சமூகத்தின் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுக்கான தளம்

நீ வாழ... நீயே வாதாடு... வரவேற்பு வாழ்த்து!

No law, no life. Know law, know life! என்ற நமது அடிப்படைக் கொள்கை தத்துவத்திற்கு இணங்க சட்ட விழிப்பறிவுணர்வின் (அ)வசியத்தை உணர்ந்து, ‘‘நீதியைத்தேடி... சட்டப் பல்கலைக் கழகத்திற்கு’’ வருகை தந்துள்ள உங்களை வருக என வரவேற்று, உங்களுக்கான சட்ட விழிப்பறிவுணர்வைப் பெற்று பயனைப் பெறுக என வாழ்த்துகிறோம்!
முக்கிய அறிவிப்பு : இந்த இணையப்பக்கத்தை புதுப்பிக்கும் பணி நடந்துக் கொண்டிருப்பதால், சில பதிவுகள் அல்லது இணைப்புக்கள் கிடைக்காமல் போகலாம்!

Tuesday, December 31, 2013

நம்மாழ்வார் நம்மோடே இருக்கிறார்!


Namazhvarஒருவர் வாழும் போது தவித்த வாய்க்கு தண்ணி கொடுக்காதவர்கள், அவர் இறந்தப்பின் வாய்க்கரிசி போட்ட கதையாக, உண்மையான கடமையாளர்களை, அவர்கள் வாழும் போது, சமூகம் அ(வ்வ)ளவாக கண்டு கொள்வதில்லை. ஆனால், அவர்கள் போய் சேர்ந்தப்பின், சகல மரியாதைகளும் வழங்கப்படுகிறது.


இதனால், யாருக்கென்ன பயன் என்கிற கேள்வியும், கூடவே, இக்கடமையாளர்கள் மட்டும் உலகம் உள்ளவரை வாழ இயற்கை வழி செய்யக் கூடாதா... ஆனால், அற்பர்களுக்கு தரும் வாழ்நாளை கூட, இயற்கை கடமையாளர்களுக்கு தராமல், காரியம் கைகூடி வரும் வேளையில் அழைத்துக் கொள்கிறதே என்கிற ஏக்கமும், எண்ணமும் மனதில் நேற்றுவரை இருந்தது. இதே மனநிலையில் உங்களில் பலரும் இருக்கலாம்.  

இந்த சிந்தனை ஓடிக் கொண்டிருந்த 30-12-2013 அன்றுதாம், இயற்கை விவசாய கடமையாளர் நம்மாழ்வாரும்  இயற்கை எய்தினார். இந்த நூலை எழுதி முடித்த பிறகு, முதல் வேளையாக அவரை சந்திக்க வேண்டும் என எண்ணியிருந்த எனக்கு, மேற்படி எனது எண்ணங்கள் தீவிரமானது.


அதேசமயம், நடப்பதெல்லாம் நன்மைக்கே என்கிற தத்துவத்தின்படி ஆராய்ந்து பார்த்தால், நமது எண்ணங்கள் இயற்கைக்கு முரணாக இருக்கின்றனவே என்றும் தோன்றின. இறுதியில்,


‘நீ செய்ய வேண்டிய கடமைகளை செய்வனே செய்து விட்டாய்; உன்னைப் போலவும், மேலாகவும் இன்னும் பலர் தத்தமது கடமையை ஆற்ற வேண்டியிருக்கிறது. நீ அவர்களுடன் இருந்தால் அவர்கள் களமிறங்கி கடமையை ஆற்ற மாட்டார்கள். உன்னையே நம்பியிருப்பார்கள்.


ஆதலால், நீ என்னிடம் வந்து இளைப்பாறிக் கொள், ஓய்வெடுத்துக் கொள் மகனே. உன்னை நினைத்தே, நீ விட்டு வந்த கடமையை அவர்கள் தொடரட்டும். தேவை ஏற்பட்டால், வேறொரு இளைஞராக உன்னையே (நம்மாழ்வாரையே) கூட, இளமையாக அனுப்பி வைக்கலாம் என்பதே எனது (இயற்கையின்) எண்ணம்.


ஏனெனில், காலம் உள்ளவரை கடமையைச் செய்வதென்பது, என்னைத் தவிர வேறு யாராலும் இயலாததே. இதுவே, நான் உயிரினங்கள் அனைத்திற்கும் வகுத்துள்ள பொது நியதி.


நான் கடமை தவறினால், என்னையே நான் அழித்துக் கொள்கிறேன் என்று, உனக்கு தெரிந்தது எனக்கு தெரியாதா... என்னை காக்க அரும்பாடுபட்டவரை, நானே அரவனைத்துக் கொள்வதில், நீ என்ன அநியாயத்தை கண்டாய்? அற்பர்களுக்கு தரும் வாழ்நாளை கூட, கடமையாளர்களுக்கு தர மறுக்கிறேன் என எண்ணுகிறாயே!


எப்படி வாழக் கூடாது என்பதற்கு அத்தாட்சியாகவே அற்பர்களை உங்களின் கண்முன் வைத்து, அற்புதமான கடமையாளர்களை உங்களின் மனதில் நிறுத்துகிறேன். இப்போது சொல் என்னால், யாருக்கு எ(ண்ண, ன்ன) நட்டம்...’


இதனை இந்நூலில் தெளிவுபடுத்த வேண்டிய நீயே ஏன் இப்படியெல்லாம்.... என்கிற தெளிவானதொரு உதயம், துயிலெழுந்ததுமே தோன்றிற்று. எனவே, நம்மாழ்வார் மட்டுமன்று; ஒவ்வொரு கடமையாளரும் நம்மோடே இருக்கிறார்கள் என்று எனது எழுத்துக் கடமையில் மீண்டும் மூழ்கி விட்டேன்.


வெளிவர இருக்கிற கடமையைச் செய்! பலன் கிடைக்கும் நூலின், கடமையாளர்கள் ஓர் சிறப்பு ஆய்வுக் கோர்வை அத்தியாயத்தில் இருந்து...


பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Thursday, December 12, 2013

இயக்கிய இனப்படுகொலை


//இலங்கையில் நடந்த படுகொலை தொடர்பாக விசாரணை செய்ய ஜெர்மனியில் கூடிய மக்கள் தீர்ப்பாயம், இலங்கையில் நடந்தது போர் குற்றமன்று. திட்டமிட்ட இனப்படுகொலை என உறுதிசெய்து தீர்ப்பு வழங்கியுள்ளது.


இது உலக நாடுகளின் சம்மதம் இல்லாமல் நடக்கவில்லை என்றும், அமெரிக்காவும் கூட இராணுவ ஒத்துழைப்பு அளித்திருக்கிறது என்றும், சர்வதேச மனித உரிமைகள் நாளான 10-12-2013 அன்று தெரிவித்திருக்கிறது.


இந்நிலையில் அமெரிக்க நாட்டா(ண்)மை என்கிற தலைப்பில் நான் வெளியிட்ட இக்கட்டுரையை நினைவு கூர்ந்து மீள்பதிவு செய்கிறேன்.//


ஈழத் தமிழர்களுக்கு எதிராக இலங்கையில் நடைபெற்ற போர் குற்றங்கள் குறித்து, ஐக்கிய நாடுகளின் சபையில் அமெரிக்கா கொண்டு வந்துள்ள தீர்மானத்தை இந்தியா ஆதரிக்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தும் விதமாக தமிழ்நாட்டில் ஆங்காங்கே கிளர்ச்சி எழுந்துள்ளது.


இதன் முதற்கட்டமாக கடந்த சில நாட்களாகவே கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள். ஆதலால், கிட்டத்தட்ட தமிழகத்தில் உள்ள கல்லூரிகள் அனைத்துமே காலவரையின்றி மூடப்பட்டு விட்டன.


கடந்த வாரம் தஞ்சை பெரிய கோயிலுக்கு ஆராய்ச்சிக்காக வந்த புத்த மத துறவி ஒருவரும், நேற்று 18-03-2013 அன்று சென்னை சென்ட்ரல் ரயில் நிலையம் வந்திறங்கிய புத்த மத துறவி ஒருவரும், ஈழத் தமிழ் ஆதரவாளர்களால் தாக்கப்பட்டுள்ளார்.


இது குறித்த காணொலி காட்சிகளை ஒளி ஊடகங்கள் பெருமையோடு பரப்பியதில், மொழி தெரியாத இடத்திற்கு சென்றுள்ள நம்மை ஒரு கும்பல் திடீரென சூழ்ந்து கொண்டு தாக்கினால், நமக்கு என்ன நிலைமை ஏற்படும் என்பதை உணரும் தன்மையுள்ள அகில உலக மனிதாபிமானிகளை கொதிப்படைய செய்துள்ளது.


இதற்கிடையில், இன்று 19-03-2013 காலையில், இதுவரை (சுமார் கடந்த ஒன்பது ஆண்டுகளாக) மத்திய அரசுக்கு அளித்து வந்த தனது ஆதரவை விலக்கி கொள்வதாகவும், 21-03-2012 க்குள் இது குறித்து பாராளுமன்றத்தில் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டால், தனது முடிவை மறு பரிசீலனை செய்யும் என்று செய்தியாளர்களை கூட்டி விளக்கி, திருவாய் மலர்ந்து உள்ளார், திரு.கருணாநிதி.


இவைகள் எல்லாம் ஒருவன் வாழும் போது தண்ணீர் கொடுக்காதவர்கள், அதன் செத்த பிறகு பாலூற்றி, வாய்க்கு அரிசி போடும் வெற்றுச் சம்பிரதாய சடங்குகளாகவே உள்ளது. இதனை மத்திய அரசும் தங்களது ஆட்சிக்கு எந்த இழப்பும் இல்லை என்பதை உறுதி செய்துள்ளது.


உண்மையில் மத்திய அரசுக்கான ஆதரவை திரு.கருணாநிதி போர் குற்றங்கள் நடைபெற்ற அந்த கால கட்டங்களிலேயே செய்திருக்க வேண்டும்.


மத்தியிலும், மாநிலத்திலும் அதிகாரத்தில் இருந்த போது செய்யாமல், தனது முதல்வர் பதவிக்கும், சொந்த பந்தங்களின் மத்திய அமைச்சர் பதவிக்கும் ஆசைப்பட்டு, பல லட்சம் பேரை ஈவிறக்கமின்றி கொலை செய்ய அனுமதித்து விட்டு, அடிக்க வேண்டிய கோடிகளை கொள்ளையடித்து விட்டு, தற்போது ஆதரவை விலக்கி கொள்கிறேன் என்று நீலிக்கண்ணீர் வடிப்பதால், படுகொலை செய்யப்பட்ட தொப்புள் கொடி உறவுத் தமிழர்கள் எல்லாம் உயிரோடு வந்து விடுவார்களா என்ன?


ஏனிந்த ஆதரவு விலகல் கபட நாடகம் என்பதும் கூட போகப்போக புரிந்து விடும். அதுவரை பொறுத்திருந்து தான் பார்க்க வேண்டும்.


சரி, ஈழத்தமிழ்கள் என் தொப்புள் கொடி உறவுகள் என சொல்லிக் கொள்பவர்கள், உலகில் பல கோடி தமிழர்கள் இருந்தாலும், அவர்களில் எவருமே தமிழர்களுக்கு தலைமை தாங்கும் தகுதியற்றவர்கள் போலவும், ஆதலால், தங்களைத் தாங்களே தமிழனத் தலைவர்கள் என அறிவித்துக் கொண்ட அற்பர்கள், போரின் போது தன் உயிரை துறந்தாகிளும் காத்திருக்க வேண்டிய ஈழத் தமிழர்களை, தற்போது அற்பமானதாக தெரியும் மத்திய அமைச்சர் பதவியை துறந்து கூட காப்பாற்ற முன்வரவில்லையே ஏன் என்று யோசித்தீர்களா?


அப்படி காக்கப் போய், ஒருவேளை தமிழ் ஈழம் மலர்ந்து விட்டால், உலகத் தமிழர்களுக்கெல்லாம் மாவீரன் பிரபாகரன் தலைவனாகி விடுவான், நாற்பதாண்டு காலமாக தமிழ்நாட்டில், தமிழர்கள் மத்தியில் ஆதிக்கம் செலுத்தி வரும் நாமும், நம் பரம்பரையும் டம்மியாகி விடுவோம் என்கிற ஆதிக்கப்பதவி ஆசை வெறியைத் தவிர வேறு என்னவாக இருக்க முடியும்?


ஆனால், பதவி ஒருபோதும் நிரந்தரமல்ல; பட்டமே நிரந்தரமானது என்பதற்கு இணங்க, ‘‘தமிழின துரோகி’’ என்கிற பட்டமல்லவா கொடுக்கப்பட்டு விட்டது!


எதிர்கால தூண்களான மாணவர்களுக்கு ஆர்ப்பாட்டம் என்கிற பெயரில், சட்டத்துக்கு உட்படாத தவறான போராட்ட முறைகள் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகின்றன. இதன் விபரீத விளைவுகளை எதிர்காலத்தில் அம்மாணவர்களும், நாமுமேதாம் சேர்ந்து அறுவடை செய்ய வேண்டியிருக்கும். எச்சரிக்கை!


தங்களை ஈழத்தமிழ் ஆதரவாளர்கள் என சொல்லிக் கொண்டு அடிதடியில் இறங்கும், தங்களை வீரனாக காட்டிக் கொள்ள விரும்பும் அடாவடி அடிதடி தமிழர்கள், நம்மை நம்பி அப்பாவியாய் வரும் சிங்கள இனத்தவரையோ அல்லது புத்த மத துறவிகளையோ தாக்குவது என்பது அநாகரீகமான மனித உரிமையை மீறிய செயல்.


அப்படிப்பட்ட ஒருவரை நாம் இங்கு தாக்க போய், நம்மைப் போலவே சிங்களத்தவர்களும் இலங்கையில் தாக்க ஆரம்பித்தால், அதிகமாக பாதிக்கப்பட போவது, ‘‘பிய்ந்து போன சதை பிண்டங்களுடன், குத்துயிரும், கொலை உயிருமாய், நமக்கு எப்படி சாவு வரும் என சாவை எதிர் நோக்கி வாழ்ந்து வரும் மீதமுள்ள ஆயிரக்கணக்கான, லட்சக்கணக்கான நம் அப்பாவி தமிழர்களே!’’ என்பதை உணர வேண்டும்.


மேலும், தமிழினப் படுகொலைக்கு நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் காரணமாய் இருந்த, இருந்து வருகின்ற, நம்மோடே வசித்து வருகின்ற தன் இன துரோகி தமிழர்களிடமும், தமிழின துரோகி இந்தியர்களிடமும் முடிந்தால், மாவீரன் பிரபாகரனைப் போன்று இலங்கைக்கே சென்று கொலைக்கார ராஜபக்ஷேவுடனும், சிங்கள ராணுவத்திடமும்தாம் நேரடியாக மோத வேண்டுமே தவிர, நம்மை நம்பி வரும் சிங்கள அப்பாவிகளிடம் அல்லவே அல்ல.


