சமூகத்தின் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுக்கான தளம்

நீ வாழ... நீயே வாதாடு... வரவேற்பு வாழ்த்து!

No law, no life. Know law, know life! என்ற நமது அடிப்படைக் கொள்கை தத்துவத்திற்கு இணங்க சட்ட விழிப்பறிவுணர்வின் (அ)வசியத்தை உணர்ந்து, ‘‘நீதியைத்தேடி... சட்டப் பல்கலைக் கழகத்திற்கு’’ வருகை தந்துள்ள உங்களை வருக என வரவேற்று, உங்களுக்கான சட்ட விழிப்பறிவுணர்வைப் பெற்று பயனைப் பெறுக என வாழ்த்துகிறோம்!
முக்கிய அறிவிப்பு : இந்த இணையப்பக்கத்தை புதுப்பிக்கும் பணி நடந்துக் கொண்டிருப்பதால், சில பதிவுகள் அல்லது இணைப்புக்கள் கிடைக்காமல் போகலாம்!

Tuesday, December 31, 2013

நம்மாழ்வார் நம்மோடே இருக்கிறார்!


Namazhvarஒருவர் வாழும் போது தவித்த வாய்க்கு தண்ணி கொடுக்காதவர்கள், அவர் இறந்தப்பின் வாய்க்கரிசி போட்ட கதையாக, உண்மையான கடமையாளர்களை, அவர்கள் வாழும் போது, சமூகம் அ(வ்வ)ளவாக கண்டு கொள்வதில்லை. ஆனால், அவர்கள் போய் சேர்ந்தப்பின், சகல மரியாதைகளும் வழங்கப்படுகிறது.


இதனால், யாருக்கென்ன பயன் என்கிற கேள்வியும், கூடவே, இக்கடமையாளர்கள் மட்டும் உலகம் உள்ளவரை வாழ இயற்கை வழி செய்யக் கூடாதா... ஆனால், அற்பர்களுக்கு தரும் வாழ்நாளை கூட, இயற்கை கடமையாளர்களுக்கு தராமல், காரியம் கைகூடி வரும் வேளையில் அழைத்துக் கொள்கிறதே என்கிற ஏக்கமும், எண்ணமும் மனதில் நேற்றுவரை இருந்தது. இதே மனநிலையில் உங்களில் பலரும் இருக்கலாம்.  

இந்த சிந்தனை ஓடிக் கொண்டிருந்த 30-12-2013 அன்றுதாம், இயற்கை விவசாய கடமையாளர் நம்மாழ்வாரும்  இயற்கை எய்தினார். இந்த நூலை எழுதி முடித்த பிறகு, முதல் வேளையாக அவரை சந்திக்க வேண்டும் என எண்ணியிருந்த எனக்கு, மேற்படி எனது எண்ணங்கள் தீவிரமானது.


அதேசமயம், நடப்பதெல்லாம் நன்மைக்கே என்கிற தத்துவத்தின்படி ஆராய்ந்து பார்த்தால், நமது எண்ணங்கள் இயற்கைக்கு முரணாக இருக்கின்றனவே என்றும் தோன்றின. இறுதியில்,


‘நீ செய்ய வேண்டிய கடமைகளை செய்வனே செய்து விட்டாய்; உன்னைப் போலவும், மேலாகவும் இன்னும் பலர் தத்தமது கடமையை ஆற்ற வேண்டியிருக்கிறது. நீ அவர்களுடன் இருந்தால் அவர்கள் களமிறங்கி கடமையை ஆற்ற மாட்டார்கள். உன்னையே நம்பியிருப்பார்கள்.


ஆதலால், நீ என்னிடம் வந்து இளைப்பாறிக் கொள், ஓய்வெடுத்துக் கொள் மகனே. உன்னை நினைத்தே, நீ விட்டு வந்த கடமையை அவர்கள் தொடரட்டும். தேவை ஏற்பட்டால், வேறொரு இளைஞராக உன்னையே (நம்மாழ்வாரையே) கூட, இளமையாக அனுப்பி வைக்கலாம் என்பதே எனது (இயற்கையின்) எண்ணம்.


ஏனெனில், காலம் உள்ளவரை கடமையைச் செய்வதென்பது, என்னைத் தவிர வேறு யாராலும் இயலாததே. இதுவே, நான் உயிரினங்கள் அனைத்திற்கும் வகுத்துள்ள பொது நியதி.


நான் கடமை தவறினால், என்னையே நான் அழித்துக் கொள்கிறேன் என்று, உனக்கு தெரிந்தது எனக்கு தெரியாதா... என்னை காக்க அரும்பாடுபட்டவரை, நானே அரவனைத்துக் கொள்வதில், நீ என்ன அநியாயத்தை கண்டாய்? அற்பர்களுக்கு தரும் வாழ்நாளை கூட, கடமையாளர்களுக்கு தர மறுக்கிறேன் என எண்ணுகிறாயே!


எப்படி வாழக் கூடாது என்பதற்கு அத்தாட்சியாகவே அற்பர்களை உங்களின் கண்முன் வைத்து, அற்புதமான கடமையாளர்களை உங்களின் மனதில் நிறுத்துகிறேன். இப்போது சொல் என்னால், யாருக்கு எ(ண்ண, ன்ன) நட்டம்...’


இதனை இந்நூலில் தெளிவுபடுத்த வேண்டிய நீயே ஏன் இப்படியெல்லாம்.... என்கிற தெளிவானதொரு உதயம், துயிலெழுந்ததுமே தோன்றிற்று. எனவே, நம்மாழ்வார் மட்டுமன்று; ஒவ்வொரு கடமையாளரும் நம்மோடே இருக்கிறார்கள் என்று எனது எழுத்துக் கடமையில் மீண்டும் மூழ்கி விட்டேன்.


வெளிவர இருக்கிற கடமையைச் செய்! பலன் கிடைக்கும் நூலின், கடமையாளர்கள் ஓர் சிறப்பு ஆய்வுக் கோர்வை அத்தியாயத்தில் இருந்து...


பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Thursday, December 12, 2013

இயக்கிய இனப்படுகொலை


//இலங்கையில் நடந்த படுகொலை தொடர்பாக விசாரணை செய்ய ஜெர்மனியில் கூடிய மக்கள் தீர்ப்பாயம், இலங்கையில் நடந்தது போர் குற்றமன்று. திட்டமிட்ட இனப்படுகொலை என உறுதிசெய்து தீர்ப்பு வழங்கியுள்ளது.


இது உலக நாடுகளின் சம்மதம் இல்லாமல் நடக்கவில்லை என்றும், அமெரிக்காவும் கூட இராணுவ ஒத்துழைப்பு அளித்திருக்கிறது என்றும், சர்வதேச மனித உரிமைகள் நாளான 10-12-2013 அன்று தெரிவித்திருக்கிறது.


