes to court to admit that he was lying. No earthly use by this sort of vain exercise. The tiger chases a stag for a mere lunch, whereas the stag runs for its  very life in this birth.


An advocate conducts the case for his dinner, whereas it is a question of life and death for a client. Hence, the affected litigants should be as anxious and careful as the stag to save their skin by knowing law thoroughly and conducting the case themselves.


பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

நூல்களின் முகப்பு

நியாயந்தான் சட்டம்

Translate

Follow by Email

அடிப்படை சட்டங்கள்

  • 1. இந்திய சாசனம் 1950
  • 2. நீதிமன்ற சாசனம் 1872
  • 3. இந்திய தண்டனை சட்டம் 1860
  • 4. குற்ற விசாரணை முறை விதிகள் 1973
  • 5. உரிமையியல் விசாரணை முறை விதிகள் 1908

நம் நூல்களைப் பற்றி

நீதியைத்தேடி.... நீங்களும் நீதிமன்றத்தில் வாதாடலாம் வரிசையில்...
1 குற்ற விசாரணைகள்
2 பிணை (ஜாமீன்) எடுப்பது
எப்படி?
3 சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம்
4 சட்டங்கள் உங்கள் பாக்கெட்டில்
5 சாட்சியங்களைச் சேகரிப்பது
எப்படி?
6 கடமையைச் செய்!
பலன் கிடைக்கும்
7 மநு வரையுங்கலை!Recent Posts Widget

இந்நூல்கள் அனைத்தும் உங்களின் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுக்காக
மத்திய சட்டம் மற்றும் நீதியமைச்சகத்தின் நிதியுதவியோடு
தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியில் உள்ள நான்காயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பொது நூலகங்கள், மத்திய சிறைச்சாலைகள் மற்றும் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் உள்ளிட்ட நீதிமன்றங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன.

சொந்தமாக தேவைப்படுவோர், உ(ய)ரிய நன்கொடையைச் செலுத்திப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். தொடர்பு உலாப்பேசி எண்கள் 09842909190 மற்றும் 09842399880 ஆகும்.

இப்படி, நன்கொடை செலுத்தி வாங்கிய நூல்களால் பயனில்லை என்று கருதும் பட்சத்தில், அப்படியே திருப்பி அனுப்பிவிட்டு, கொரியர் செலவுபோக மீதிப் பணத்தைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.

பயின்றோர் (20-08-16)