அப்படி மோதுவது உலக சமுதாயத்தில், நமக்குநாமே  தேடிக் கொள்ளும் காலத்தால் அழிக்க முடியாத இழுக்கேயாகும்.


மொத்தத்தில் அறிவுப்பூர்வமாக பொங்கி எழ வேண்டுமே தவிர, உணர்ச்சி பூர்வமாக பொங்கி எழ கூடாது. அப்படி எழுந்தால் இறுதியில் நாம்தான் அடங்க வேண்டியிருக்கும். இப்படி பல முறை எழுத்ததன் பயனாய்தான், தனித்து எதையுமே செய்ய இயலாத நிலையிலும், முடிவெடுக்க முடியாத நிலையிலும், இன்றும் அடிமைப்பட்டு, மற்றவர்களின் ஆதரவுக்கு கையேந்தி நிற்கிறோம்.


நாம் எப்போது அறிவுப்பூர்வமாக பொங்கி எழுகிறோமோ அப்போது மட்டுமே, அமெரிக்காவைப் போல எவரையும் ஆட்டிப் படைக்க முடியும் என்பதோடு, நாட்டா(ண்)மை செய்யும் வல்லமையையும் பெற முடியும்.


ஆம்! போர் நடந்த போது, கொத்து கொத்தாக குண்டு மழை பொழிந்து, தமிழர்களை குன்றுபோல் கொன்று குவித்து போட்ட போது, போரை நிறுத்து என்று இலங்கையை எச்சரிக்காது, மௌனியாய் இருந்த அமெரிக்காவுக்கு, இப்போது மட்டும் மனித உரிமை மீறல் குறித்து தீர்மானம் கொண்டு வர என்ன யோக்கியதையும், அக்கறையும் இருக்கிறது என்பதைப் பற்றி நாம் சற்றேனும் சிந்திக்க வேண்டாமா?


அமெரிக்காவின் ஏகாதிபத்திய மற்றும் எதேச்சை அதிகார எதிர்பாளர்களான, பெரும்பாலான தமிழ் இன உணர்வாளர்களே, அமெரிக்கா கொண்டு வரும் மனித உரிமை தீர்மானத்தின் உண்மையான சூழ்ச்சியை புரிந்து கொள்ளாமல், உணர்ச்சி வயப்பட்டும், மதி இழந்தும், ராஜபக்ஷே மீது கொண்டு வரப்படும் தீர்மானத்தை இந்தியா ஆதரிக்க வேண்டும் என கூப்பாடு போடுவதேன்?


ராஜபக்ஷே செய்த போர் குற்ற படுகொலைகளுக்கு ஆயுதங்கள் வழங்கியும், சிங்கள இராணுவ வீரர்களுக்கு பயிற்சி அளித்தும் ஊக்குவித்த தமிழின துரோகி இந்தியர்களையும், இவ்விந்தியர்களுக்கு அரசியல் ரீதியாக ஆதரவுக்கரம் நீட்டிய தன் இன, தமிழ் துரோகிகளையும் அப்படுகொலை போர் குற்றத்தில் சேர்த்து விசாரணை செய்ய வேண்டும் என கோராதது ஏன்?


எதிரிகளை கூட மன்னிக்கலாம். ஏனெனில், அவன் தன்னை எதிரி என்று பகிரங்கமாக அறிவித்துக் கொண்டே அதற்கான வேலைகளில் ஈடுபடுகிறான். ஆனால், நான் உன் இனம், நீ என் இரத்த சொந்தம், தொப்புள் கொடி உறவு என்றெல்லாம் வியாக்கியானம் பேசி கூடவே இருந்து குழி பறித்த, நம்ப வைத்து கழுத்தறுத்த தமிழின துரோகிகளை மன்னிக்கலாமா?


இப்படியொரு மனித உரிமை மீறல் தீர்மானத்தை அமெரிக்கா மட்டும்தாம் கொண்டு வர முடியுமா... ஐநாவில் அங்கம் வகிக்கும் மற்ற எந்த நாடும் கொண்டு வர முடியாதா... அந்நாடுகளை கொண்டு வாருங்கள் என நாம் கோர முடியாதா... ஐக்கிய நாடுகள் சபையே சுய விருப்ப அடிப்படையில் கொண்டு வர கோரிக்கை விடுக்க முடியாதா என்பதைப் பற்றியெல்லாம் நாம் சிந்திக்க வேண்டும். ஏன் தெரியுமா?


நுண்ணறிவு இல்லாத நூல்கள் என்கிற தலைப்பு கட்டுரையில், எனது நெருங்கிய நண்பர்கள் இருவர், அவர்களது நூல் வெளிவருவதற்கு எனது அறிவுப்பூர்வமான ஒத்துழைப்பை கேட்டார்கள். நானும் சமுதாயத்திற்கு இரண்டு நல்ல நூல்கள் வெளிவருகிறதே என்ற ஆர்வத்தில் உதவி செய்தேன். ஆனால், “ஒருவரோ இருக்க கூடாத பொய்யான விசயங்கள் இருக்க வேண்டும் என்றார். மற்றவரோ, நூலின் மையக்கருவே, நூலில் இருக்க வேண்டாம்” என்றார் என்று சொல்லியிருந்தேன் அல்லவா?


இதில் இரண்டாவதாக குறிப்பிட்டுள்ள நூலில், ‘‘ஒப்பற்ற நாடகம்’’ என்ற தலைப்பில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள....


‘‘அமெரிக்கர்கள் எந்த நாட்டை தங்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வர விரும்பினாலும், அந்த நாட்டின் தேவைகளை, அவர்களே பட்டியலிட்டு, மனிதாபிமானம் என்ற போர்வையில், வலியச் சென்று உதவிகளை செய்து கொண்டே, குழப்பங்களையும் உருவாக்குவார்கள். அக்குழப்பத்தை போக்க அவர்களே மத்தியஸ்தர்களாக வந்து, அப்பிரச்சினைகளை தீர்த்தும் வைப்பார்கள்.


இதற்கு பிரதி பலனாக அந்த நாட்டில் இருந்து தொடர்ந்து வருமானம் வரக் கூடிய ஒரு வழியையும், அந்நாட்டவர்களே செய்து தரும்படி செய்து கொள்வதுதாம், அவர்களது ராஜதந்திரம்.


இதுபோன்று மக்களை அடிமைப்படுத்தும் அவர்களுடைய செயல்களுக்கு பேருதவியாய் இருப்பது, மக்களிடம் உள்ள இறை தன்மை பற்றிய அறியாமையும், புகழ் போதையுமேதாம்!’’


என்கிற இக்கருத்தையே இத்தலையங்கத்தின் மூலக் கருத்தாக பதிவு செய்கிறேன்.


தற்போது இலங்கை மீது மனித உரிமை மீறல் தீர்மானம் கொண்டு வந்துள்ள அமெரிக்க நாட்டா(ண்)மையின் கணக்கு, இக்கருத்தோடு ஒத்துப் போகிறதா என்பதை சரி பார்த்து, அறிவுப்பூர்வமாக முடிவை மேற்கொள்ளுங்கள், அன்புத் தமிழர்களே!

பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Tuesday, December 10, 2013

மண்ணை (நோ, சா)கடிக்கும் மனிதர்கள்!


Maravalli handஇனம் இனத்தோடுதாம் சேறும் என்பது ஒவ்வொரு நபருக்கும், உயிரினத்திற்கும் சாலப் பொருந்தும் போல் இருக்கிறது.

ஆம்! நான் சட்ட ஆராய்ச்சியை விட்டு வெளியில் வந்து எட்டிப்பார்த்தால், கிடைக்கும் நட்புகளில் ஆராய்ச்சியாளர்களே அதிகமாக கிடைக்கிறார்கள். ஆராய்ச்சியாளர்கள் என்றால், எல்லோரும் முனைவர் பட்டம் பெற்ற முட்டாள்கள் என நினைக்காதீர்கள்.


என்னைப் போன்ற பள்ளிப்படிப்பையும், தொழிற்படிப்பையும் முடித்தவர்களே!


படிப்பிற்கும் செய்யும் ஆராய்ச்சிக்கும் சற்றும் சம்பந்தம் இல்லாதவர்களே!!

நான் எப்படி நீதித்துறையில் நடக்கின்ற எல்லாமே தவறு என்று தெளிவாக குறிப்பிடுகிறேனோ, இதுபோலவே அவரவர்கள் செய்யும் ஆராய்ச்சி பற்றி பேசும் போது, இவர்களின் பேச்சும், செயல்பாடும் அத்துறையில் நடக்கின்ற எல்லாமே தவறு, பித்தலாட்டம் என்றே தோண்றுகிறது.


நாங்கள் சொல்வது உண்மை என அவ்வப்போது நிரூபித்து காட்டிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

இப்பேல்லாம் யாரப்பாத்தாலும், ஆரோக்கியமா இருக்கனும்னா, சத்தான உணவ சாப்பிடனும். ஆனால், உணவுலியே சத்து இல்லியே. அப்புறம் நமக்கு எப்படி சத்து கிடைக்கும் என புலம்பித் தள்ளுகிறார்கள்.

இப்புலம்பலை முதலீடாக வைத்தே, சத்தான உணவு வகைகள், சத்து மாவுகள் என எல்லா பொருட்களின் உள்ளே இருந்த சத்துக்கள் யாவும், சந்தடி சத்தமில்லாமல் பெயருக்கு முன்னால் சேர்க்கப்பட்டு, கொள்ளை லாபத்தில் விற்கப்படுகிறது.

உணவுக்கான அடிப்படை மூலக்கூறு பொருட்கள் எதற்குமே கால நிர்ணயம் இருக்காது. அரிசியை எடுத்துக் கொண்டால், அது பழகபழக சாதத்தின் கொள்ளளவு அதிகமாக கிடைக்கும் என்று, அடுத்த வருடத்துக்கு தேவையானதை இவ்வருடமே தயார் செய்து வைத்திருப்பார்கள்.

குற்றவாளிகளை சிறையில் அடைத்து, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக (நோ, சா)கடிப்பது போல, இப்போது எல்லா பொருட்களையுமே பொட்டலங்களில் அடைத்து விடுகிறார்கள். இப்பொருட்களின் உயிர்ப்பு தன்மை இவ்வளவு நாட்கள்தான் என முத்திரை வேறு குத்தி விடுகிறார்கள்.

விரைவில் கெட்டுப் போகும் தன்மையுள்ள பொருட்களில் சிறிது உப்பை கலந்து வைத்தால் கெட்டுப்போகாது என கலந்து வைப்பார்கள். உப்பில்லா பண்டம் குப்பையிலே என்பதில் இதுவும் பொதிந்துள்ளது போலவே தெரிகிறது.

அந்த உப்பில் என்ன எழவ கலக்குறாங்களோ தெரியல, உப்பு பாக்கெட்ல கூட காலாவதி தேதியை முத்திரை குத்திடுறாங்க. எனக்கு தெரிஞ்சி இதுக்குதான், அதிகபட்ச கால வரையறை, இரண்டு வருடம்.

நாங்கெல்லாம் ரொம்பவே விழிப்பறிவுணர்வு உள்ளவங்க என்று சொல்லிக் கொள்பவர்கள், காலாவதி தேதி நேற்றோடு முடிந்திருந்தால், அதே சத்து மாவோ அல்லது வேறு எதுவோ விஷ மாவாகி அல்லது விஷப்பொருளாகி உயிரே போய் விடுவது போல வாங்க மறுக்கும் புத்திசாலிகளாக இருக்கிறார்கள்.

காலையில் செய்தது மாலையில் வீணாகி விடும் என்றால் அதற்கு மணி கணக்கு. இன்று செய்தது நாளை அல்லது ஓரிரு நாட்களில் வீனாகி விடும் என்றால் அதற்கு நாட்கள் கணக்கு. இப்படித்தான் வாரக்கணக்கு, மாதக்கணக்கு, வருடக்கணக்கு எல்லாமே.


ஆகவே, ஒரு வாரம்தான் காலக்கெடு என்றால், இரண்டு மூன்று வாரங்களுக்கு சாப்பிடலாம். மாதக்கணக்கில்தான் வைத்திருக்க கூடாது. இப்படி ஒவ்வொன்றுக்கும் காலக்கெடுவை கணக்கிட்டு நாமே நீட்டித்துக் கொள்ளலாம்.

இதில் உங்களுக்கு சந்தேகம் ஏதும் இருந்தால், ஒரே பொருளில் இரண்டு பொட்டலங்களை வாங்குங்கள். ஒன்றை காக்கெடுவுக்கு முன் சாப்பிட்டு பாருங்கள். மற்றதை நீங்களே நீட்டித்த காலக்கெடுவுக்குப் பின் சாப்பிட்டு பாருங்கள். ஒன்றும் ஆகாது.

என் உடம்பு என்ன சோதனைச் சாலையா, எல்லாப் பரிசோதனைகளையும் செய்வதற்கு என எண்ணிலாம், மருத்துவர்களிடம், இதிலும் குறிப்பாக ஆங்கில மருத்துவர்களிடம் சோதனை சாலையாகத்தான் உடம்பை ஒப்படைக்கிறீர்கள் என்பதை ஒருபுறம் நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

மறுபுறம், காலக்கெடு முடிந்த பொருளை அதனை தயார் செய்தவர்கள் அழித்து விடுவார்கள் என எண்ணுகிறீர்களா... அவர்களுக்கு பொருட்களால் வரும் கொள்ளை லாபம் முக்கியமா அல்லது உங்களது உடல் நலத்திற்காக, பொருள் நட்டத்தை விரும்புவார்களா... காலக்கெடு முடிந்த பொருட்களை மீண்டும் புதிதாக பொட்டலம் போட்டு அனுப்பி விடுவார்கள். அவ்வளவே!

இந்த ரகசியத்தை எல்லாம், பொட்டலப் பொருட்கள் தயாரிப்பில் ஈடுபட்டிருப்பவர்களை நைசா போட்டு வாங்குனிங்கனா தெரிஞ்சிக்கலாம்.

சரி, நம்ம விட்ட விசயத்தை திரும்பவும் ஆரம்பிப்போம்.


விளையும் பொருட்களிலேயே சத்து இல்லை என்றால், மண்ணில் சத்துக்கள் இல்லை என்றுதானே அர்த்தம். ஒரு விதை போட்டால், பல்லாயிரம் விதைகளாக பெருக்கித்தரும் ஆற்றல் கொண்ட மண்ணில் இருந்த சத்துக்கள் எல்லாம் எங்கே போயிற்று?

இதில் விதையில்லா ரகம் வேறு வந்து விட்டது. விதையோட எடை குறையுமே, விதைகளை நீக்கவேண்டிய அவசியம் இல்லியே என அதை விரும்பி சாப்பிடுபவர்களும் உண்டு.


இப்படி சாப்பிடுபவர்களை நான் கேட்கும் கேள்வி, நீங்கள் சாப்பிடும் விதையில்லாத பழம், எப்படி தன் வாரிசுகளை உருவாக்க இயலாதோ, அதுபோல நீங்களும் உங்களது வாரிசை உருவாக்க முடியாமல் போகலாம் இல்லியா?