இந்நிலையில் அமெரிக்க நாட்டா(ண்)மை என்கிற தலைப்பில் நான் வெளியிட்ட இக்கட்டுரையை நினைவு கூர்ந்து மீள்பதிவு செய்கிறேன்.//


ஈழத் தமிழர்களுக்கு எதிராக இலங்கையில் நடைபெற்ற போர் குற்றங்கள் குறித்து, ஐக்கிய நாடுகளின் சபையில் அமெரிக்கா கொண்டு வந்துள்ள தீர்மானத்தை இந்தியா ஆதரிக்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தும் விதமாக தமிழ்நாட்டில் ஆங்காங்கே கிளர்ச்சி எழுந்துள்ளது.


இதன் முதற்கட்டமாக கடந்த சில நாட்களாகவே கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள். ஆதலால், கிட்டத்தட்ட தமிழகத்தில் உள்ள கல்லூரிகள் அனைத்துமே காலவரையின்றி மூடப்பட்டு விட்டன.


கடந்த வாரம் தஞ்சை பெரிய கோயிலுக்கு ஆராய்ச்சிக்காக வந்த புத்த மத துறவி ஒருவரும், நேற்று 18-03-2013 அன்று சென்னை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையம் வந்திறங்கிய புத்த மத துறவி ஒருவரும், ஈழத் தமிழ் ஆதரவாளர்களால் தாக்கப்பட்டுள்ளார்.


இது குறித்த காணொலி காட்சிகளை ஒளி ஊடகங்கள் பெருமையோடு பரப்பியதில், மொழி தெரியாத இடத்திற்கு சென்றுள்ள நம்மை ஒரு கும்பல் திடீரென சூழ்ந்து கொண்டு தாக்கினால், நமக்கு என்ன நிலைமை ஏற்படும் என்பதை உணரும் தன்மையுள்ள அகில உலக மனிதாபிமானிகளை கொதிப்படைய செய்துள்ளது.


இதற்கிடையில், இன்று 19-03-2013 காலையில், இதுவரை (சுமார் கடந்த ஒன்பது ஆண்டுகளாக) மத்திய அரசுக்கு அளித்து வந்த தனது ஆதரவை விலக்கி கொள்வதாகவும், 21-03-2012 க்குள் இது குறித்து பாராளுமன்றத்தில் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டால், தனது முடிவை மறு பரிசீலனை செய்யும் என்று செய்தியாளர்களை கூட்டி விளக்கி, திருவாய் மலர்ந்து உள்ளார், திரு.கருணாநிதி.


இவைகள் எல்லாம் ஒருவன் வாழும் போது தண்ணீர் கொடுக்காதவர்கள், அதன் செத்த பிறகு பாலூற்றி, வாய்க்கு அரிசி போடும் வெற்றுச் சம்பிரதாய சடங்குகளாகவே உள்ளது. இதனை மத்திய அரசும் தங்களது ஆட்சிக்கு எந்த இழப்பும் இல்லை என்பதை உறுதி செய்துள்ளது.


உண்மையில் மத்திய அரசுக்கான ஆதரவை திரு.கருணாநிதி போர் குற்றங்கள் நடைபெற்ற அந்த கால கட்டங்களிலேயே செய்திருக்க வேண்டும்.


மத்தியிலும், மாநிலத்திலும் அதிகாரத்தில் இருந்த போது செய்யாமல், தனது முதல்வர் பதவிக்கும், சொந்த பந்தங்களின் மத்திய அமைச்சர் பதவிக்கும் ஆசைப்பட்டு, பல லட்சம் பேரை ஈவிறக்கமின்றி கொலை செய்ய அனுமதித்து விட்டு, அடிக்க வேண்டிய கோடிகளை கொள்ளையடித்து விட்டு, தற்போது ஆதரவை விலக்கி கொள்கிறேன் என்று நீலிக்கண்ணீர் வடிப்பதால், படுகொலை செய்யப்பட்ட தொப்புள் கொடி உறவுத் தமிழர்கள் எல்லாம் உயிரோடு வந்து விடுவார்களா என்ன?


ஏனிந்த ஆதரவு விலகல் கபட நாடகம் என்பதும் கூட போகப்போக புரிந்து விடும். அதுவரை பொறுத்திருந்து தான் பார்க்க வேண்டும்.


சரி, ஈழத்தமிழ்கள் என் தொப்புள் கொடி உறவுகள் என சொல்லிக் கொள்பவர்கள், உலகில் பல கோடி தமிழர்கள் இருந்தாலும், அவர்களில் எவருமே தமிழர்களுக்கு தலைமை தாங்கும் தகுதியற்றவர்கள் போலவும், ஆதலால், தங்களைத் தாங்களே தமிழனத் தலைவர்கள் என அறிவித்துக் கொண்ட அற்பர்கள், போரின் போது தன் உயிரை துறந்தாகிளும் காத்திருக்க வேண்டிய ஈழத் தமிழர்களை, தற்போது அற்பமானதாக தெரியும் மத்திய அமைச்சர் பதவியை துறந்து கூட காப்பாற்ற முன்வரவில்லையே ஏன் என்று யோசித்தீர்களா?


அப்படி காக்கப் போய், ஒருவேளை தமிழ் ஈழம் மலர்ந்து விட்டால், உலகத் தமிழர்களுக்கெல்லாம் மாவீரன் பிரபாகரன் தலைவனாகி விடுவான், நாற்பதாண்டு காலமாக தமிழ்நாட்டில், தமிழர்கள் மத்தியில் ஆதிக்கம் செலுத்தி வரும் நாமும், நம் பரம்பரையும் டம்மியாகி விடுவோம் என்கிற ஆதிக்கப்பதவி ஆசை வெறியைத் தவிர வேறு என்னவாக இருக்க முடியும்?


ஆனால், பதவி ஒருபோதும் நிரந்தரமல்ல; பட்டமே நிரந்தரமானது என்பதற்கு இணங்க, ‘‘தமிழின துரோகி’’ என்கிற பட்டமல்லவா கொடுக்கப்பட்டு விட்டது!


எதிர்கால தூண்களான மாணவர்களுக்கு ஆர்ப்பாட்டம் என்கிற பெயரில், சட்டத்துக்கு உட்படாத தவறான போராட்ட முறைகள் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகின்றன. இதன் விபரீத விளைவுகளை எதிர்காலத்தில் அம்மாணவர்களும், நாமுமேதாம் சேர்ந்து அறுவடை செய்ய வேண்டியிருக்கும். எச்சரிக்கை!


தங்களை ஈழத்தமிழ் ஆதரவாளர்கள் என சொல்லிக் கொண்டு அடிதடியில் இறங்கும், தங்களை வீரனாக காட்டிக் கொள்ள விரும்பும் அடாவடி அடிதடி தமிழர்கள், நம்மை நம்பி அப்பாவியாய் வரும் சிங்கள இனத்தவரையோ அல்லது புத்த மத துறவிகளையோ தாக்குவது என்பது அநாகரீகமான மனித உரிமையை மீறிய செயல்.


அப்படிப்பட்ட ஒருவரை நாம் இங்கு தாக்க போய், நம்மைப் போலவே சிங்களத்தவர்களும் இலங்கையில் தாக்க ஆரம்பித்தால், அதிகமாக பாதிக்கப்பட போவது, ‘‘பிய்ந்து போன சதை பிண்டங்களுடன், குத்துயிரும், கொலை உயிருமாய், நமக்கு எப்படி சாவு வரும் என சாவை எதிர் நோக்கி வாழ்ந்து வரும் மீதமுள்ள ஆயிரக்கணக்கான, லட்சக்கணக்கான நம் அப்பாவி தமிழர்களே!’’ என்பதை உணர வேண்டும்.


மேலும், தமிழினப் படுகொலைக்கு நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் காரணமாய் இருந்த, இருந்து வருகின்ற, நம்மோடே வசித்து வருகின்ற தன் இன துரோகி தமிழர்களிடமும், தமிழின துரோகி இந்தியர்களிடமும் முடிந்தால், மாவீரன் பிரபாகரனைப் போன்று இலங்கைக்கே சென்று கொலைக்கார ராஜபக்ஷேவுடனும், சிங்கள ராணுவத்திடமும்தாம் நேரடியாக மோத வேண்டுமே தவிர, நம்மை நம்பி வரும் சிங்கள அப்பாவிகளிடம் அல்லவே அல்ல.


அப்படி மோதுவது உலக சமுதாயத்தில், நமக்குநாமே  தேடிக் கொள்ளும் காலத்தால் அழிக்க முடியாத இழுக்கேயாகும்.


மொத்தத்தில் அறிவுப்பூர்வமாக பொங்கி எழ வேண்டுமே தவிர, உணர்ச்சி பூர்வமாக பொங்கி எழ கூடாது. அப்படி எழுந்தால் இறுதியில் நாம்தான் அடங்க வேண்டியிருக்கும். இப்படி பல முறை எழுத்ததன் பயனாய்தான், தனித்து எதையுமே செய்ய இயலாத நிலையிலும், முடிவெடுக்க முடியாத நிலையிலும், இன்றும் அடிமைப்பட்டு, மற்றவர்களின் ஆதரவுக்கு கையேந்தி நிற்கிறோம்.


நாம் எப்போது அறிவுப்பூர்வமாக பொங்கி எழுகிறோமோ அப்போது மட்டுமே, அமெரிக்காவைப் போல எவரையும் ஆட்டிப் படைக்க முடியும் என்பதோடு, நாட்டா(ண்)மை செய்யும் வல்லமையையும் பெற முடியும்.


ஆம்! போர் நடந்த போது, கொத்து கொத்தாக குண்டு மழை பொழிந்து, தமிழர்களை குன்றுபோல் கொன்று குவித்து போட்ட போது, போரை நிறுத்து என்று இலங்கையை எச்சரிக்காது, மௌனியாய் இருந்த அமெரிக்காவுக்கு, இப்போது மட்டும் மனித உரிமை மீறல் குறித்து தீர்மானம் கொண்டு வர என்ன யோக்கியதையும், அக்கறையும் இருக்கிறது என்பதைப் பற்றி நாம் சற்றேனும் சிந்திக்க வேண்டாமா?


அமெரிக்காவின் ஏகாதிபத்திய மற்றும் எதேச்சை அதிகார எதிர்பாளர்களான, பெரும்பாலான தமிழ் இன உணர்வாளர்களே, அமெரிக்கா கொண்டு வரும் மனித உரிமை தீர்மானத்தின் உண்மையான சூழ்ச்சியை புரிந்து கொள்ளாமல், உணர்ச்சி வயப்பட்டும், மதி இழந்தும், ராஜபக்ஷே மீது கொண்டு வரப்படும் தீர்மானத்தை இந்தியா ஆதரிக்க வேண்டும் என கூப்பாடு போடுவதேன்?


ராஜபக்ஷே செய்த போர் குற்ற படுகொலைகளுக்கு ஆயுதங்கள் வழங்கியும், சிங்கள இராணுவ வீரர்களுக்கு பயிற்சி அளித்தும் ஊக்குவித்த தமிழின துரோகி இந்தியர்களையும், இவ்விந்தியர்களுக்கு அரசியல் ரீதியாக ஆதரவுக்கரம் நீட்டிய தன் இன, தமிழ் துரோகிகளையும் அப்படுகொலை போர் குற்றத்தில் சேர்த்து விசாரணை செய்ய வேண்டும் என கோராதது ஏன்?


எதிரிகளை கூட மன்னிக்கலாம். ஏனெனில், அவன் தன்னை எதிரி என்று பகிரங்கமாக அறிவித்துக் கொண்டே அதற்கான வேலைகளில் ஈடுபடுகிறான். ஆனால், நான் உன் இனம், நீ என் இரத்த சொந்தம், தொப்புள் கொடி உறவு என்றெல்லாம் வியாக்கியானம் பேசி கூடவே இருந்து குழி பறித்த, நம்ப வைத்து கழுத்தறுத்த தமிழின துரோகிகளை மன்னிக்கலாமா?


இப்படியொரு மனித உரிமை மீறல் தீர்மானத்தை அமெரிக்கா மட்டும்தாம் கொண்டு வர முடியுமா... ஐநாவில் அங்கம் வகிக்கும் மற்ற எந்த நாடும் கொண்டு வர முடியாதா... அந்நாடுகளை கொண்டு வாருங்கள் என நாம் கோர முடியாதா... ஐக்கிய நாடுகள் சபையே சுய விருப்ப அடிப்படையில் கொண்டு வர கோரிக்கை விடுக்க முடியாதா என்பதைப் பற்றியெல்லாம் நாம் சிந்திக்க வேண்டும். ஏன் தெரியுமா?


நுண்ணறிவு இல்லாத நூல்கள் என்கிற தலைப்பு கட்டுரையில், எனது நெருங்கிய நண்பர்கள் இருவர், அவர்களது நூல் வெளிவருவதற்கு எனது அறிவுப்பூர்வமான ஒத்துழைப்பை கேட்டார்கள். நானும் சமுதாயத்திற்கு இரண்டு நல்ல நூல்கள் வெளிவருகிறதே என்ற ஆர்வத்தில் உதவி செய்தேன். ஆனால், “ஒருவரோ இருக்க கூடாத பொய்யான விசயங்கள் இருக்க வேண்டும் என்றார். மற்றவரோ, நூலின் மையக்கருவே, நூலில் இருக்க வேண்டாம்” என்றார் என்று சொல்லியிருந்தேன் அல்லவா?


இதில் இரண்டாவதாக குறிப்பிட்டுள்ள நூலில், ‘‘ஒப்பற்ற நாடகம்’’ என்ற தலைப்பில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள....


‘‘அமெரிக்கர்கள் எந்த நாட்டை தங்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வர விரும்பினாலும், அந்த நாட்டின் தேவைகளை, அவர்களே பட்டியலிட்டு, மனிதாபிமானம் என்ற போர்வையில், வலியச் சென்று உதவிகளை செய்து கொண்டே, குழப்பங்களையும் உருவாக்குவார்கள். அக்குழப்பத்தை போக்க அவர்களே மத்தியஸ்தர்களாக வந்து, அப்பிரச்சினைகளை தீர்த்தும் வைப்பார்கள்.