வாரிசு இல்லாதவர்கள், தாங்கள் உட்கொள்ளும் உணவு முறை குறித்து பரிசீலனை செய்யவும்.

நாம் மருந்துகளை சாப்பிட்டு சாப்பிட்டு, நோஞ்சானக ஆனது போல, மண்ணும் நாம் போடும் பூச்சிக்கொல்லி மருந்தை சாப்பிட்டு சாப்பிட்டு நோஞ்சானாகி விட்டது. ஆதலால் மண்ணைக் காக்காமல், நாம் நம்மை காக்க முடியாது. நாம் மண்ணைக் காத்தால், மண் நம்மை காக்கும் என்றார்கள், இந்த விவசாய ஆராய்ச்சியாளர்கள்.


Radishஉர வகைகளை பயன்படுத்தாமல், சான வகைகளையும் இதர பொருட்களையும் உரமாக பயன்படுத்துகிறார்கள். பூச்சிக்கொல்லியை அடித்து பூச்சை கொலல்லாமல், பூச்சி விரட்டியை தெளித்து விரட்டுகிறார்கள். இவைகள் எல்லாம் இவர்களது சொந்த தயாரிப்புகளே!

வேதங்களில் இதுபற்றி எல்லாம் சொல்லப்பட்டுள்ளதாக சொல்லும் இவர்கள், திரு. தாத்தாச்சாரியார் என்பவர் வேதங்களில் இருந்து இவர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்வதாக சொல்கிறார்கள்.

இவர்களைப் பற்றி ஏற்கனவே ஆ! முள்ளங்கி...!! என்கிற தலைப்பில் எழுதி உள்ளேன். இது ஓர் அதிசய முள்ளங்கி!

இதேபோன்று, தற்போது மரவல்லி கிழங்கை பயிர் செய்து எடுத்து, சுற்று வட்டார மக்களை எல்லாம் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தி உள்ளனர். மேலும், அந்த சுற்று வட்டாரத்தில் இவர்கள் விவசாயம் செய்யும் இடம் மட்டுமே, பச்சை பசேல் என இருக்கிறது.

ஆ முள்ளங்கி கட்டுரையில் நான் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, இவர்கள் சொல்லும் முறையில் விவசாயம் செய்தால், இந்தியா மட்டுமன்று, சோமாலியா மட்டுமன்று, உலகிற்கே இந்தியா உணவு கொடுக்க முடியும் என்பதை யாராலும் மறுக்க முடியாது போலும்.

ஆம்! இந்த மரவல்லி கிழங்கு 1.5 அடி சுற்றளவும், 2.5 அடி உயரமும், 5.4 கிலோ கிராம் எடை கொண்டதாகவும் இருக்கிறது.  Maravalli sit

எல்லோரும் பசி, பட்டிணி, பஞ்சம் என பேசிக் கொண்டிருக்க, இவர்களோ இப்பிணிகளைப் போக்க என்னென்ன செய்யலாம் என யோசித்து, அதன்படி சத்தமில்லாமல் சாதித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.


சொந்தமாக விவசாய நிலம் இல்லாதவர்கள் இப்படியெல்லாம் பாடுபடும் போது, ஏக்கர் கணக்கில் வைத்துள்ள நீங்களெல்லாம் என்ன செய்யப் போறிங்க என்பதே என் கேள்வி?

இவர்களின் வழிகாட்டுதல்களை பெற விரும்புபவர்கள் திரு.ராமானுஜம் +919444425801, திரு.குமார் +918453557193 ஆகிய உலாப்பேசி எண்களில் தொடர்பு கொள்ளலாமே!

யார் எந்த இனமாக இருந்தாலும், இனம் இனத்தோடு சேர்ந்தாலும், எல்லா இனங்களும் இறுதியில் மண்ணுக்குள்தாம் போக வேண்டும். ஆனால், அம்மண்ணுக்கே மருந்தடித்து மருந்தடித்து, நம்மை செறிக்கும் தன்னை இல்லாமல் செய்து, புழுபுழுத்துப் போகச் செய்து விடுவார்கள் போலிருக்கிறதே... அந்தோ கொடுமை...

பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Sunday, December 8, 2013

அதிகாரத்தை அலட்சியப்படுத்து; லட்சியத்தை நிலைப்படுத்து!


சமுதாயத்தில் நிலவக்கூடிய பிரச்சினைகளை தீர்க்க வேண்டிய கடமை நம் ஒவ்வொருவருக்குமே உண்டு என்றாலும் கூட, ‘‘அதற்கென பிரத்தியோகமாக கடமை ஆற்றுபவர்களுக்குதான் அதிக பொறுப்பு உண்டு. இந்த காரணத்திற்காகத்தான் மக்களின் வரிப்பணத்தில் இருந்து கூலியானது சம்பளம் என்ற கௌரவ பெயரில் கொடுக்கப்படுகிறது’’.


ஆனால், மிகவும் துரதிருஷ்டவசமாக அப்பொறுப்பு மிக்கவர்கள்தான் பொறுப்பு இல்லாத்தனத்தோடும், பொறுக்கியாகவும் நடந்து கொள்கிறார்கள்.


பொதுவாக பொறுப்பில்லாமலும், பொறுக்கியாகவும் நடந்து கொள்ளும் சக நபர்களைக்கூட அலட்சியப்படுத்தும் நீங்கள், மிகவும் பிரத்தியோகமாக இப்படி அலட்சியப்படுத்த கடமைப்பட்டுள்ள நபர்களை மட்டும், ‘‘தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடுவதும், கொண்டாட வேண்டியவர்களை அலட்சியப்படுத்தி அவமதிப்பதும் அன்றாடம் நடக்கும் அவலங்கள் ஆகிவிட்டன’’.


இதனால்தான் திருந்த வேண்டிய அதிகார வர்க்க கடமையாளர்கள் கூட திருந்த மறுக்கிறார்கள். இவர்களை  திருத்துகிறேன் என்று களம் இறங்கும் கடமையாளர்கள் கூட, உண்மை நிலையை உணர முடியாமல் கூடிய விரைவிலேயே மதி மயங்கி அவர்கள் பக்கம் சாய்ந்து விடுகிறார்கள்.


இதன் விளைவு ஒட்டு மொத்த அதிகார வர்க்கங்களும் குட்டிச்சுவராகி விட்டன. இதிலிருந்து நமக்கு விடிவே கிடையாது என்ற அவநம்பிக்கையில்தான் அவரவர்களும் புலம்பலுடன் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கின்றீர்கள். இப்படி புலம்புவதற்காக செலவிடும் நேரத்தை, சீரிய சிந்தனைக்கு பயன்படுத்தி இருந்தால் எப்போதோ நமக்கு விடிந்திருக்கும். இப்போதும் ஒன்றும் கெட்டுப்போய் விடவில்லை...


உண்மையில் அரசு ஊழியர் ஒருவருக்கு பிச்சை (லஞ்சம்) போடப்படுகிறது என்றால், ‘‘அவருக்கு உள்ள அற்பச் சொற்ப அதிகாரத்திற்காகவே கொடுக்கப்படுகிறதே ஒழிய, நிச்சயமாக அசடுவழியும் அந்த மூஞ்சிகளுக்காக கொடுக்கப்படுவதில்லை’’.


இது போலவேதான் மதிப்பும், மரியாதையும் என்றாலும் கூட, அதிகாரத்தில் இல்லாத நபர்களுக்கும் இவைகள் வழங்கப்படுவதற்கு காரணம், ‘‘அவர்களிடம் உள்ள தனித்திறமைதான்’’.


அதிகாரமோ அல்லது தனித்திறனோ போய் விட்டால், பின் பல் பிடுங்கப்பட்ட பாம்பு போலத்தான் இவர்கள் என்பதால், ‘‘அதிகார போதையிலாடும் அதிகார வர்க்கங்களுக்கு, இவைகளை எடுத்துச் சொன்னாலே போதும். ஆடியவர்கள் பெட்டிப் பாம்பாய் அடங்கி விடுவார்கள்’’.


அப்படியும் அடங்கவில்லையா... கவலையே வேண்டாம்!


முள்ளை முள்ளால் எடுப்பது போல, சட்டம் அவர்களுக்கு வழங்கியுள்ள அதிகாரத்தை, சட்டத்தைக் கொண்டே எளிமையாக பறிப்பதோடு, கூடுதலாக மதிப்பையும், மரியாதையும் இழக்கச் செய்து விடலாம்.


சொந்த தொழில் செய்பவர்கள் சமயத்துக்கு தக்கவாறு, தனது சுய தொழிலை மாற்றிக் கொண்டு பிழைத்து விடுவார்கள். வேறொரு நபரிடம் வேலை பார்ப்பவர்களுக்கு கூட, பெரும்பாலும் இந்த தகுதி இருக்கிறது. மிப்பெரிய தனியார் தொழிற்சாலைகளில் பணிபுரிபவர்களுக்கு சுய தொழில் திறன் என்பது மிக குறைவு.


ஆனால், அரசு ஊழியர்களுக்கு சுய தொழில் திறன் மிக மிக குறைவு என்பதால், அவர்களது வேலை பறிபோய் விட்டால், அவர்களின் பிழைப்பு நாறி விடும். வீட்டோடு மாப்பிள்ளையாக இருந்து எடுபடி வேலைகளைச் செய்ய வேண்டும் அல்லது குடும்பத்தோடோ, தனியாகவோ தற்கொலைதான் செய்து கொள்ள வேண்டும். சாலைப் பணியாளர்கள் பணி நீக்கத்தில் தற்கொலை செய்து கொண்டவர்களே இதற்கு அத்தாட்சி.


இவ்வளவு ஏங்க, நான் எழுப்பிய சட்டப் பிரச்சினைகளில் சிக்கிய முதல் வகுப்பு குற்றவியல் நீதித்துறை நடுவர்கள் இருவர், இரண்டாம் வகுப்பு நடுவராக பணியிரக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளார்கள் என்பது, எனக்கே நன்றாக தெரியும். தெரியாமல் எத்தனை பேரோ, யார் கண்டது. எனக்கு தானாகவே தெரியவந்தாலே அன்றி, இதையெல்லாம், நானே தெரிந்து கொள்ள முயல்வதில்லை.  


இவர்களுடைய சமகால நடுவர்கள் சார்பு நீதிபதிகளாக விட்டனர் என்று பணியிறக்கம் செய்யப்பட்ட அவ்விரண்டு நடுவர்களும், நீதியைத்தேடி... வாசகர்களாக உள்ள பொய்யர்களிடம் புலம்பித்தள்ளி உள்ளனர்.


இந்நடுவர்களது பணியிறக்கம் பற்றி விபரம் அறிந்த பொய்யர்கள், இவர்களை சற்றும் மதிப்பதில்லையாம்.  இவர்கள் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்பதை சரியா சொல்லியிருக்கீங்கன்னு எனக்கு சான்றிதழ் வேறு தர்றாங்க. நான் எதுக்கு அவங்களப்பத்தி தப்பா சொல்லப் போறேன்?


இதில், ஒரு நடுவர் மிகுந்த மன உலைச்சலில், வேறு வேலைக்கும் போக முடியாம, எப்படா பதவி உயர்வு வரும்னு காத்துக்கிடக்க காத்துதான் வருதே ஒழிய, உயர்நீதிமன்ற உத்தரவு வரல.


இதில் ஒருவர், நீதியைத்தேடி... வாசகர் சட்டக் கோவிந்தனது வழக்கு விசாரணை நாளன்று, நான் சட்டக் கோவிந்தனோடு பேசிக் கொண்டிருப்பதை கவனித்து விட்டார். என்மீது இருக்கும் கோபத்தை அவர்மீது காட்டி விடுவாரோ என்கிற பயம் கோவிந்தனுக்கு.


பின் குற்றம்சாற்றப்பட்ட நபராக தனக்குதானே வாதாடிய கோவிந்தனை அழைத்து விபரம் கேட்டுள்ளார்.  கோவிந்தனும், பொய் வழக்கு என்பதற்கான ஆதாரங்களை எல்லாம் நான்தான் புலனாய்வு செய்து திரட்டி தந்துள்ளேன் என சொன்னதும், நடுவருக்கு பேதியாகி, அவர் மீது இருந்த அத்தனை வழக்குகளையும் தள்ளுபடி செய்து விட்டார்.


அதெப்படி, பின்ன தீர்ப்ப தப்பா எழுதினா, சட்டப்படி அவரிடமே சீராய்வு மனு போட்டு தோலை உரித்து தொங்க விட்டுவோம், பின்னி எடுத்து வீட்டுக்கு அனுப்பிடுவோங்கிற பயம் இருக்கனும்ல...


இந்த தகவல் எல்லாம் கிட்டத்தட்ட அவரது வழக்கை விசாரணை செய்த அத்தனை நடுவர்களுக்கும் தெரிஞ்சிருக்கும் போல... எல்லோரும் ஒரே குடியிருப்பில் இருந்து கொண்டு, ஒரே கூண்டு வண்டியிலதானே வேலைக்கு வர்றாங்க, போறாங்க... அதனால, இப்படிப்பட்ட தகவல்கள் எல்லாம் மற்றவர்களுக்கும் நுண்ணுயிரிகள் போல சர்வ சாதாரணமா பரவி விடும். அதனால, எல்லோருமே அலர்ட் ஆகிடுவாங்க.


இதனால, விசாரணை கைதி சட்ட கோவிந்தனுக்கு, சிறையை விட நடுவர்கள் மத்தியில் மரியாதை ரொம்பவே கூடிப்போச்சு. அத்தோடு, அவர் மீது பொய் வழக்கு போட்ட காவலர்களை அழைத்து, நாலு ஏத்து ஏத்தியிருப்பாங்க போல... பின்ன, ‘ஏன்யா வேலில போறத எடுத்து, என் கோ(ர்)ட்டுக்குள்ல விட்டேன்னு’ ஏத்தாம என்ன பண்ணுவாங்க?


இதே கோவிந்தனுக்காக மிகப்பிரபலமான பொய்யர்கள் வாதாடி இருந்தா, ‘என்ன ரொம்ப ஓவரா பரிந்து பேசுர; உன் குடுமி என் கையில; அதனால அடுத்தடுத்த வழக்குல வாதாடவே அனுமதிக்க மாட்டேன். அப்புறம் உன் பொழப்பு நாறிப்போயிரும்’ என ஒரே ஏத்துல எல்லாவற்றையும் ஏத்தி, வாழ்நாள் முழுவதும் அடக்கி வெச்சிருவாங்க.  இப்படித்தாம், பொய்யர்களை நம்புகிற உங்க பொழப்பும், பொய்யர்களின் பிழைப்புக்காக நாறிகிட்டு இருக்கு என்பதை புரிஞ்சிக்குங்க.