இதற்கு பிரதி பலனாக அந்த நாட்டில் இருந்து தொடர்ந்து வருமானம் வரக் கூடிய ஒரு வழியையும், அந்நாட்டவர்களே செய்து தரும்படி செய்து கொள்வதுதாம், அவர்களது ராஜதந்திரம்.


இதுபோன்று மக்களை அடிமைப்படுத்தும் அவர்களுடைய செயல்களுக்கு பேருதவியாய் இருப்பது, மக்களிடம் உள்ள இறை தன்மை பற்றிய அறியாமையும், புகழ் போதையுமேதாம்!’’


என்கிற இக்கருத்தையே இத்தலையங்கத்தின் மூலக் கருத்தாக பதிவு செய்கிறேன்.


தற்போது இலங்கை மீது மனித உரிமை மீறல் தீர்மானம் கொண்டு வந்துள்ள அமெரிக்க நாட்டா(ண்)மையின் கணக்கு, இக்கருத்தோடு ஒத்துப் போகிறதா என்பதை சரி பார்த்து, அறிவுப்பூர்வமாக முடிவை மேற்கொள்ளுங்கள், அன்புத் தமிழர்களே!

பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Tuesday, December 10, 2013

மண்ணை (நோ, சா)கடிக்கும் மனிதர்கள்!


Maravalli handஇனம் இனத்தோடுதாம் சேறும் என்பது ஒவ்வொரு நபருக்கும், உயிரினத்திற்கும் சாலப் பொருந்தும் போல் இருக்கிறது.

ஆம்! நான் சட்ட ஆராய்ச்சியை விட்டு வெளியில் வந்து எட்டிப்பார்த்தால், கிடைக்கும் நட்புகளில் ஆராய்ச்சியாளர்களே அதிகமாக கிடைக்கிறார்கள். ஆராய்ச்சியாளர்கள் என்றால், எல்லோரும் முனைவர் பட்டம் பெற்ற முட்டாள்கள் என நினைக்காதீர்கள்.


என்னைப் போன்ற பள்ளிப்படிப்பையும், தொழிற்படிப்பையும் முடித்தவர்களே!


படிப்பிற்கும் செய்யும் ஆராய்ச்சிக்கும் சற்றும் சம்பந்தம் இல்லாதவர்களே!!

நான் எப்படி நீதித்துறையில் நடக்கின்ற எல்லாமே தவறு என்று தெளிவாக குறிப்பிடுகிறேனோ, இதுபோலவே அவரவர்கள் செய்யும் ஆராய்ச்சி பற்றி பேசும் போது, இவர்களின் பேச்சும், செயல்பாடும் அத்துறையில் நடக்கின்ற எல்லாமே தவறு, பித்தலாட்டம் என்றே தோண்றுகிறது.


நாங்கள் சொல்வது உண்மை என அவ்வப்போது நிரூபித்து காட்டிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

இப்பேல்லாம் யாரப்பாத்தாலும், ஆரோக்கியமா இருக்கனும்னா, சத்தான உணவ சாப்பிடனும். ஆனால், உணவுலியே சத்து இல்லியே. அப்புறம் நமக்கு எப்படி சத்து கிடைக்கும் என புலம்பித் தள்ளுகிறார்கள்.

இப்புலம்பலை முதலீடாக வைத்தே, சத்தான உணவு வகைகள், சத்து மாவுகள் என எல்லா பொருட்களின் உள்ளே இருந்த சத்துக்கள் யாவும், சந்தடி சத்தமில்லாமல் பெயருக்கு முன்னால் சேர்க்கப்பட்டு, கொள்ளை லாபத்தில் விற்கப்படுகிறது.

உணவுக்கான அடிப்படை மூலக்கூறு பொருட்கள் எதற்குமே கால நிர்ணயம் இருக்காது. அரிசியை எடுத்துக் கொண்டால், அது பழகபழக சாதத்தின் கொள்ளளவு அதிகமாக கிடைக்கும் என்று, அடுத்த வருடத்துக்கு தேவையானதை இவ்வருடமே தயார் செய்து வைத்திருப்பார்கள்.

குற்றவாளிகளை சிறையில் அடைத்து, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக (நோ, சா)கடிப்பது போல, இப்போது எல்லா பொருட்களையுமே பொட்டலங்களில் அடைத்து விடுகிறார்கள். இப்பொருட்களின் உயிர்ப்பு தன்மை இவ்வளவு நாட்கள்தான் என முத்திரை வேறு குத்தி விடுகிறார்கள்.

விரைவில் கெட்டுப் போகும் தன்மையுள்ள பொருட்களில் சிறிது உப்பை கலந்து வைத்தால் கெட்டுப்போகாது என கலந்து வைப்பார்கள். உப்பில்லா பண்டம் குப்பையிலே என்பதில் இதுவும் பொதிந்துள்ளது போலவே தெரிகிறது.

அந்த உப்பில் என்ன எழவ கலக்குறாங்களோ தெரியல, உப்பு பாக்கெட்ல கூட காலாவதி தேதியை முத்திரை குத்திடுறாங்க. எனக்கு தெரிஞ்சி இதுக்குதான், அதிகபட்ச கால வரையறை, இரண்டு வருடம்.

நாங்கெல்லாம் ரொம்பவே விழிப்பறிவுணர்வு உள்ளவங்க என்று சொல்லிக் கொள்பவர்கள், காலாவதி தேதி நேற்றோடு முடிந்திருந்தால், அதே சத்து மாவோ அல்லது வேறு எதுவோ விஷ மாவாகி அல்லது விஷப்பொருளாகி உயிரே போய் விடுவது போல வாங்க மறுக்கும் புத்திசாலிகளாக இருக்கிறார்கள்.

காலையில் செய்தது மாலையில் வீணாகி விடும் என்றால் அதற்கு மணி கணக்கு. இன்று செய்தது நாளை அல்லது ஓரிரு நாட்களில் வீனாகி விடும் என்றால் அதற்கு நாட்கள் கணக்கு. இப்படித்தான் வாரக்கணக்கு, மாதக்கணக்கு, வருடக்கணக்கு எல்லாமே.


ஆகவே, ஒரு வாரம்தான் காலக்கெடு என்றால், இரண்டு மூன்று வாரங்களுக்கு சாப்பிடலாம். மாதக்கணக்கில்தான் வைத்திருக்க கூடாது. இப்படி ஒவ்வொன்றுக்கும் காலக்கெடுவை கணக்கிட்டு நாமே நீட்டித்துக் கொள்ளலாம்.

இதில் உங்களுக்கு சந்தேகம் ஏதும் இருந்தால், ஒரே பொருளில் இரண்டு பொட்டலங்களை வாங்குங்கள். ஒன்றை காக்கெடுவுக்கு முன் சாப்பிட்டு பாருங்கள். மற்றதை நீங்களே நீட்டித்த காலக்கெடுவுக்குப் பின் சாப்பிட்டு பாருங்கள். ஒன்றும் ஆகாது.

என் உடம்பு என்ன சோதனைச் சாலையா, எல்லாப் பரிசோதனைகளையும் செய்வதற்கு என எண்ணிலாம், மருத்துவர்களிடம், இதிலும் குறிப்பாக ஆங்கில மருத்துவர்களிடம் சோதனை சாலையாகத்தான் உடம்பை ஒப்படைக்கிறீர்கள் என்பதை ஒருபுறம் நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

மறுபுறம், காலக்கெடு முடிந்த பொருளை அதனை தயார் செய்தவர்கள் அழித்து விடுவார்கள் என எண்ணுகிறீர்களா... அவர்களுக்கு பொருட்களால் வரும் கொள்ளை லாபம் முக்கியமா அல்லது உங்களது உடல் நலத்திற்காக, பொருள் நட்டத்தை விரும்புவார்களா... காலக்கெடு முடிந்த பொருட்களை மீண்டும் புதிதாக பொட்டலம் போட்டு அனுப்பி விடுவார்கள். அவ்வளவே!

இந்த ரகசியத்தை எல்லாம், பொட்டலப் பொருட்கள் தயாரிப்பில் ஈடுபட்டிருப்பவர்களை நைசா போட்டு வாங்குனிங்கனா தெரிஞ்சிக்கலாம்.

சரி, நம்ம விட்ட விசயத்தை திரும்பவும் ஆரம்பிப்போம்.


விளையும் பொருட்களிலேயே சத்து இல்லை என்றால், மண்ணில் சத்துக்கள் இல்லை என்றுதானே அர்த்தம். ஒரு விதை போட்டால், பல்லாயிரம் விதைகளாக பெருக்கித்தரும் ஆற்றல் கொண்ட மண்ணில் இருந்த சத்துக்கள் எல்லாம் எங்கே போயிற்று?

இதில் விதையில்லா ரகம் வேறு வந்து விட்டது. விதையோட எடை குறையுமே, விதைகளை நீக்கவேண்டிய அவசியம் இல்லியே என அதை விரும்பி சாப்பிடுபவர்களும் உண்டு.


இப்படி சாப்பிடுபவர்களை நான் கேட்கும் கேள்வி, நீங்கள் சாப்பிடும் விதையில்லாத பழம், எப்படி தன் வாரிசுகளை உருவாக்க இயலாதோ, அதுபோல நீங்களும் உங்களது வாரிசை உருவாக்க முடியாமல் போகலாம் இல்லியா?


வாரிசு இல்லாதவர்கள், தாங்கள் உட்கொள்ளும் உணவு முறை குறித்து பரிசீலனை செய்யவும்.

நாம் மருந்துகளை சாப்பிட்டு சாப்பிட்டு, நோஞ்சானக ஆனது போல, மண்ணும் நாம் போடும் பூச்சிக்கொல்லி மருந்தை சாப்பிட்டு சாப்பிட்டு நோஞ்சானாகி விட்டது. ஆதலால் மண்ணைக் காக்காமல், நாம் நம்மை காக்க முடியாது. நாம் மண்ணைக் காத்தால், மண் நம்மை காக்கும் என்றார்கள், இந்த விவசாய ஆராய்ச்சியாளர்கள்.


Radishஉர வகைகளை பயன்படுத்தாமல், சான வகைகளையும் இதர பொருட்களையும் உரமாக பயன்படுத்துகிறார்கள். பூச்சிக்கொல்லியை அடித்து பூச்சை கொலல்லாமல், பூச்சி விரட்டியை தெளித்து விரட்டுகிறார்கள். இவைகள் எல்லாம் இவர்களது சொந்த தயாரிப்புகளே!

வேதங்களில் இதுபற்றி எல்லாம் சொல்லப்பட்டுள்ளதாக சொல்லும் இவர்கள், திரு. தாத்தாச்சாரியார் என்பவர் வேதங்களில் இருந்து இவர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்வதாக சொல்கிறார்கள்.

இவர்களைப் பற்றி ஏற்கனவே ஆ! முள்ளங்கி...!! என்கிற தலைப்பில் எழுதி உள்ளேன். இது ஓர் அதிசய முள்ளங்கி!

இதேபோன்று, தற்போது மரவல்லி கிழங்கை பயிர் செய்து எடுத்து, சுற்று வட்டார மக்களை எல்லாம் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தி உள்ளனர். மேலும், அந்த சுற்று வட்டாரத்தில் இவர்கள் விவசாயம் செய்யும் இடம் மட்டுமே, பச்சை பசேல் என இருக்கிறது.

ஆ முள்ளங்கி கட்டுரையில் நான் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, இவர்கள் சொல்லும் முறையில் விவசாயம் செய்தால், இந்தியா மட்டுமன்று, சோமாலியா மட்டுமன்று, உலகிற்கே இந்தியா உணவு கொடுக்க முடியும் என்பதை யாராலும் மறுக்க முடியாது போலும்.

ஆம்! இந்த மரவல்லி கிழங்கு 1.5 அடி சுற்றளவும், 2.5 அடி உயரமும், 5.4 கிலோ கிராம் எடை கொண்டதாகவும் இருக்கிறது.  Maravalli sit

எல்லோரும் பசி, பட்டிணி, பஞ்சம் என பேசிக் கொண்டிருக்க, இவர்களோ இப்பிணிகளைப் போக்க என்னென்ன செய்யலாம் என யோசித்து, அதன்படி சத்தமில்லாமல் சாதித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.


சொந்தமாக விவசாய நிலம் இல்லாதவர்கள் இப்படியெல்லாம் பாடுபடும் போது, ஏக்கர் கணக்கில் வைத்துள்ள நீங்களெல்லாம் என்ன செய்யப் போறிங்க என்பதே என் கேள்வி?

இவர்களின் வழிகாட்டுதல்களை பெற விரும்புபவர்கள் திரு.ராமானுஜம் +919444425801, திரு.குமார் +918453557193 ஆகிய உலாப்பேசி எண்களில் தொடர்பு கொள்ளலாமே!

யார் எந்த இனமாக இருந்தாலும், இனம் இனத்தோடு சேர்ந்தாலும், எல்லா இனங்களும் இறுதியில் மண்ணுக்குள்தாம் போக வேண்டும். ஆனால், அம்மண்ணுக்கே மருந்தடித்து மருந்தடித்து, நம்மை செறிக்கும் தன்னை இல்லாமல் செய்து, புழுபுழுத்துப் போகச் செய்து விடுவார்கள் போலிருக்கிறதே... அந்தோ கொடுமை...

பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Sunday, December 8, 2013

அதிகாரத்தை அலட்சியப்படுத்து; லட்சியத்தை நிலைப்படுத்து!


சமுதாயத்தில் நிலவக்கூடிய பிரச்சினைகளை தீர்க்க வேண்டிய கடமை நம் ஒவ்வொருவருக்குமே உண்டு என்றாலும் கூட, ‘‘அதற்கென பிரத்தியோகமாக கடமை ஆற்றுபவர்களுக்குதான் அதிக பொறுப்பு உண்டு. இந்த காரணத்திற்காகத்தான் மக்களின் வரிப்பணத்தில் இருந்து கூலியானது சம்பளம் என்ற கௌரவ பெயரில் கொடுக்கப்படுகிறது’’.