நடுவர் ஏத்துன ஏத்துல, ‘பொய் வழக்கு போட்ட காவலர்கள் என்கிட்ட வந்து, கோவிந்தன் உங்களப் போல நல்லவர் கிடையாது. உண்மையான குற்றவாளிதான்’ என ஏதேதோ சமாதானம் பேசினார்கள். நீங்க அவர் கேசுல சேர்த்திருக்கிற சாட்சிகள் எல்லாம் பொய் என்று என் புலன் விசாரணையில் நான் சொல்ல வில்லை. மத்திய அரசின் அஞ்சல்துறை சொல்கிறது. எனவே, நீங்க அங்க போயி சமாதானம் பேசுங்கன்னு சொல்லி, போகச் சொல்லிட்டேன்.


அதாவது, குற்றப்பத்திரிகையில் சேர்க்கப்பட்டிருந்த அரசுத்தரப்பு சாட்சிகளை நேரில் சந்தித்து, உண்மை அறியலாம் என அந்தந்த முகவரியைத் தேடிப் போனால், பெரும்பாலும் அப்படியொரு தெருவே இல்லை. தெருவே இல்லாத போது, அதில் எப்படி விடு, சாட்சி இருப்பார்கள். வாங்கும் கூலிக்கு இப்படியெல்லாம் நம்ம வேலையச் செய்யனும் என்று பொய்யர்களுக்கும் அறிவில்லை.


சாட்சிகள் பொய் என்பதை, ஆவணங்களின் வழி நிரூபிக்க சிறப்பான ஒரே அஞ்சல்துறையே என முடிவு செய்து, எல்லா முகவரிக்கும் அஞ்சல் அட்டை அனுப்பினேன். அப்படியொரு முகவரியே இல்லை என்கிற மேற்குறிப்போடு திரும்பி வந்தது. இதை வைத்துதான், நடுவர்களை சுளுக்கெடுக்க பார்த்தேன். சுதாரித்துக் கொண்டு தப்பி விட்டார்கள்.


ஆம்! வெறும் ஏழாம் வகுப்பே படித்த எதிரி கோவிந்தன், சிறையில் இருந்தபடியே பதினோரு வழக்குகளில் வாதாடாமலே விடுதலையாகி விட்டார்.


ஆனால், எனக்கு தெரியாமல் ஓர் அமர்வு நீதிமன்ற வழக்கை பொய்யர் ஒருவரிடம் ஒப்படைக்க, அப்பொய்யரோ தனது திறமைக்கு ஏற்றபடி ரொம்பவே சிறப்பாக வாதாடி, ஏழு வருடம் தண்டனை வாங்கி கொடுத்து விட்டார்.


இப்படித்தான், சொல்றத கேட்காத பலபேர் நாசமா போய்கிட்டு இருக்காங்க...


கோல் எடுத்தால் குரங்கு ஆடும் என்பது பழமொழி.


ஆனால், சட்டத்தை கையில் எடுத்தால், ஆடுபவர்களை அடக்கி விடலாம். அடக்க நினைப்பவர்களை ஆட்டிவித்து விடலாம் என்பது நான் உங்களுக்கு சொல்லும் ‘புதுமொழியும், அனுபவ வழியும்’ ஆகும்.


எனவே, சட்டத்தின் அதிகார மகிமையை உணர்ந்து, கவனமாக கையாள கற்றுக் கொள்வதன் மூலம்,   அதிகாரத்தை தவறாக பயன்படுத்தும் அதிகார வர்க்கங்களை அலட்சியப்படுத்தி உங்களின் லட்சியத்தை நிறைவேற்றுங்கள்.

பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Thursday, December 5, 2013

கடமை குறித்து காந்தி!


About Duty தாவரங்களுக்கும், விலங்குகளுக்கும் இருப்பதைப் போலவே, ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தன் வாழ்க்கையின் தேவைகளைப் பெறுவதற்கு உரிமையுண்டு. ஆனால், ஒவ்வொரு உரிமையும் அதனோடு இணைந்த கடமையைச் செய்வதனால் மட்டுமே, தாமாக வந்து சேரும் என்பதை நாம் முதலில் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.


உரிமைகளைப் பற்றியே எண்ணிக் கொண்டிருந்த எந்த மக்களும் முன்னேறியதில்லை. கடமைகளில் கருத்தாய் இருந்தவர்களே மேன்மையை அடைந்திருக்கிறார்கள். ஏனெனில், தம் கடமையை உணர்ந்து அதனை இயல்பாக  செய்பவர்கள், இயல்பாகவே உரிமைகளைப் பெற்று விடுகிறார்கள்.


உரிமையைப்பற்றி கவலைப்படாமல் கடமையைச் செய்பவருக்கு, உரிமைகள் தானே கிடைக்க, உரிமைப்பற்றியே எண்ணியவர் அதனை முற்றிலுமாக இழந்து விடுகிறார். ஆகையால், நாம் எல்லோரும் நம் கடமைகளைச் சரியாக நிறைவேற்றினால், உரிமைகளைப் பெறப் பாடுபட வேண்டியதே இல்லை.


நாம் நம் கடமைகளைச் செய்யாமல் உரிமைகளைத்தேடி அலைகையில், அவைகள் நம் கையில் சிக்காமல் நம்மை ஏமாற்றி விட்டுப் போய்விடுகின்றன. அவைகளை நாம் ஒடிப்பிடிக்க முயற்சித்தால், அவைகள் நமக்கு (பய, பற, மறை, மற)ந்தும் விடுகின்றன.


நம்மைநாமே அல்லது தன்னைத்தானே அடக்கியாள விரும்பும் நமக்கு, நமது உரிமைகள் குறித்து தெரிந்திருக்க வேண்டியதில்லை. ஆனால், நம் கடமைகள் குறித்து அவசியம் அறிந்துகொண்டு அதனை நிறைவேற்றுவதன் விளைவாக, நமக்கு கிடைக்க வேண்டிய உரிமைகள் அனைத்தும் நம்மிடம் தானாகவே வந்தடையும்.


இப்படி நம்மிடம் தானாகவே வந்தடையும் உரிமைகளே உண்மையானவை. இவைகளை மட்டுமே நாம் ஆண்டு அனுபவிக்க முடியும். மற்ற உரிமைகள் எல்லாம், ஏதோவொரு வகையில் சுரண்டிப் பெறப்பட்ட உரிமைகளே என்பதால், அனுபவிக்க இயலாத அளவிற்கு இம்சை இருக்கவே செய்யும்.


நாம் எந்த உரிமையையும் (கே, கெ)ட்டு பெற்றிட கூடாது. நம் கடமையைச் செய்வதன் மூலம், நமக்கு வேண்டியதை நாமே நல்லதாய் எடுத்துக் கொள்ள முடியும். கடமையைச் செய்வதனால் கிடைக்கும் சக்தி, சத்தியாகிரக வழியில் கிடைக்கப் பெற்ற சக்தியாதலால், இச்சக்திக்கு நிகர் வேறெதுவும் இல்லை.


நாம் நம் கடமையைச் செய்வதற்கு எந்த தடையும் இல்லை; எல்லா உரிமையும் இருக்கிறது. இதற்காகவே நாம் வாழ்கிறோம்; சாகவும் தயாராய் இருக்கிறோம் என்றால், அதிலேயே நியாயமான நமது எல்லா உரிமைகளும் அடங்கி விடுவதால், அவ்வுரிமைகள் நம்மிடம் தானாகவே தஞ்சமடைந்து விடுகின்றன.   


ஆகையால், நாம் ஒவ்வொருவரும் உரிமைகளை வற்புறுத்தாமல், தத்தமது கடமைகளை மட்டும் செய்தோமானால், நமது உரிமைகள் நம்மிடம் தாமாகவே தஞ்சமடைவதோடு, சுய ஒழுக்கமும், கட்டுப்பாடும் நம் கூடவே குடியிருந்து நிச்சயம் நம்மை காக்கும்.


இதுவரையில் நாம் எல்லோரும், நம் குடும்ப நலனுக்காகவே பாடுபட்டு வருகிறோம். இனி நம்நோக்கை  இன்னும் விரிவாக்கிக் கொண்டு, நாட்டு மக்கள் அனைவரின் நலனையும் அதில் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.


இதுவே, மக்களாட்சியில் நம் கடமைகள் குறித்து நான், உங்களுக்கு கூற விரும்பும் நல்லுரை.


ஆதாரம்: ஜனநாயகம் - உண்மையும், போலியும் என்கிற நூலின், ஜனநாயகத்தில் உரிமைகளும், கடமைகளும் பகுதியில் இருந்து, கருத்து மாறாமல் தேவைக்கு ஏற்ப சுருக்கியும், விவரித்தும் ஒருங்கிணைத்து தொகுத்தவர், சட்டக்கடமையாளர் வாரண்ட் பாலா.


தமிழ் வெளியீடு: காந்திய இலக்கியச் சங்கம், மதுரை - 625020.

பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Tuesday, October 8, 2013

'கல்வி' குறித்து மகாத்மா காந்தி


[caption id="attachment_987" align="alignleft" width="212"]ஏழு மொழிகளில் காந்தியின் கையொப்பம் ஏழு மொழிகளில் காந்தியின் கையொப்பம்[/caption]

எழுத்தறிவு என்பதே கல்வியின் சாதாரண பொருள். இது ஒரு கருவி மாத்திரமே. ஒரு கருவியை நல்வழியிலும் பயன்படுத்தலாம். தீய வழியிலும் உபயோகிக்கலாம். எழுத்தறிவும் அப்படியே ஆகலாம்.


கல்வியை பலர் தவறாக உபயோகிக்கிறார்கள் என்பதையும், மிகச் சிலரே நல்வழியில் உபயோகிக்கின்றனர் என்பதையும் நாம் தினமும் காண்கிறோம். இதனால், நன்மையை விட தீமையே அதிகம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது.


கல்வியறிவு இல்லாத ஒரு விவசாயி யோக்கியமாக சம்பாதித்து பிழைக்கிறார். உலகத்தைப் பற்றிய சாதாரண ஞானமே அவருக்கு உண்டு. தன்னுடைய பெற்றோர்கள், தன் மனைவி, குழந்தைகள், கிராமத்தில் உள்ள மற்றவர்களிடம் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது அவருக்கு நன்றாகவே தெரிகிறது. ஒழுக்க நியதிகளை அறிவதோடு அதனை அனுசரிக்கவும் செய்கிறார்.


ஆனால், தன் பெயரைக் கூட அவருக்கு எழுத தெரியாது. அவருக்கு எழுத்தறிவை அளித்து அவரது இன்பத்தை கொஞ்சமாவது அதிகரித்து விட முடியுமா என்றால் முடியாது. மாறாக, அவரது நிலை குறித்தும், குடிசை குறித்தும் அதிருப்தியைதான் ஏற்படுத்த முடியும். இதற்கு அவருக்கு எதற்கு கல்வி?


நாம் மேனாட்டு சிந்தனை வெள்ளத்தில் மிதப்பதால் எது அனுகூலம், எது பிரதிகூலம் என்பதை கூட சீர்தூக்கி பார்க்க முடியாத கல்வியை கற்கிறோம், கற்றுக் கொடுக்கிறோம்.


ஆகையால் ஆரம்பக்கல்வியும், மேல்படிப்பும் முக்கியமான காரியத்தை செய்வதற்கு வேண்டியதே இல்லை. இவை நம்மை மனிதர்கள் ஆக்குவதில்லை. நாம் நம் கடமையைச் செய்வதற்கு உதவியாக இல்லை.


நீங்களும் நானும் பொய்யானதொரு படிப்பின் தீமையில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். அத்தீமையில் இருந்து நான் விடுபட்டு விட்டதாக கூறிக் கொள்கிறேன். என்னுடைய அனுபவத்தின் பலனை உங்களுக்கு அளிக்க முயற்சி செய்வதோடு, இதற்காக இப்படிப்பின் ஊழலையும் உங்களுக்கு எடுத்துக் காட்டுகிறேன்.


கல்வியை நாம் பிரமாதப்படுத்தக் கூடாது என்று சொல்கிறேனே ஒழிய, எல்லா சந்தர்ப்பங்களிலும் கூடாது என்று சொல்லவில்லை. கல்வி காமதேனு அன்று. கல்வி விசயத்தில் கல்வி பயன் உள்ளதாய் இருக்கக்கூடும்.


நம் உணர்ச்சிகளை அடக்கி, நம் கோட்பாட்டையும் நாம் உறுதியான முறையில் அமைத்துக் கொண்டபின் கிடைக்கும் கல்வியை நாம் நன்றாக பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும். ஓர் ஆபரணத்தைப் போல், நம்மை அழகுபடுத்தவும் கூடும்.


ஆகையால், கல்வியை கட்டாயமாக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.




நமது பழங்கால பள்ளிக்கூட முறையே போதுமானது. ஒழுக்கத்தை வளர்த்துக் கொள்வதற்கே அதில் முதல் இடம்; அதுதான் (ஒழுக்கமே) ஆரம்பக் கல்வி. அந்த அடிப்படையின் மீது கட்டப்படும் கட்டிடம் நீடித்தும் இருக்கும்.



ஆங்கிலப் படிப்பை தேர்ந்தெடுப்பது, நம்மை அடிமைப்படுத்திக் கொள்வதாகும். படிப்புக்கு மெக்காலே போட்ட அடித்தளம் நம்மை அடிமைப்படுத்தி விட்டது. அவரது நோக்கம் எதுவாக இருந்தாலும், பலன் அடிமை என்பதே. சுய ஆட்சியைப் பற்றி சுய மொழியில் பேசாமல் அந்நிய மொழியில் பேச வேண்டியுள்ளது வருந்தத்தக்கதே.


ஐரோப்பியர்கள் வெறுத்துத் தள்ளிய முறைகளையே நாம் அனுசரிக்கிறோம். அவர்கள் உதறித்தள்ளி விட்ட முறைகளை எல்லாம் நாம், அறியாமையோடு பின்பற்றி வருகிறோம்.


ஐரோப்பாவின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் உள்ள மொழிகளின் மதிப்பை உயர்த்த அந்நாட்டு அறிஞர்கள் தொடர்ந்து முயற்சி செய்கிறார்கள். இங்கிலாந்தின் ஒரு சிறிய பகுதியே வேல்ஸ். வேல்ஸ்காரர்களிடையே வேல்ஸ் மொழியறிவை திரும்பவும் உயிர்ப்பிக்க பெரு முயற்சிகள் செய்யப்பட்டு வருகின்றன. குழந்தைகள் வேல்ஸ் மொழியிலேயே பேசும்படி செய்வதற்கான இயக்கத்தில், லிபரல் கட்சியின் தலைவரும், பிரிட்டீஷின் பிரதம மந்திரியாக இருந்த ஸ்ரீ லாயிட் ஜார்ஜ் முக்கிய பங்கெடுத்துக் கொண்டார்.


ஆனால், நாம் ஒருவருக்கொருவர் தவறான ஆங்கிலத்தில் எழுதிக் கொள்கிறோம். நம் சிறந்த எண்ணங்கள் எல்லாம் ஆங்கிலத்திலேயே எடுத்துக் கூறப்படுகின்றன. நம் சிறந்த செய்திப் பத்திரிகைகள் ஆங்கிலத்திலேயே பிரசுரமாகின்றன. இதே நிலைமை நீண்ட காலத்திற்கு நீடிப்பதாயின், எதிர்காலம் நம்மை கண்டித்துச் சபிக்கும்.




ஆங்கிலக் கல்வியை பெற்றதால், நாட்டை நாம் அடிமைப்படுத்தி விட்டோம். நயவஞ்சகம் கொடுமை ஆகியன அதிகரித்து விட்டன. ஆங்கிலம் அறிந்த இந்தியர் மக்களை ஏமாற்றி, மிரட்டுவதற்குத் தயங்குவதேயில்லை. இப்போது நாம் மக்களுக்கு ஏதாவது செய்து கொண்டு இருக்கிறோம் என்றால், அவர்களுக்குரிய கடனில், ஒரு சிறு பாகத்தை மாத்திரம் செலுத்தி வருகிறோம்.



நான் நீதிமன்றத்துக்கு போக வேண்டுமென்றால், அங்கே ஆங்கில மொழியையே உபயோகிக்க வேண்டும். நான் பாரிஸ்டர் ஆனதும், என் தாய்மொழியில் பேச முடிவதில்லை. நான் கூறுவதை என் மொழியிலேயே கூற முடியாமல், இன்னொருவருக்காக மொழி பெயர்க்க வேண்டும் என்பது வெட்கக் கேடானது. இது அடிமைதனத்திற்கான அடையாளம்.




இதற்கு நான் ஆங்கிலத்தின் மீது எப்படி குற்றங்குறை கூற முடியும். ஆங்கிலம் அறிந்த இந்தியராகிய நாமே, நம்மை அடிமைப்படுத்தி வைத்திருக்கிறோம் என்பதால், நாட்டின் சாபம் நம்மீதுதான் விழுமேயன்றி, ஆங்கிலத்தின் மீதன்று.



நாகரீகம் என்ற நோயினால் நாம் அதிகமாக பாதிக்கப்பட்டு விட்டதால், ஆங்கிலப் படிப்பு இல்லாமல் நாம் முற்றிலும் இருந்து விடமுடியாது. அதுவரை ஆங்கில அறிவை பெற்றிருப்பவர்கள், ஆங்கில மக்களிடம் தொடர்பு கொள்வதற்கும், அவர்களது நாகரீகத்தைப் பற்றி அவர்கள் எவ்வளவு வெறுப்படைந்து இருக்கிறார்கள் என்பதை அறிவதற்கும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.


தங்களுடைய குழந்தைகளுக்கு, தங்களது தாய்மொழி மூலம் ஒழுக்கத்தைப் போதிக்க வேண்டும். மற்றோர் இந்திய மொழியையும் அவர்களுக்கு சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டும். அவர்கள் வளர்ந்தப்பின் ஆங்கிலம் தேவை என விரும்பினால், கற்றுக் கொள்ளட்டும். ஆனால், தேவையில்லை என்பதே முடிவான நோக்கமாக இருக்கட்டும்.


ஆங்கிலத்தைக் கொண்டு பணம் சம்பாதிப்பது என்பதையும் விட்டு விட வேண்டும். குறிப்பிட்ட அளவிற்கு ஆங்கிலம் கற்க வேண்டியிருந்தால், அதில் கூட கற்றுக் கொள்ள வேண்டியது என்ன, வேண்டாதது என்ன என்பதை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆங்கிலப் படிப்பையும், பட்டங்களையும் மதிப்பதை நாம் விட்டு விட்டாலே ஆளுவோர் விழித்துக் கொள்வார்கள்.


நம் எல்லா மொழிகளையும் விருத்தி செய்ய வேண்டும். சிறந்த ஆங்கிலப் புத்தகங்களை பல இந்திய மொழிகளிலும் மொழி பெயர்க்க வேண்டும். மந்திரங்களை கற்றுக் கொள்வதான நடிப்பை கைவிட்டு, ஒழுக்கம் சம்பந்தமான படிப்புக்கு முதலிடம் அளிக்க வேண்டும்.




படித்த ஒவ்வொரு இந்தியரும், தம்தாய் மொழியுடன் இந்துவாக இருந்தால், சமஸ்கிருதத்தையும், இஸ்லாமியராக இருந்தால் அரபியையும், பார்ஸியானால் பாரசீகத்தையும், எல்லோருமே இந்தியையும் கற்க வேண்டும். சில இந்துக்கள் அரபு, பாரசீக மொழிகளை அறிய வேண்டும். சில இஸ்லாமியரும், பார்ஸியரும் சமஸ்கிருதத்தை படிக்க வேண்டும்.


வட நாட்டினரும், மேற்கு பிரதேசத்தவர் பலரும் தமிழ் கற்க வேண்டும். இந்தியா முழுமைக்கும் இந்தியே பொது மொழியாய் இருப்பதோடு, அதை இஷ்டம் போல் பாரசிக அல்லது நாகரி லிபியில் எழுத வேண்டும்.



இந்துக்களுக்கும், இஸ்லாமியர்களுக்கும் நெருங்கிய உறவு இருப்பதை முன்னிட்டு இவ்விரு லிபிகளையும் அறிந்திருப்பது அவசியம். இதை நாம் செய்ய முடிந்தால், ஆங்கிலத்தை சிறிது காலத்திலேயே விரட்டி விட முடியும். ஆங்கில அடிமைகளாகிய நமக்கு இவையெல்லாம் அவசியம்.




நமது அடிமைத்தனத்தினால் நாடே ஆங்கிலத்திற்கு அடிமையாகி விட்டது. நாம் பெறும் சுதந்திரமே நாட்டின் சுதந்திரம்.



இந்தியா தெய்வத் தன்மையற்றதாக என்றுமே இராது. அசல் நாஸ்திகம் இந்நாட்டில் ஓங்காது. மதக்கல்வியைப் பற்றிச் சிந்திக்கும் போது எனக்குத் தலை சுற்றுகிறது.


நம் மத போதகர்கள், நயவஞ்சகர்களாகவும், சுய நலமிகளாகவும் இருக்கின்றனர் என்றே அவர்களை அணுக வேண்டியிருக்கிறது. முல்லாக்கள், தஸ்தூர்கள், பிராமணர்களின் கையிலிருக்கிறது விசை. இவர்களுக்கு நல்ல புத்தி இல்லாமல் போகுமானால், ஆங்கிலப் படிப்பினால் நாம் பெற்றிருக்கும் சக்தியை மதப்படிப்புக்காக நாம் உபயோகிக்க வேண்டும். இது அதிகக் கஷ்டமானதன்று.


சமுத்திரத்தின் ஒரு சிறு பகுதி மட்டுமே அசுத்தமாகி இருக்கிறது. அந்தச் சிறு பகுதிக்குள் இருப்பனவற்றை மாத்திரமே சுத்தப்படுத்த வேண்டியிருக்கிறது. இந்த ரகத்தை சேர்ந்த நாம் - நான் சொல்லுவது கோடிக்கணக்கானவர்களுக்குப் பொருந்தாது. ஆகையால் நம்மைக் கூட சுத்தப்படுத்திக் கொள்ளலாம்.




பழமையாக இருந்த நிலையை இந்தியா அடையும்படி செய்வதற்கு நாமும் அதற்கு திரும்ப வேண்டும். நமக்குச் சொந்தமான நாகரீகத்தில் ஏற்றம், தாழ்வு, சீர்திருத்தங்கள், விளைவுகள் ஆகியன இயற்கையாகவே இருக்கும். ஆனால், ஒரு முயற்சி தேவை. அதுதான், மேல்நாட்டு நாகரிகத்தை துரத்துவது; மற்றவை எல்லாம் தொடர்ந்து தாமே வரும்.



* மகாத்மா காந்தி 1909 ஆம் ஆண்டு எழுதிய இந்தியத் தன்னாட்சி என்கிற நூலின் கல்வி என்கிற தலைப்பில் இருந்து கருத்து மாறாமல், தேவைக்கு ஏற்ப சுருக்கியும், ஒருங்கிணைத்தும் தொகுத்தவர் வாரண்ட் பாலா.

பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Wednesday, October 2, 2013

இப்ப என்னா பண்ணுவ?


பரவலாக்கப்பட்ட அதிகார முறையை புரிந்து கொள்ளாமல், ‘நீ பெரியவனா, நான் பெரியவனா பார்த்துடலாம் ஒரு கை’ என மத்திய ஆட்சியாளர்களும், உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளும் மீண்டும் மல்லுக்கு நிற்க ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்.


இலவசங்களை அறிவித்து ஓட்டு கேட்க கூடாது, ஊழல்வாதிகள் அரசியலில் பங்கேற்க கூடாது என நான் தீர்ப்பு சொன்னா, அதை முறியடிக்க நீ அவசரச் சட்டம் போடுறியா?


இப்ப என்ன பண்ணுவன்னு பார்க்கிறேன் என்கிற வகையில்,"வேட்பாளரை நிராகரிக்கும் உரிமை வாக்காளர்களுக்கு உண்டு" என்று, இதுவரை யாருக்குமே தெரியாது இருந்த ரகசியத்தை தெரிவித்திருப்பது போல, ஒன்பது வருடமாக தீர்ப்புரைக்க தில் இல்லாமல் நிலுவையில் வைத்திருந்த வழக்கை உச்சநீதிமன்றத்தின் மூன்று அறிவாளிகள், தூசி தட்டி எடுத்து 51 பக்கத்தில் தீர்ப்பு எழுதி உள்ளனர்.


"49 ஓ" முதலில் எப்போது தெரியவந்தது... என்னென்ன நிலைகளை கடந்து வந்து இந்நிலையை எட்டியுள்ளது என்பதைப் பற்றி ஒவ்வொரும் நினைவு கூற வேண்டிய தருனம் இது.


இது என்னமோ குதிரைக்கு கொம்பு முளைத்தது போல எல்லோருக்கும் அதிசயமாகவே தெரிகிறது. நீங்கெல்லாம், ‘49 ஓ’ குரூப்பா என்பது போல வித்தியாசமாகவே பார்க்கிறார்கள். '49 ஓ' என்கிற வேட்பாளரை நிராகரிக்கும் உரிமை என்பது 1961 ஆம் ஆண்டில் அமல்படுத்தப்பட்ட தேர்தல் நடத்தை விதிகளில் வந்ததுதாம். 


ஆம், வேட்பாளரை ஆதரித்து வாக்கு செலுத்தும் நாம், எச்சட்ட விதியின்படி அதனை செலுத்துகிறோம் என்பதை தெரிந்து கொள்வதற்கு பதிலா, தத்தமது தலை விதியின்படியே செலுத்துவதாக எண்ணுகிறோம். இந்த மானோபாவத்தால்தானோ என்னவோ, எந்த கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும், வாக்களித்த மக்களுக்கு நல்ல வாழ்வளிக்க வக்கில்லாமல் மகாபாவமே செய்கிறது.


சரிங்க நீங்க சொல்றது போல, "சட்ட விதி தெரிந்தால் எல்லோரது தலைவிதியும் மாறி விடுமா என் கேட்டால், நிச்சயம் மாறும்". இதனை (நி, தீ)ர்மானிப்பதுதாம் சட்டத்தின் மதி.


எல்லா வேட்பாளர்களையும் நிராகரித்து வாக்களிப்பது ‘49ஓ’ என்றால், எதாவது ஒரு வேட்பாளரை ஆதரித்து வாக்கு செலுத்துவது, அதே தேர்தல் நடத்தை விதி ‘49எல்’. பார்வையற்றோர் அல்லது வேறு வகையில் வாக்கை செலுத்த இயலாதோருக்கு ‘49என்’. அதாவது, இவர்கள் தங்களின் வாக்கை பதிவு செய்வதற்காக 18 வயதுக்கு குறையாத ஒருவரை உதவிக்கு வைத்துக் கொள்ள முடியும். ‘49எம்’ இன்படி, வாக்குப்பதிவு ரகசியம். அவ்வளவே. 


இதை புரிந்து கொண்டால் ‘49ஓ’ வாக்கை வித்தியாசமான அல்லது வில்லங்கமான வாக்கவோ நினைக்க மாட்டீர்கள். எண்களோடு இருப்பது எல்லாமே ஆங்கில எழுத்துக்கள்.


நீங்க எல்லாம் கத்துகுட்டியாக ‘எல்’ போர்டு வைத்துக் கொண்டு மோட்டார் வாகனங்களை ஒட்டும்போது, நன்றாக ஓட்ட பழக்கப்பட்டவர்கள் உங்களை ஓவர்டேக் பண்றவங்க, நாமும் ஒருகாலத்தில் இப்படித்தானே இருந்தோம் என்பதை மறந்து விட்டு, கேவலமா பார்க்கிற மாதிரி, ‘ஓ’ இல் ஓட்டு போடுறவங்க எல்லாம், கேவலத்திலும் ரொம்பவே ஓவரா போய்க்கொண்டு இருந்த வேட்பாளர்களது அங்கீகார உரிமங்களை பிடுங்கி ஓரங்கட்டுறதுல கத்து குட்டியா இருந்து, இனி நீங்களும் அத்துபடியா  'ஓ' போடுற  அளவிற்கு வழியமைத்து கொடுத்திருக்கிறோம். 


எனக்கு தெரிய இப்படியொரு நிராகரிக்கும் வாக்குரிமை சட்டப்படியே இருப்பது 2001 இல் நடக்க இருந்த தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவைக்கான தேர்தலை ஒட்டிய தன்னார்வலர்களின் ஆராய்ச்சியில்தாம் தெரிய வந்தது.


இதுவும் எனது சட்ட ஆராய்ச்சியில் என்று தவறாக நினைக்காதீர்கள். என்னா, அப்போ நான் களமிறங்கி ஒருவருடம் தான் ஆச்சு!


ஆனாலும், அதன்படி ஆர்வலர்கள் வாக்களிக்க முடியாமல் போனது. நானும்தான்.


ஏனெனில், அதற்கான பிரத்தியோக படிவம் எங்களுக்கு வழங்கப்படவில்லை என்று, தேர்தலை முன்னின்று நடத்திய ஊழியர்கள் தெரிவித்ததே. பிரத்தியோக படிவம் என்பது வாக்களிக்கும் ரகசிய உரிமைக்கு எதிரானது என்கிற கூக்குரலோடு இவ்விவகாரம் அடங்கி போனது. 


மீண்டும் 2004 ஆம் ஆண்டில், பாராளுமன்ற தேர்தல் வந்த போது உயிர்ப்பெற்றது. அப்போதும், மெத்தப்படித்த மேதாவிகளும், ஆர்வலர்களும் '49 ஓ ' குறித்து விழிப்பறிவுணர்வு இல்லாத பிரச்சாரத்தை விழிப்புணர்வு என்கிற பெயரில் செய்தனர்.


ஆம்! "49 ஓ" இல் ஒட்டு போட விரும்புபவர்கள் அதற்கென தனியாக கொடுக்கும் படிவத்தை பூர்த்தி செய்து தர வேண்டும் என்றே பிரச்சாரம் செய்தனர். இதனால், வெகுசில ஆர்வலர்களை தவிர, மற்ற ஆர்வலர்கள் அதிருப்தி வாக்கை பதிவு செய்ய இயலாமல் போனது. இவர்களுக்கு என்னப் பிரத்தியோகப் படிவம் கொடுக்கப்பட்டது என்பதும், அப்படிவங்கள் கணக்கீட்டில் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டதா என்பதும் தெரியவில்லை.