ஆனால், மிகவும் துரதிருஷ்டவசமாக அப்பொறுப்பு மிக்கவர்கள்தான் பொறுப்பு இல்லாத்தனத்தோடும், பொறுக்கியாகவும் நடந்து கொள்கிறார்கள்.


பொதுவாக பொறுப்பில்லாமலும், பொறுக்கியாகவும் நடந்து கொள்ளும் சக நபர்களைக்கூட அலட்சியப்படுத்தும் நீங்கள், மிகவும் பிரத்தியோகமாக இப்படி அலட்சியப்படுத்த கடமைப்பட்டுள்ள நபர்களை மட்டும், ‘‘தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடுவதும், கொண்டாட வேண்டியவர்களை அலட்சியப்படுத்தி அவமதிப்பதும் அன்றாடம் நடக்கும் அவலங்கள் ஆகிவிட்டன’’.


இதனால்தான் திருந்த வேண்டிய அதிகார வர்க்க கடமையாளர்கள் கூட திருந்த மறுக்கிறார்கள். இவர்களை  திருத்துகிறேன் என்று களம் இறங்கும் கடமையாளர்கள் கூட, உண்மை நிலையை உணர முடியாமல் கூடிய விரைவிலேயே மதி மயங்கி அவர்கள் பக்கம் சாய்ந்து விடுகிறார்கள்.


இதன் விளைவு ஒட்டு மொத்த அதிகார வர்க்கங்களும் குட்டிச்சுவராகி விட்டன. இதிலிருந்து நமக்கு விடிவே கிடையாது என்ற அவநம்பிக்கையில்தான் அவரவர்களும் புலம்பலுடன் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கின்றீர்கள். இப்படி புலம்புவதற்காக செலவிடும் நேரத்தை, சீரிய சிந்தனைக்கு பயன்படுத்தி இருந்தால் எப்போதோ நமக்கு விடிந்திருக்கும். இப்போதும் ஒன்றும் கெட்டுப்போய் விடவில்லை...


உண்மையில் அரசு ஊழியர் ஒருவருக்கு பிச்சை (லஞ்சம்) போடப்படுகிறது என்றால், ‘‘அவருக்கு உள்ள அற்பச் சொற்ப அதிகாரத்திற்காகவே கொடுக்கப்படுகிறதே ஒழிய, நிச்சயமாக அசடுவழியும் அந்த மூஞ்சிகளுக்காக கொடுக்கப்படுவதில்லை’’.


இது போலவேதான் மதிப்பும், மரியாதையும் என்றாலும் கூட, அதிகாரத்தில் இல்லாத நபர்களுக்கும் இவைகள் வழங்கப்படுவதற்கு காரணம், ‘‘அவர்களிடம் உள்ள தனித்திறமைதான்’’.


அதிகாரமோ அல்லது தனித்திறனோ போய் விட்டால், பின் பல் பிடுங்கப்பட்ட பாம்பு போலத்தான் இவர்கள் என்பதால், ‘‘அதிகார போதையிலாடும் அதிகார வர்க்கங்களுக்கு, இவைகளை எடுத்துச் சொன்னாலே போதும். ஆடியவர்கள் பெட்டிப் பாம்பாய் அடங்கி விடுவார்கள்’’.


அப்படியும் அடங்கவில்லையா... கவலையே வேண்டாம்!


முள்ளை முள்ளால் எடுப்பது போல, சட்டம் அவர்களுக்கு வழங்கியுள்ள அதிகாரத்தை, சட்டத்தைக் கொண்டே எளிமையாக பறிப்பதோடு, கூடுதலாக மதிப்பையும், மரியாதையும் இழக்கச் செய்து விடலாம்.


சொந்த தொழில் செய்பவர்கள் சமயத்துக்கு தக்கவாறு, தனது சுய தொழிலை மாற்றிக் கொண்டு பிழைத்து விடுவார்கள். வேறொரு நபரிடம் வேலை பார்ப்பவர்களுக்கு கூட, பெரும்பாலும் இந்த தகுதி இருக்கிறது. மிப்பெரிய தனியார் தொழிற்சாலைகளில் பணிபுரிபவர்களுக்கு சுய தொழில் திறன் என்பது மிக குறைவு.


ஆனால், அரசு ஊழியர்களுக்கு சுய தொழில் திறன் மிக மிக குறைவு என்பதால், அவர்களது வேலை பறிபோய் விட்டால், அவர்களின் பிழைப்பு நாறி விடும். வீட்டோடு மாப்பிள்ளையாக இருந்து எடுபடி வேலைகளைச் செய்ய வேண்டும் அல்லது குடும்பத்தோடோ, தனியாகவோ தற்கொலைதான் செய்து கொள்ள வேண்டும். சாலைப் பணியாளர்கள் பணி நீக்கத்தில் தற்கொலை செய்து கொண்டவர்களே இதற்கு அத்தாட்சி.


இவ்வளவு ஏங்க, நான் எழுப்பிய சட்டப் பிரச்சினைகளில் சிக்கிய முதல் வகுப்பு குற்றவியல் நீதித்துறை நடுவர்கள் இருவர், இரண்டாம் வகுப்பு நடுவராக பணியிரக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளார்கள் என்பது, எனக்கே நன்றாக தெரியும். தெரியாமல் எத்தனை பேரோ, யார் கண்டது. எனக்கு தானாகவே தெரியவந்தாலே அன்றி, இதையெல்லாம், நானே தெரிந்து கொள்ள முயல்வதில்லை.  


இவர்களுடைய சமகால நடுவர்கள் சார்பு நீதிபதிகளாக விட்டனர் என்று பணியிறக்கம் செய்யப்பட்ட அவ்விரண்டு நடுவர்களும், நீதியைத்தேடி... வாசகர்களாக உள்ள பொய்யர்களிடம் புலம்பித்தள்ளி உள்ளனர்.


இந்நடுவர்களது பணியிறக்கம் பற்றி விபரம் அறிந்த பொய்யர்கள், இவர்களை சற்றும் மதிப்பதில்லையாம்.  இவர்கள் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்பதை சரியா சொல்லியிருக்கீங்கன்னு எனக்கு சான்றிதழ் வேறு தர்றாங்க. நான் எதுக்கு அவங்களப்பத்தி தப்பா சொல்லப் போறேன்?


இதில், ஒரு நடுவர் மிகுந்த மன உலைச்சலில், வேறு வேலைக்கும் போக முடியாம, எப்படா பதவி உயர்வு வரும்னு காத்துக்கிடக்க காத்துதான் வருதே ஒழிய, உயர்நீதிமன்ற உத்தரவு வரல.


இதில் ஒருவர், நீதியைத்தேடி... வாசகர் சட்டக் கோவிந்தனது வழக்கு விசாரணை நாளன்று, நான் சட்டக் கோவிந்தனோடு பேசிக் கொண்டிருப்பதை கவனித்து விட்டார். என்மீது இருக்கும் கோபத்தை அவர்மீது காட்டி விடுவாரோ என்கிற பயம் கோவிந்தனுக்கு.