சில ஆர்வலர்கள், இப்படி பதிவு செய்வதால் வாக்குப்பதிவு வெளிப்படையாகி விடுகிறது என்றும், அதனால் சுதந்திரமாக வாக்களிக்க முடியவில்லை என்றும் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட வழக்குகள் ஏதேதோ காரணங்களின் அடிப்படையில் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டன.


ஆனால், 49 ஓ இன்படி வாக்களிக்க தனிப்பட்ட படிவம் எதுவும் கிடையாது என்பதை சட்ட ஆராய்ச்சி முறையில் ஆராய்ந்து அறிந்திருந்ததால், '49 ஓ' இல் வாக்குபதிவை எளிதாக முதல் முறையாக வெற்றிகரமாக செலுத்தினேன்.


ஐந்தாண்டுகளுக்கு ஒரு முறை வரும் இப்பிரச்சினைக்கு என்ன பெரிய ஆராய்ச்சி வேண்டி கிடக்கு என அத்தோடு விட்டு விட்டேன். 


மீண்டும் 2006 சட்டமன்ற தேர்தலில் எதிரொலிக்க தொடங்கிய போதும், ஆர்வலர்கள் அறிவு வறுமையில் தனிப்படிவம் என்றே பிதற்றி வந்தனர். தனி பொத்தான் வேண்டுமென வழக்கும் போட்டனர். 


நாங்களும் எங்களது பாணியில், சென்னை மாவட்ட நீதிமன்றத்திலேயே வழக்கு பதிவு செய்தோம். மத்திய அரசை மாவட்ட நீதிபதி கேள்வி கேட்டால், கிழித்து தொங்க விட்டுவாங்க இல்லியா... அதனால வழக்க விசாரணைக்கு எடுத்துக்கல. இதுவும் ஒரு ஆராய்ச்சி சோதனைக்குதாம்.


இதே நேரத்தில், சில வாசகர்களின் உதவியுடன், ‘‘உங்கள் பார்வையில் தேர்தல்...’’ என்கிற தலைப்பில், ‘‘ஓட்டுரிமை வந்தது எப்படி என்பதில் ஆரம்பித்து 49 ஓ இன்படி ஓட்டுப்பதிவு செய்வது எப்படி என்பது வரை 18 நிமிட கேள்வி பதில் முறையிலான குறும்படத்தை இரவு பகல் பாராமல், இரண்டு நாட்கள் உண்ணாமல் உறங்காமல் தயார் செய்து, தவறான கருத்துக்களை பரப்பி வந்த, மேலும் எப்படி பரப்புவது என்று விவாதித்துக் கொண்டிருந்த மெத்தப்படித்த மேதாவிகள் நிறைந்த அரங்கில் அவர்களை வைத்தே வெளியிட்டு உண்மையை உணர்த்திய பிறகே தூங்கினேன்’’.


இம்முயற்சியில் வியப்படைந்த, வின் தொலைக்காட்சியில் செய்தியும், அதன் மறுபக்கமும் என்கிற தலைப்பில் எதையும் தில்லாக விமர்சிக்கும் தோழர் டி.எஸ்.எஸ்.மணி அவர்கள் முக்கிய பங்காற்றினார்.


இதனையெல்லாம் இங்கு சொடுக்கி குறும்படத்தில் காணலாம்.


ஆனாலும், நீதியைத்தேடி... வாசகர்கள் போட்ட ஓட்டையும் சேர்த்து அதிகபட்சமாக 100 கூட 49 ஓ ஓட்டு விழுந்திருக்காது. வாசகர்கள் பலரும் கூட போட முடியாமல் ஏமாந்தனர்.


2008 ஆம் ஆண்டில் எழுதி வெளியிட்ட நீதியைத்தேடி... சட்ட அறிவுகளஞ்சியம் நூலில், எந்த வேட்பாளரையும் பிடிக்கவில்லையா என்கிற தலைப்பில் இதுகுறித்து விரிவாக தெளிவுபடுத்தி இருந்தேன்.


இதனை படித்த கரூரைச் சேர்ந்த ஆனந்தன் என்கிற நண்பர் 2009 ஆண்டு நாடாளுமன்ற தேர்தலை ஒட்டி, தத்தமது வேட்பாளர்களுக்கு ஓட்டு சேகரிப்பது போல, ‘‘யார் வேண்டுமானாலும் 49 ஓ ஓட்டுக்கு வாக்கு சேகரிக்கலாம் என்கிற உத்தரவை தமிழ்நாடு மாநில தேர்தல் ஆணையத்திடம் இருந்து பெற்றார்’’.


தமிழ்நாடு முழுவதும் தீவிர கருத்துப் பிரச்சாரத்தில் இறங்கினோம். 27-04-2013 அன்று விஜய் தொலைக் காட்சியில் இது குறித்த விழிப்பறிவுணர்வு நிகழ்ச்சியிலும் பங்கேற்றோம்.


இதற்கு முன்பாகவே, இவைகள் குறித்து நான் தெளிவாகவும், விரிவாகவும் எழுதிய கட்டுரையை தினமணி நாளிதழ் நடுப்பக்க கட்டுரையாக 10-04-2009 அன்றே வெளியிட்டு விட்டதால், இதுகுறித்த விழிப்பறிவுணர்வு பல வகையிலும் பரவலானது. இதனைப்படித்த வாசகர்கள் பெறும் உற்சாகம் அடைந்தனர். காரணம்.


dinamani april 10th+ - Copy


இக்கட்டுரையில் மிக முக்கியமாக வாக்காளர்களுக்கு இருந்த அச்சங்களான, ‘‘49 ஓ ஓட்டுக்கு தனிப்படிவம் எதுவும் கிடையாது, எல்லோரும் ஓட்டு போடும் அதே படிவமேதாம் மற்றும் வெளிப்படையாக ஓட்டு போடுவதால் எந்த பிரச்சினையும் வராது, அப்படி பிரச்சினை வந்தால் தனிப் பொத்தான் வந்து விடும்’’ என்கிற தெளிவையும், துணிச்சலையும் வாசகர்களுக்கு ஏற்படுத்தியது".


இக்கட்டுரையை ஆங்காங்கே இருந்த ஆர்வலர்கள், வாசகர்கள் என பலரும் அப்படியே பேனராக வைத்ததோடு, வாக்குப்பதிவு நாள் அன்று தனிப்படிவம் என்று குழப்பும் தேர்தல் ஊழியர்களுக்கு தெளிவுபடுத்த கையோடு நகலெடுத்து சென்று அதிருத்தி வாக்கை பதிவு செய்தார்கள்.


இதனால், இவ்விழிப்பறிவுணர்வு வாக்கு எண்ணிக்கை ஆயிரக்கணக்கில் எகிறியது. இது குறித்த எண்ணிக்கை, விதிகளுக்கு புறம்பாக வாக்கு எண்ணிக்கையில் சேர்க்கப்படவில்லை, வெளியிடப்படவும் இல்லை. தேர்தல் ஆணைய இணையப்பக்கத்தில் இப்போது கூட கிடைப்பதாக தெரியவில்லை.


இதில் கொடுமை என்னவென்றால், மாநில தேர்தல் ஆணையராக இருந்த திரு.நரேஷ் கும்தாவும், ஆர்வலர்களோடு கூட சேர்ந்து "49 ஓ" ஓட்டுக்கு தனிப்படிவம் என ஓய்வு பெறும் வர கூத்தடித்ததுதாம்.


2011 ஐந்து மாநில சட்ட மன்ற தேர்தலின் போதுதாம், "49 ஓ" ஓட்டுக்கு தனிப்படிவம் கிடையாது என்று இந்திய தேர்தல் ஆணையமே தெளிவிற்கு வந்ததோடு, இந்திய வரலாற்றில் முதல் முறையாக ஐந்து மாநில தேர்தல் ஆணையத்திற்கும் சுற்றறிக்கை அனுப்பியது.


இந்த ஆங்கில சுற்றறிக்கையை இந்திய தேர்தல் ஆணைய தளத்தில் இருந்து தரவிறக்க இங்கு சொடுக்கவும்இவ்வறிக்கையின் தமிழாக்கத்தை இத்தளத்தில் இருந்து பெற இங்கு சொடுக்கவும்


நான் தினமணி கட்டுரையில என்ன படிவம், அதை எப்படி பூர்த்தி செய்ய வேண்டும் என சொல்லியிக்கிறேனோ அது போலவே, தேர்தல் ஆணையமும் சொல்லியிருக்கா... 2009 ஆம் ஆண்டுல தேர்தல் அலுவலர்கென பிரத்தியோகமாக தயார் செய்யப்பட்டுள்ள கையேட்டின், 23 வது அத்தியாயத்துல இதைப்பத்தி சொல்லியிருக்கோம்னு, சொல்லி இருக்காங்களா...


ஆனால், தனியொரு மனிதனாக நான் இதையெல்லாம் ஆராய்ந்தறிந்து, 2004 ஆண்டு நடந்த நாடாளுமன்ற தேர்தலிலேயே வாக்கு பதிவு செய்து விட்டேன் என்கிற நிலையில், இந்திய தேர்தல் ஆணையமோ 2009 ஆண்டுதான் தெளிவுக்கு வந்திருக்கிறது. ஆனாலும், இன்னும் தெளியவில்லை. எப்படி என்பதை பின்னால் பார்ப்போம்.


இதெல்லாம் வெளிப்படையாவும், தெளிவாகவும் எனக்கு நன்றாக புரிவதால்தாம், ‘நம்ம நாட்டில் யாருக்கும் சரியா சட்டம் தெரியாது; அதுவும் யார் எந்த சட்டக் கடமையை செய்ய நியமிக்கப்படுகிறார்களோ, முதலில் அவர்களுக்கே அது குறித்த சட்ட விழிப்பறிவுணர்வு கிடையாது’ என்று துணிந்து சொல்ல முடிகிறதே ஒழிய, வெற்றுச் சம்பிரதாய பெருமைகளுக்காக சொல்வதில்லை.


தேர்தல் ஆணையத்தின் அறிக்கையை அடுத்து, இது குறித்த விளம்பரங்களை மாநில தேர்தல் ஆணையம் நாளிதழ்களில் வெளியிட்டது. ஆனாலும், வழக்கம்போல் தேர்தல் ஊழியர்கள் விழிப்பறிவுணர்வு இல்லாமல், புண்ணாக்காகவே இருந்தனர்.


எது எப்படி இருந்தாலும், எங்களது அதிருப்தியை பதிவு செய்தே தீருவோம் என கங்கணம் கட்டிக் கொண்ட வாக்காளர்கள் மாநிலம் முழுவதும் 24859 அதிருப்தி வாக்கை பதிவு செய்துள்ளனர். சென்னையில் மட்டுமே அதிகபட்சமாக 3107 பேர் பதிவு செய்து உள்ளனர். கோவை இரண்டாம் இடத்தில் பதிவாகி உள்ளது.


இதுகுறித்த ஆணையத்தின் அதிகாரபூர்வ சான்றை தரவிறக்க TNLA2011_49O.


தமிழ்நாட்டை தவிர, வேறு எந்த மாநிலத்திலும் "49 ஓ" பற்றிய விழிப்பறிவுணர்வு வாக்காளர்களுக்கு ஏற்பட்டதாக தெரியவில்லை. இந்தியாவிலேயே அதிக அதிருப்தி வாக்காளர்களை கொண்ட மாநிலமாக தமிழகமே விளங்குகிறது.


இதற்காக பலபேர், பல ஆண்டுகளாக உழைத்திருக்கிறார்கள் என்பதால், இந்தியாவிற்கே தமிழ்நாடு விடிவெள்ளியாக இருக்கப் போகிறது.


ஆனால், உழைக்காமல் உண்டு கொழுத்த உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளோ, தீர்ப்பை தான்தோண்றித்தனமாக தாமதப்படுத்தியதன் மூலம், மக்களின் இரத்தத்தை அட்டைப் பூச்சியாய் உறிஞ்சி, மக்களாட்சி மலரவும், வலுப்பெறவும் பெறும் தடையாக இருந்துள்ளனர்.


இப்படியொரு ஓட்டைப் பதிவு செய்து என்ன ஆகப்போகிறது என நீங்கள் நினைக்கலாம். ஆனால், இப்படியரு ஓட்டு விழுந்தாலே தேசிய கட்சிகள், மாநில கட்சிகள் மற்றும் சுயேச்சைகள் என யாருக்குமே எனது வாக்கைப் பெற தகுதியில்லை என்று சொல்லும் திருவாக்கு ஆகும்.


திருவாக்கு என்றால், மேன்மையான ஆணை (ஆட்சியை அமை) என்று பொருள்.


ஒவ்வொரு வாக்கும் மேன்மையானதுதான். ஆனால், அதனை இலவசம் என்னும் லஞ்சம், நேரடி லஞ்சம், போதையுடன் கூடிய (ப ல)ஞ்ச பிரியாணி உள்ளிட்ட பல்வேறு வகைகளுக்காக வக்கற்றவர்களும், வாக்கு அற்றவர்களும் செலுத்திடும் போது அம்மேன்மைக்கு தொண்மை இல்லாமல் போயிற்று.


இதில், ஆணையம் வாக்கு அற்றவர்களிடம் இருந்து முழுமையாக இல்லா விடினும் கூட, பெருமளவு மீட்டெடுக்கப்பட்டு விட்டது. மீதம் உள்ள வக்கற்றவர்களை மீட்டெடுக்கும் தலையாய கடமை பொறுப்பு நம் ஒவ்வொருவரிடமுமே உள்ளது.


ஒருவாக்கல்ல... இருவாக்கல்ல... 24859 திருவாக்குகள் விழுந்த பின்னும் கூட, (வ, தி)ருந்தி இருக்க வேண்டிய அரசியில்வாதிகள் (வ, தி)ருந்தவில்லை. மாறாக, தோழமை கூட்டணி முறிந்த கோபத்தில் எனது ஓட்டும், என் கட்சிக்காரர்கள் ஓட்டும் "49 ஓ" க்கே என வெளிப்படையாக அறிக்கைகளை விட்டு பேசினாலும், ஒரு ஓட்டு கூட போட்டதாக தெரியவில்லை.


நாடு சுதந்திரம் அடைந்து 65 ஆண்டுகள் ஆன பின்புதாம், ‘வேட்பாளரை நிராகரிப்பது அடிப்படை உரிமை என, அளவற்ற அறிவு வறுமையும், இவ்வறிவு வறுமையிலும் தங்களைத் தாங்களே நீதியரசர்கள் என சொல்லிக் கொள்ளும் அளவிற்கு மெத்தப் படித்த மூதேவிகளான உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளுக்கே தெரியவந்திருக்கிறது’ என்னும் போது 2014 இல் நடக்க இருக்கிற பாராளுமன்ற தேர்தலில், இது எத்தனை குடிமக்களுக்கு தெரியப் போகிறதோ...


மற்ற மாநிலங்களை விட தமிழ்நாட்டில்தாம் அதிகபட்ச "49 ஓ" லட்சிய ஓட்டுகள் லட்சக் கணக்கில் விழும் எனவும், ஆதரவு வேட்பாளர்களை விட அதிருப்தி வேட்பாளரான "49 ஓ" பல தொகுதிகளை கைப்பற்றினாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கு ஒன்றுமில்லை என்றும் ஆனால், அவதிப்படுவதற்கு நிறையவே இருக்கிறது என்றும் நம்பலாம்.


ஆம்! இந்திய குடியரசில் இதுவரை நடந்துள்ள தேர்தல்களில் வெற்றி பெற்று மத்தியிலும், மாநிலத்திலும் ஆட்சி செய்தவர்கள் யாரும் உண்மையில், பெரும்பான்மை மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டவர்களே அல்ல; சிறுபான்மை மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களே என்று சொன்னால், உங்களுக்கு எல்லாம் அதிர்ச்சியாகத்தாம் இருக்கும்.


ஆனால், இதுதாம் உண்மை. உண்மையாக, தேர்தல் நடத்தை விதிகள் 1961 இன் விதி  "49 ஓ" இன்படி, வேட்பாளரை நிராகரிக்கும் உரிமை வழங்கப்படாத எந்த தேர்தலும், எப்படி நியாயமான தேர்தல் என்றும், மக்களாட்சிக்கான தேர்தல் என்றும் சொல்லமுடியும். சரி, இப்போதுதாம் நிராகரிப்பு உரிமையை வழங்கி விட்டார்களே...


எனவே, அடுத்த தேர்தல் முதல் மக்கள் ஆட்சி உறுதிதானே என்றால் அதுவும் கிடையாது. இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ சங்கதிகள் இருக்கின்றன. இவைகள் அனைத்திற்கும் அடித்தளமாக இருக்கப் போவது, இந்நிராகரிப்பு உரிமைதாம்.


இது குறித்து மகத்தான மக்களாட்சி மலர... என்கிற தலைப்பில் கட்டுரை ஒன்று விரைவில் வெளியிடப்பட இருக்கிறது. இதனை படிக்க இங்கு சொடுக்கவும்.


இங்கு மிக முக்கியமாக மேலே குறிப்பிட்ட சிறுபான்மை மக்கள் என்பதற்கு சாதி, மத ரீதியாகவோ அல்லது தங்களை தாங்களே சிறுபான்மையினர் என பெருமையாக குறிப்பிட்டுக் கொள்ளும் மக்கள் என்றோ தவறாக பொருள் கொள்ள கூடாது.


குழந்தைகளுக்குள் பிடிக்காத சம்பவம் எதாவது நடந்து விட்டால், அதனால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தை வேறு ஏதோவொரு விதத்தில், வீம்புக்காக ஏடாகூடமாக எதையாவது செய்து மடக்கி விட்டு, இப்ப என்ன பண்ணுவ என்று கேட்கும். இதில், மற்ற குழந்தைகளும் மாட்டிக் கொள்ளும்.


"49 ஓ" குறித்து காலம் கடந்த உச்சநீதிமன்றத்தின் (து, த)ப்பில்லாத தீர்ப்பு, நம்மைப் (மக்களைப்) பொருத்தவரை   இப்படித்தான் இருக்கப் போகிறது.

பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Monday, September 30, 2013

வாசகர்களை வறுத்தெடுப்பது எப்படி?


albert-einstein5வாசகர்களில் (வெகு சிலர்) சும்மாவே நான் அதைச் செய்தேன், இதைச் செய்தேன் என பீலா விடுபவர், சாதனையை செய்து விட்டு சொல்பவர், செய்த சாதனையை கூட சொல்லாதவர் என மூன்றாக பிரிக்கலாம். 


இதில் பெரும்பாலும், மூன்றாவது வகையினரை தவிர, மற்ற இரு வகையினரும், நான் இவ்வளவு தூரம் சாதனை புரிய காரணமே நீங்கதாம், உங்க சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுதாம் என்பார்கள். இதிலும், பீலா பார்ட்டிகளோட தொல்லை தாங்க முடியாது.


அவர்களுக்கு ஒரே வார்த்தையில் நான் சொல்வது, ‘எல்லா வாசகர்களும் சாதித்து விடுவதில்லை. அப்படியரு சூழ்நிலை வரும்போது, அதற்கு நான் பொறுப்பேற்க தயார். மற்றபடி, நீங்கள் நிகழ்த்திய சாதனைகளுக்கெல்லாம் நீங்களே பொறுப்பு’ என்பதே!


படிக்கும் எல்லா வாசகரும் பக்குவப்பட்டு விடுவதில்லை என்பதும், பக்குவப்பட்டவர்களே பலனை அடைகிறார்கள் என்பதுதானே எதார்த்த உண்மை!


நமது சட்ட விழிப்பறிவுணர்வு எந்த அளவிற்கு வாசகர்களிடம் சென்றிருக்கிறது, சட்டத்தின் மீது நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது என்பதை அலசி ஆராய்ந்து முடிவை அறிவிக்க வேண்டும் என நினைத்தோம்.


பொதுவாக கருத்துக்கணிப்பு என்பது வெளிப்படையாக நடத்தப்படுவதால் மிகமிக துள்ளியமானதாக, உண்மை நிலையை உணர முடியாமல் போய் விடுகிறது. ஆதலால், இக்கருத்துக் கணிப்பை மாற்று முறையில் செய்ய வேண்டும் என எண்ணினோம்.


புகழ் பெற்ற தமிழ் திரைப்படங்களில் ஒன்று திருவிளையாடல். மனிதனின் வாழ்க்கைக்கு அவசியத் தேவை எது ‘‘கல்வியா, செல்வமா, வீரமா’’ என போட்டி வைத்து இம்மூன்றுமே அவசியத் தேவை என்பதை உணர்த்துவார்கள்.


வாசகர்களை வறுத்தெடுத்து, பன்படுத்தும் சட்டத் திருவிளையாடலுக்கு ‘‘கடமையா!! உடமையா! மடமையா?’’


2009 எப்ரல் 1 ஆம் தேதி முட்டாள்களின் தினம்.


இதற்கு முந்தைய வாரம்தான், சேலத்து பொய்யர்களை வறுத்தெடுத்திருந்தோம். இதனை இன்று உண்மையாக்கி, வாசகர்களின் சட்டத்தெளிவை பரிசோதித்து விடுவது என்று முடிவு செய்தோம்.


ஆதலால், ‘சேலத்து பொய்யர்கள் கொடுத்த புகாரின் பேரில், என்னை சென்னையில் கைது செய்து, சேலத்தில் வைத்து விசாரணை செய்து கொண்டிருப்பதாகவும், ஆதலால் என்னை யாரும் தொடர்பு கொள்ள வேண்டாம் என்றும், தொடர்பு கொண்டால் நீங்களும் விசாரணைக்கு ஆளாக நேரிடும்’ என்ற குறுஞ்செய்தியை தேர்வு செய்திருந்த பத்து வாசக பெருமக்களுக்கு அனுப்பினோம்.


அவ்வளவுதான், கைது விசயம் நல்லாவே பத்திகிச்சு.


முதலில் தொடர்பு கொண்டது தஞ்சை மாவட்டம் பாபநாசத்தை சேர்ந்த இன்பம். நானும் காவலரைப் போல் மாற்றுக்குரலில் ஏடாகூடமாகவும், மரியாதை இல்லாமலும் பேச தயாரானேன்.


இன்பம்: இனிய காலை வணக்கத்தை உரித்தாக்கி கொள்வது இன்பம்.


வாபா: உனக்கு யாரு வேணும்?


இன்பம்: நீங்க வாரண்ட் பாலா சார்தான?


வாபா: இல்லை. அவரை விசாரிச்சிக்கிட்டு இருக்கோம். நீ என்ன அவனோட நண்பனா?


இன்பம்: இந்த நம்பர் கும்பகோணம் இல்லியா? சாரி சார். ராங் நம்பர் என்று கூறி இணைப்பை துண்டித்துக் கொண்டார்.


என்ன இன்பம்... சட்ட விழிப்பறிவுணர்வால் ஊர்ல அதைச் செய்தேன், இதைச் செய்தேன்னு சொல்லுவீங்க. என்னாத்த செய்திங்களோ...


அடுத்து திருவண்ணாமலையில் இருந்து கந்தசாமி... வணக்கம் சார்.


வாபா: சொல்லுயா, நீ எந்த ஊர்லேந்து பேசுற. உன்பேர் என்ன? அட்ரச சொல்லு...


சாமி: பாலா சார் இல்லிங்களா?


வாபா: நீ என்ன அவனோட கூட்டாளியோ? உன் அட்ரச சொல்லு, முதல்ல...


சாமி: இல்லிங்க சார் என்று கூறி விட்டு தன்னோட பேரு, ஊரு எல்லாத்தையும் மாத்தி மாத்தி சொல்றார்.


வாபா: என்ன பேர மாத்தி சொல்லுற? செல்லுல உம்பேரு கந்தசாமின்னுல்ல வந்தது என்றதுமே கட்.


என்ன கந்தசாமி... தெரிந்த தகவலை வேண்டுமென்றே மாற்றி சொல்வது சட்டப்படி குற்றம் இல்லையா... என்னாத்த சட்டம் படிக்கிறீங்களோ?


அடுத்ததாக சேலத்தில் இருந்து இரண்டு மனோகர்கள். முதலில் மனித உரிமைகள் பேசும் மனோகர்...


மனோ: வணக்கம் சார். நல்லா இருக்கீங்களா?


வாபா: பாலா விசாரணையில இருக்காரு. நீ எந்த ஊர்லேந்து பேசுர? அட்ரச சொல்லு?


மனோ: யோசித்து யோசித்து தவறான சென்னை முகவரி ஒன்றை சொல்கிறார்.


அடுத்ததாக போக்குவரத்து கழகத்தில் பணியாற்றும் மனோகர்...


மனோ: வாரண்ட் பாலா சார் இருக்காங்களா? (நான் கைதாகிட்டேன் கன்ஃபார்ம் பன்னிட்டார்)


வாபா: நீ என்ன அவனோட நெருங்கிய கூட்டாளியா?


மனோ: ஆமாம், இல்ல இல்ல... சும்மா தெரியும்.


வாபா: எங்கேந்து பேசுற?


மனோ: சேலத்தில் இருந்து... அத்தோடு கட்.


அடுத்ததாக நாமக்கல்லில் இருந்து மனித உரிமை மதியழகன்... (நான் உண்மையிலேயே கைதாகியிருக்கேன்னு நினைத்து... அப்படி போடுங்க, இப்படியும் நடக்கும்னு நம்பனும்)


மதி: வாரண்ட் பாலா சார்கிட்ட பேசனும்.


வாபா: நீ யாரு, எங்கே இருந்து பேசுற?


மதி: மனித உரிமை இயக்கம் நாமக்கல்லில் இருந்து பேசுறேன்.


வாபா: யோவ், நீ யாரா இருந்தா எனக்கென்ன?


மதி: என்ன சார் மரியாதை இல்லாம பேசுறீங்க? (அட, தைரியம் பரவாயில்லியே)


வாபா: என்ன மரியாதையா பேசுங்குற... உன் பேரு என்னான்னுதான கேட்டேன்?


(உண்மையில், பேர மட்டும்தான் சொல்லனும், என்ன பண்ணுறீங்கன்னு கேட்டாதான், பண்ணுற வேலைய சொல்லனும்) 


மதி: மதி, நாமக்கல்லில் இருந்து பேசுறேன். (இப்ப சரியாயிடுச்சி பாருங்க!)


வாபா: சரி, விசாரிச்சிகிட்டு இருக்கோம். நீ அப்புறமா பேசு...


இதுக்கு மேல என்ன பொய் பேசுறதுன்னு தெரியல. வார்த்த வேற வர மாட்டேன்னு அடம்பிடிக்குது. தொண்ட வேற வலியெடுக்க ஆரம்பிச்சிடுச்சி. பழக்கம் இல்லாததுதான் காரணம்.


ஆனால், நான் எதிர்பார்த்தபடி சட்டக் கடமையை ஆற்றும் இந்திய குடிமகன் பேசுரேன்னு சொல்லி கதிகலங்க வைப்பாங்கன்னு பார்த்தா, ஒருத்தர் கூட சொல்லல.


இப்படி தொடர்பு கொண்டவர்களின் பலரது தொடர்பை, மரியாதைக் குறைவாக பேச வேண்டிய காரணத்தினாலேயே ஏற்றுக் கொள்ள முடியாமல் போனது. ஏற்றுக் கொண்டவர்கள் எல்லாம், சூழ்நிலைக்கு தக்கவாறு மரியாதைக் குறைவாக பேசியதை பொறுத்துக் கொள்ள கூடியவர்கள்.


இப்படி ஒரு பக்கம் தொடர்பு கொள்ளாதீர்கள் என்று சொல்லியிருந்தும் கூட, விசாரணைக்கு பயப்படாமல் பலர் தொடர்பு கொண்டது அவர்களின் சட்டக் கடமையை உணர்த்தியது.


அழைப்பை எடுத்ததுமே குரலை மாத்தி பேசி எல்லோரையும் ஏமாத்துற மாதிரி என்னை ஏமாற்ற முடியாது என்றது, சேலம் கதிர்வேல். ( அட்ரா சக்க... இவர் ஒரு தொழிற்சங்கவாதி) 


முட்டாள் தினம் அதுவுமா ஏமாற தயார் என்றாலும், வாரண்ட் பாலா கைது என்று ஏமாற தயாரில்லை என்று பலர் கூறியுள்ளனர். சபாஷ்! ஆனாலும், ரொம்ப ஓவர் கான்பிடன்ட்!! 


அப்படி என்ன தப்பா சொல்லிட்டாரு கைது செய்ய என்றது ஓசூர் நாகஜோதி பாபு. (சரிதான்!)


கைது செய்த காவலர்கள் இவர்கிட்ட மாட்டிக்கிட்டு என்ன பாடுபடுறாங்களோ... நமக்கு பார்க்க கொடுத்து வைக்கலியே என்பது நாமக்கல் தனம். (அய்யோ பாவம்!)


இவரைப்பற்றி மேலும் அறிய இங்கு சொடுக்கவும்.


ஒருசிலர், மூன்று வாரண்டை ஐந்து வருடமாக வச்சிகிட்டு அலையுற அவர இந்த காலத்துல மட்டுமில்ல எந்த காலத்திலேயும் கைது செய்ய முடியாது. அப்படி செய்தால் நீதிபதிகளுக்கு நேரம் சரியில்லை என்று அர்த்தம்.


சரிதான், எத்தனை பேரு இப்படி கிளம்பியிருக்கீங்க?


காந்தி சொன்னதைத்தான் நான் சொன்னேன் என்பதால் காந்திதான் முதல் குற்றவாளி. முதலில் அவரை கைது செய்து விட்டு, என்னை கைது செய்ய வா என்பார் என்பது போடி ராஜசேகரன்.


சாட்சியத்தோட பேசுரதுல ரொம்பவே தெளிவாயிருக்காரு பாருங்க...