பின் குற்றம்சாற்றப்பட்ட நபராக தனக்குதானே வாதாடிய கோவிந்தனை அழைத்து விபரம் கேட்டுள்ளார்.  கோவிந்தனும், பொய் வழக்கு என்பதற்கான ஆதாரங்களை எல்லாம் நான்தான் புலனாய்வு செய்து திரட்டி தந்துள்ளேன் என சொன்னதும், நடுவருக்கு பேதியாகி, அவர் மீது இருந்த அத்தனை வழக்குகளையும் தள்ளுபடி செய்து விட்டார்.


அதெப்படி, பின்ன தீர்ப்ப தப்பா எழுதினா, சட்டப்படி அவரிடமே சீராய்வு மனு போட்டு தோலை உரித்து தொங்க விட்டுவோம், பின்னி எடுத்து வீட்டுக்கு அனுப்பிடுவோங்கிற பயம் இருக்கனும்ல...


இந்த தகவல் எல்லாம் கிட்டத்தட்ட அவரது வழக்கை விசாரணை செய்த அத்தனை நடுவர்களுக்கும் தெரிஞ்சிருக்கும் போல... எல்லோரும் ஒரே குடியிருப்பில் இருந்து கொண்டு, ஒரே கூண்டு வண்டியிலதானே வேலைக்கு வர்றாங்க, போறாங்க... அதனால, இப்படிப்பட்ட தகவல்கள் எல்லாம் மற்றவர்களுக்கும் நுண்ணுயிரிகள் போல சர்வ சாதாரணமா பரவி விடும். அதனால, எல்லோருமே அலர்ட் ஆகிடுவாங்க.


இதனால, விசாரணை கைதி சட்ட கோவிந்தனுக்கு, சிறையை விட நடுவர்கள் மத்தியில் மரியாதை ரொம்பவே கூடிப்போச்சு. அத்தோடு, அவர் மீது பொய் வழக்கு போட்ட காவலர்களை அழைத்து, நாலு ஏத்து ஏத்தியிருப்பாங்க போல... பின்ன, ‘ஏன்யா வேலில போறத எடுத்து, என் கோ(ர்)ட்டுக்குள்ல விட்டேன்னு’ ஏத்தாம என்ன பண்ணுவாங்க?


இதே கோவிந்தனுக்காக மிகப்பிரபலமான பொய்யர்கள் வாதாடி இருந்தா, ‘என்ன ரொம்ப ஓவரா பரிந்து பேசுர; உன் குடுமி என் கையில; அதனால அடுத்தடுத்த வழக்குல வாதாடவே அனுமதிக்க மாட்டேன். அப்புறம் உன் பொழப்பு நாறிப்போயிரும்’ என ஒரே ஏத்துல எல்லாவற்றையும் ஏத்தி, வாழ்நாள் முழுவதும் அடக்கி வெச்சிருவாங்க.  இப்படித்தாம், பொய்யர்களை நம்புகிற உங்க பொழப்பும், பொய்யர்களின் பிழைப்புக்காக நாறிகிட்டு இருக்கு என்பதை புரிஞ்சிக்குங்க.


நடுவர் ஏத்துன ஏத்துல, ‘பொய் வழக்கு போட்ட காவலர்கள் என்கிட்ட வந்து, கோவிந்தன் உங்களப் போல நல்லவர் கிடையாது. உண்மையான குற்றவாளிதான்’ என ஏதேதோ சமாதானம் பேசினார்கள். நீங்க அவர் கேசுல சேர்த்திருக்கிற சாட்சிகள் எல்லாம் பொய் என்று என் புலன் விசாரணையில் நான் சொல்ல வில்லை. மத்திய அரசின் அஞ்சல்துறை சொல்கிறது. எனவே, நீங்க அங்க போயி சமாதானம் பேசுங்கன்னு சொல்லி, போகச் சொல்லிட்டேன்.


அதாவது, குற்றப்பத்திரிகையில் சேர்க்கப்பட்டிருந்த அரசுத்தரப்பு சாட்சிகளை நேரில் சந்தித்து, உண்மை அறியலாம் என அந்தந்த முகவரியைத் தேடிப் போனால், பெரும்பாலும் அப்படியொரு தெருவே இல்லை. தெருவே இல்லாத போது, அதில் எப்படி விடு, சாட்சி இருப்பார்கள். வாங்கும் கூலிக்கு இப்படியெல்லாம் நம்ம வேலையச் செய்யனும் என்று பொய்யர்களுக்கும் அறிவில்லை.


சாட்சிகள் பொய் என்பதை, ஆவணங்களின் வழி நிரூபிக்க சிறப்பான ஒரே அஞ்சல்துறையே என முடிவு செய்து, எல்லா முகவரிக்கும் அஞ்சல் அட்டை அனுப்பினேன். அப்படியொரு முகவரியே இல்லை என்கிற மேற்குறிப்போடு திரும்பி வந்தது. இதை வைத்துதான், நடுவர்களை சுளுக்கெடுக்க பார்த்தேன். சுதாரித்துக் கொண்டு தப்பி விட்டார்கள்.


ஆம்! வெறும் ஏழாம் வகுப்பே படித்த எதிரி கோவிந்தன், சிறையில் இருந்தபடியே பதினோரு வழக்குகளில் வாதாடாமலே விடுதலையாகி விட்டார்.


ஆனால், எனக்கு தெரியாமல் ஓர் அமர்வு நீதிமன்ற வழக்கை பொய்யர் ஒருவரிடம் ஒப்படைக்க, அப்பொய்யரோ தனது திறமைக்கு ஏற்றபடி ரொம்பவே சிறப்பாக வாதாடி, ஏழு வருடம் தண்டனை வாங்கி கொடுத்து விட்டார்.


இப்படித்தான், சொல்றத கேட்காத பலபேர் நாசமா போய்கிட்டு இருக்காங்க...


கோல் எடுத்தால் குரங்கு ஆடும் என்பது பழமொழி.


ஆனால், சட்டத்தை கையில் எடுத்தால், ஆடுபவர்களை அடக்கி விடலாம். அடக்க நினைப்பவர்களை ஆட்டிவித்து விடலாம் என்பது நான் உங்களுக்கு சொல்லும் ‘புதுமொழியும், அனுபவ வழியும்’ ஆகும்.


எனவே, சட்டத்தின் அதிகார மகிமையை உணர்ந்து, கவனமாக கையாள கற்றுக் கொள்வதன் மூலம்,   அதிகாரத்தை தவறாக பயன்படுத்தும் அதிகார வர்க்கங்களை அலட்சியப்படுத்தி உங்களின் லட்சியத்தை நிறைவேற்றுங்கள்.

பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Thursday, December 5, 2013

கடமை குறித்து காந்தி!


About Duty தாவரங்களுக்கும், விலங்குகளுக்கும் இருப்பதைப் போலவே, ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தன் வாழ்க்கையின் தேவைகளைப் பெறுவதற்கு உரிமையுண்டு. ஆனால், ஒவ்வொரு உரிமையும் அதனோடு இணைந்த கடமையைச் செய்வதனால் மட்டுமே, தாமாக வந்து சேரும் என்பதை நாம் முதலில் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.


உரிமைகளைப் பற்றியே எண்ணிக் கொண்டிருந்த எந்த மக்களும் முன்னேறியதில்லை. கடமைகளில் கருத்தாய் இருந்தவர்களே மேன்மையை அடைந்திருக்கிறார்கள். ஏனெனில், தம் கடமையை உணர்ந்து அதனை இயல்பாக  செய்பவர்கள், இயல்பாகவே உரிமைகளைப் பெற்று விடுகிறார்கள்.


உரிமையைப்பற்றி கவலைப்படாமல் கடமையைச் செய்பவருக்கு, உரிமைகள் தானே கிடைக்க, உரிமைப்பற்றியே எண்ணியவர் அதனை முற்றிலுமாக இழந்து விடுகிறார். ஆகையால், நாம் எல்லோரும் நம் கடமைகளைச் சரியாக நிறைவேற்றினால், உரிமைகளைப் பெறப் பாடுபட வேண்டியதே இல்லை.


நாம் நம் கடமைகளைச் செய்யாமல் உரிமைகளைத்தேடி அலைகையில், அவைகள் நம் கையில் சிக்காமல் நம்மை ஏமாற்றி விட்டுப் போய்விடுகின்றன. அவைகளை நாம் ஒடிப்பிடிக்க முயற்சித்தால், அவைகள் நமக்கு (பய, பற, மறை, மற)ந்தும் விடுகின்றன.


நம்மைநாமே அல்லது தன்னைத்தானே அடக்கியாள விரும்பும் நமக்கு, நமது உரிமைகள் குறித்து தெரிந்திருக்க வேண்டியதில்லை. ஆனால், நம் கடமைகள் குறித்து அவசியம் அறிந்துகொண்டு அதனை நிறைவேற்றுவதன் விளைவாக, நமக்கு கிடைக்க வேண்டிய உரிமைகள் அனைத்தும் நம்மிடம் தானாகவே வந்தடையும்.


இப்படி நம்மிடம் தானாகவே வந்தடையும் உரிமைகளே உண்மையானவை. இவைகளை மட்டுமே நாம் ஆண்டு அனுபவிக்க முடியும். மற்ற உரிமைகள் எல்லாம், ஏதோவொரு வகையில் சுரண்டிப் பெறப்பட்ட உரிமைகளே என்பதால், அனுபவிக்க இயலாத அளவிற்கு இம்சை இருக்கவே செய்யும்.


நாம் எந்த உரிமையையும் (கே, கெ)ட்டு பெற்றிட கூடாது. நம் கடமையைச் செய்வதன் மூலம், நமக்கு வேண்டியதை நாமே நல்லதாய் எடுத்துக் கொள்ள முடியும். கடமையைச் செய்வதனால் கிடைக்கும் சக்தி, சத்தியாகிரக வழியில் கிடைக்கப் பெற்ற சக்தியாதலால், இச்சக்திக்கு நிகர் வேறெதுவும் இல்லை.


நாம் நம் கடமையைச் செய்வதற்கு எந்த தடையும் இல்லை; எல்லா உரிமையும் இருக்கிறது. இதற்காகவே நாம் வாழ்கிறோம்; சாகவும் தயாராய் இருக்கிறோம் என்றால், அதிலேயே நியாயமான நமது எல்லா உரிமைகளும் அடங்கி விடுவதால், அவ்வுரிமைகள் நம்மிடம் தானாகவே தஞ்சமடைந்து விடுகின்றன.   


ஆகையால், நாம் ஒவ்வொருவரும் உரிமைகளை வற்புறுத்தாமல், தத்தமது கடமைகளை மட்டும் செய்தோமானால், நமது உரிமைகள் நம்மிடம் தாமாகவே தஞ்சமடைவதோடு, சுய ஒழுக்கமும், கட்டுப்பாடும் நம் கூடவே குடியிருந்து நிச்சயம் நம்மை காக்கும்.


இதுவரையில் நாம் எல்லோரும், நம் குடும்ப நலனுக்காகவே பாடுபட்டு வருகிறோம். இனி நம்நோக்கை  இன்னும் விரிவாக்கிக் கொண்டு, நாட்டு மக்கள் அனைவரின் நலனையும் அதில் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.


இதுவே, மக்களாட்சியில் நம் கடமைகள் குறித்து நான், உங்களுக்கு கூற விரும்பும் நல்லுரை.


ஆதாரம்: ஜனநாயகம் - உண்மையும், போலியும் என்கிற நூலின், ஜனநாயகத்தில் உரிமைகளும், கடமைகளும் பகுதியில் இருந்து, கருத்து மாறாமல் தேவைக்கு ஏற்ப சுருக்கியும், விவரித்தும் ஒருங்கிணைத்து தொகுத்தவர், சட்டக்கடமையாளர் வாரண்ட் பாலா.


தமிழ் வெளியீடு: காந்திய இலக்கியச் சங்கம், மதுரை - 625020.

பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

நூல்களின் முகப்பு

நியாயந்தான் சட்டம்

Translate

Follow by Email

Followers

அடிப்படை சட்டங்கள்

  • 1. இந்திய சாசனம் 1950
  • 2. நீதிமன்ற சாசனம் 1872
  • 3. இந்திய தண்டனை சட்டம் 1860
  • 4. குற்ற விசாரணை முறை விதிகள் 1973
  • 5. உரிமையியல் விசாரணை முறை விதிகள் 1908

நம் நூல்களைப் பற்றி

நீதியைத்தேடி.... நீங்களும் நீதிமன்றத்தில் வாதாடலாம் வரிசையில்...
1 குற்ற விசாரணைகள்
2 பிணை (ஜாமீன்) எடுப்பது
எப்படி?
3 சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம்
4 சட்டங்கள் உங்கள் பாக்கெட்டில்
5 சாட்சியங்களைச் சேகரிப்பது
எப்படி?
6 கடமையைச் செய்!
பலன் கிடைக்கும்
7 மநு வரையுங்கலை!Recent Posts Widget

இந்நூல்கள் அனைத்தும் உங்களின் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுக்காக
மத்திய சட்டம் மற்றும் நீதியமைச்சகத்தின் நிதியுதவியோடு
தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியில் உள்ள நான்காயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பொது நூலகங்கள், மத்திய சிறைச்சாலைகள் மற்றும் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் உள்ளிட்ட நீதிமன்றங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன.

சொந்தமாக தேவைப்படுவோர், உ(ய)ரிய நன்கொடையைச் செலுத்திப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். தொடர்பு உலாப்பேசி எண்கள் 09842909190 மற்றும் 09842399880 ஆகும்.

இப்படி, நன்கொடை செலுத்தி வாங்கிய நூல்களால் பயனில்லை என்று கருதும் பட்சத்தில், அப்படியே திருப்பி அனுப்பிவிட்டு, கொரியர் செலவுபோக மீதிப் பணத்தைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.

பயின்றோர் (20-08-16)