ஒருவேளை கைது செய்திருந்தால் என் சொத்து அத்தனையையும் சூரிட்டியா கொடுத்து பிணையில எடுப்பேன் என்றது ஈரோடு போக்குவரத்து கழக தொழிற்சங்கவாதி குணசேகரன்.


சபாஷ்! இப்படித்தான், எதுவானாலும் பரவாயில்லைன்னு தெளிவா இருக்கோணும்.


சரி, வாசகர்கள் இப்படி இருக்கும் போது, வாசகர் மற்றும் வாசகரில்லா பொய்யர்கள் எப்படி இருக்காங்க என்கிற சோதனையில்...


வாசகர்: வாரண்ட் பாலாவ கைது பண்ணிட்டாங்க பெயில்ல எடுக்கனும்...


பொய்யர்: கவலைப்படாதிங்க. பெயில்ல எடுத்துடலாம். என்ன.. கூடுதல் செலவாகும்.


இதுதான், சந்துல சிந்து பாடுறதுங்கிறது... ஏமாத்துறதுல என்னா திறம!


வாசகர்: அதுக்கென்ன பிளாங் செக்கே தர்றேன். நீங்க எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் போட்டுக்குங்க... ஆனா, இன்னைக்கே வாரண்ட் பாலாவ பெயில்ல எடுத்தாகனும்னு ஒத்தக்காலில் நிக்க...


நம்மைப்பற்றி நன்றாக அறிந்த பொய்யரின், கூட்டாளி பொய்யர்...


கூபொ: அவன் நம்மளைப்பத்தி எவ்வளவு மோசமா எழுதுறான். அவன பெயில்ல எடுப்பியா நீன்னு கேட்க, யாரு எது செஞ்சாலும் அத ஆதரிக்கிறதுதானே நம் தொழிலுன்னு சொல்லி ரெண்டு பேரும் மல்லுக்கு நிக்கிறாங்க...


பொய்யர்கள் நினைக்கிறபடி இவ்வளவு மோசமா எழுதுற நம்மகிட்டையே நடந்துகிற யோக்கியதை இதுன்னா, நீங்க மாட்டினா... யோசிச்சு பாருங்க!


இடையில் நாரதராக வந்த சேர்ந்த நம் வாசகியான பெண் பொய்யர்


பெபொ: ஏம்பா தேவையில்லாம நீங்க சண்டப் போட்டுக்குறீங்க... ஜாமீன் எடுப்பது எப்படின்னு புத்தகம் எழுதின அவரு, எல்லோரையும் ஜாமீன்ல எடுப்பாரு... 


ரொம்ப தெளிவாத்தான் இருக்கீங்க... நல்லாத்தான் சொல்லுறீங்க... ஆனா, அந்த பாவத்துக்கு எல்லாம் நான் ஆளாக விரும்பல.


பெபொ: அவங்களோட புத்தகத்தை விக்கிறத்துக்காக புரளிய கிளப்பி விட்டுகிட்டு அலையுறாங்க... என்பது கும்பகோணத்தில் மூன்று பொய்யர்கள் மற்றும் வதந்தியை கிளப்பி விட்ட வாசகருக்கு இடையில் நடந்த உரையாடல்.


அதான பார்த்தேன். போயும் போயும் யார, யாரை ஏமாத்தப் பாக்குறீங்க... ஊர்ல ஆரம்பிச்சு உலகத்தையே பொய்திறமையில ஏமாத்திகிட்டு இருக்கிற எங்களையே ஏமாத்த பாக்குறீங்களா...


பொய்யர்கள் புத்தகத்த விக்க கிளப்பி விட்ட புரளி போலன்னு, நீங்க யாராவது நினைத்தால், அதற்கு நாங்க பொறுப்பல்ல.


வாசகரரோட, பொய்யர்களோட நிலைகளை பாத்தாச்சு, போலீசோட நிலை என்னான்னு பார்க்க வேண்டாமா...


தான் காவல்துறையில் பணியாற்றிய போது, தனக்கு கீழ் பணியாற்றி பின் சேலம் மாநகர காவல் ஆணையராக இருந்தவரை பிடித்து பல விதங்களில் லெப்ட் ரைட் வாங்கி விட்டார், நாமக்கல் மாவட்டத்தை சேர்ந்த ஓய்வுற்ற மாவட்ட கூடுதல் காவல் கண்காணிப்பாளர் வீ.செ.கருப்பண்ணன்.


இவர், உதவி ஆய்வாளராக பணியில் சேர்ந்து மாவட்ட கூடுதல் கண்காணிப்பாளராக உயர்ந்தவர். தான் தொடுக்கும் வழக்குகளில் அரசுப் பொய்யர்கள் மற்றும் கொள்ளையர்கள் ஏடா கூடமாக எதாவது செய்தால், அவர்களை ஒருவழி பண்ணிவிடுவார். நமது நீதியைத்தேடி... நூல்களை அவ்வப்போது ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்ப்பு செய்து வருபவர்.




கொடுமையிலும், கொடுமை என்னான்னா, காந்தியின் இந்தியத் தன்னாட்சி நூலை வைத்திருப்பதே குற்றம் போல என்று நினைத்த ஒரு வாசகர், அதனை தீயிட்டு எரித்தே விட்டார் என்பதுதாம்.


பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Sunday, September 29, 2013

வக்கீல்களை வறுத்தெடுப்பது எப்படி?


2009 ஆம் ஆண்டு, மகாத்மா காந்தியின் இந்திய சுயராஜ்யம் நூலுக்கு நூற்றாண்டு விழா. பலருக்கும் தெரியாமல் இருந்த வக்கீல்கள் மற்றும் நீதிபதிகள் குறித்து காந்தியின் வெறுப்பு கருத்துக்களை நீதியைத்தேடி... சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம் நூலில் பரபரப்பாக பரப்பிய நேரம். 


அதாவது, தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியில் உள்ள பொது நூலகங்கள், காவல் நிலையங்கள், சிறைசாலைகள் மட்டுமில்லாது, நீதிபதிகள் அத்தனை பேருக்கும் பல புண்ணிவாவாங்க கொடுத்த பங்களிப்பு நிதியில நன்கொடையாகவே கொடுத்தாச்சு!  




[caption id="attachment_390" align="alignleft" width="219"]நீதியைத்தேடி... சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம் நீதியைத்தேடி... சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம்[/caption]

சேலத்தில் பி.ஆர்.ஜெயராஜன் அப்படீன்னு ஒரு சட்டப்புளி. சண்டக் கல்லூரி மாணவர்களுக்கு தேவையான குப்பை நூல்களை தீர்ப்புகளில் இருந்து காப்பியடித்து எழுதுபவர். ஆதலால், இவரைத் தெரியாத பொய்யர்களே, வக்கீல் தொழில்ல இருக்க முடியாது.


இவரது வழக்கறிஞர் தொழில் நெறிமுறைகள் என்கிற புத்தகத்தில், "வக்கீல்கள் நீதிமன்றத்தின் அதிகாரிகள் (என்னமோ கெவுருமண்டு கூலி வாங்குறாப்புல, கௌரவப் பேரு) என்றும், வக்கீல்கள் இல்லையென்றால் எதுவுமே நடக்காது (உண்மைதான், நீங்க இல்லேன்னா நாட்டுல எந்த குற்றமும் நடக்காது) என்பன போன்று பல பீலாக்கலை அவிழ்த்து விட்டிருப்பார்".


எல்லா வக்கீல்களுமே பேச்சளவில் பீலா பார்ட்டிகள்தாம். அதனால்தாம், பொய்யர்கள் என்கிறேன். மகாத்மாக்கள் தொழில் ரீதியாக விபச்சாரிகள், ஈனப்பிறவிகள் என்கிறார்கள். ஆனால், இவரோட பீலா சகித்துக் கொள்ள முடியாத அளவிற்கு இருக்கும்.


இதைப் படிக்கும் சண்டக் கல்லூரி மாணவர்களுக்கு, நாம்தாம் உலகத்தையே உருட்டி, பெறட்டி கொண்டு இருக்கிறோம் (அவ்வப்போது அவங்களுக்குள்ளியே உருட்டு கட்டையால உருட்டி, பெறட்டி அடிச்சிக்கிறாங்கல்ல... அத மனதுல வச்சிதான் சொல்றாரு) இல்லையென்றால் எதுவுமே நடக்காது (நீங்க இல்லேன்னா என் பொழப்பு நடக்காது) என்று, எதிர்கால பொய்யர்களுக்கு (எ, வெ)றியூட்டுவார்.


இவரு (எ, வெ)றியூட்டுறத நிப்பாட்டனும்னா, மொதல்ல இவருக்கு நம்ம பாணியில (எ, வெ)றியூட்டனும் இல்லியா... அதனால, இவருக்கு சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம் நூல் ஒன்றை வாசகர் ஒருவர் அனுப்பி வைத்து, காந்தி இப்படி சொல்லியிருக்காரா என (நா, தே)டிப்பிடித்து பார்த்து வறுத்தெடுக்க ஆரம்பிக்கிறார். அதுவும் எப்படி...


அய்யா, நான் உங்களின் தீவிர வாசகன். உங்க புத்தகங்கள படிச்சிதான், ஓரளவுக்கு சட்டத்தையே தெரிஞ்சிகிட்டேன் என்பதால் உங்கமேல, எனக்கு அவ்வளவு மதிப்பு மரியாதை உண்டு.  ரொம்பத்தான்! 


‘நீதியைத்தேடி... சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம்கிற புத்தகத்துல மகாத்மா காந்தி வக்கீல் தொழிலப்பத்தி ரொம்ப கேவலமா சொல்லியிருக்கார்னு எழுதியிருந்துது.


அதப்படிச்ச எனக்கு ஹார்ட் அட்டாக்கே வந்ததுடுச்சி...


நீங்க எவ்வளவோ புத்தகம் எழுதியிருக்கீங்களே... உங்களுக்கு தெரியாம இருக்காது.


அதான் உண்மை என்னான்னு உங்களை கேட்டு தெரிஞ்சிக்கலாம்னு அந்த புத்தகத்தையே நேத்து அனுப்பி வச்சேன்.


படிச்சிங்களான்னு’ நல்லாவே (எ, வெ)றியூட்டிட்டார். 


பத்த வச்சிட்டியே பரட்ட... 


பீலா பார்ட்டிக்கே பீலா விடுறதுங்கிறது இதுதாம் போல...


அதைப் படித்ததும் டென்சனாகி, "காந்தி மகான் தான் எங்களுக்கெல்லாம் வழிகாட்டும் தெய்வம். அவரு சத்திய சோதனைன்னுதானே புத்தகம் எழுதுயிருக்கார்". மற்றபடி, அவரு இப்படியெல்லாம் சொல்லியிருக்க வாய்ப்பே இல்லை.


காந்தி போர்பந்தர் என்னும் சிற்றூரில் பிறந்தார். அரிச்சந்திரா நாடகம் பார்த்தார். அன்று முதல் பொய் பேசுவதில்லை என்று முடிவெடுத்து, பொய்யரானார் (வக்கீலானார்). சுதந்திரம் வாங்கித்தந்தார். அவ்வளவுதானே நாம அவரப்பத்தி நம்ம பாழாப்போன கல்வித் திட்டத்துல படிச்சது. இததானே அவரும் படிச்சிருப்பார்.


போர் பந்தர் என்பது, நூறு வீடுகள் உள்ள சிற்றூர் அல்ல. அந்த காலத்திலேயே பல்லாயிரம் மாட மாளிகைகளை கொண்ட, போர்பந்தர் ஸ்டேட். அதாங்க இப்போ மாநிலம்னு சொல்லுறது போல, அப்ப மாகாணம். துறைமுகம் இருக்குன்னா பார்த்துக்கோங்க.


போர் பந்தரில் பிறந்த காந்தி, "போரே கூடாது (போரால் அழிக்க முடியுமே ஒழிய சேர்க்க முடியாது) என்றார்".


பொய் பேசக் கூடாது என்று முடிவெடுத்து, "பொய்யர்களின் தொழிலிலும் உண்மையே பேசினார்".


தவறு செய்தவர்கள் தன் கட்சிகாரர்களாகவே இருந்தாலும், "அதனை நீதிபதியிடம் எடுத்துரைத்து தண்டனை வாங்கி தந்தார்". 


இதற்கு இலக்கணமாக அவமானம் என்பது, ‘‘குற்றம் புரிவதில்தாம் இருக்க வேண்டுமே தவிர, அக்குற்றத்துக்கான தண்டனையை அனுபவிப்பதில் இருக்க கூடாது’’ என்றார்.


இதுபோன்ற மகத்தான செயல்களாலேயே, "மகாத்மா என்று மக்களால் அழைக்கப்பட்டார்".


ஆங்கிலேயர்களின் சட்டத்தை, அவர்களது நாட்டுக் சென்று படித்து, "அச்சட்டத்தின் வழி நின்று அகிம்சை முறையில் ஆங்கிலேயர்களுக்கு இம்சை கொடுத்ததால், அவர்கள் இந்தியாவை விட்டு விட்டு, இரவோடு இரவாக தப்பியோடி விட்டனர்" என்கிற எதார்த்த உண்மையை எழுத வேண்டும்.


 சரி, நம்ம வறுவல் விசயத்துக்கு வருவோம்.


இப்படியெல்லாம் எழுதின வாரண்ட் பாலா மேல வழக்கு போட்டு, அவன உண்டு இல்லைன்னு பண்ணுறேன்னு சொல்ல...


வாசகரோ இந்திய சுயராஜ்யம் நூலில் 11 வது கட்டுரைன்னு கடைசியில சொல்றாரே, அதப் பாத்திங்கன்னா உண்மை தெரிஞ்சிரும்ல என்று மீண்டும் உசுப்பேத்தவே, சரி என்று கூறி விட்டு, தனது கன்று குட்டிகளை (பயிற்சிக்கு வந்துள்ள பொய்யர்களை) விட்டு, புத்தகத்தை அலுவலம் முழுவதும் தேடியும் அகப்படல.


தெய்வத்தோட புக்க வாங்கி வெச்சிருந்தாதானே அகப்பட...


மறுநாள், சேலத்து பொய்யர்களுக்கெல்லாம் இந்த தகவல் பத்திக்கிச்சு. ஒரு பொய்யர் கூட, காந்தி சொன்னதாக சொல்லுறத நம்பல. சேலத்து சட்டப்புளியே நம்பாத போது, எலிகள் எல்லாம், எளிதில் நம்பிடுமா என்ன?


உண்மையை நம்புவதா அவுங்க தொழிலு தர்மம்...


இந்தியாவுல இருக்கிற வக்கீல்கள், நீதிபதிகள் மற்றும் காந்தியவாதிகள் உட்பட யாருக்கும் தெரியாது இருந்த ரகசியம் (தெரிந்தவர்கள் யாராவது இருந்திருந்தா, பரப்பாமல் பாதுகாத்ததாலும் கூட ரகசியமே) வெளி வந்ததாலேயும் நம்ப முடியல.


அடுத்த நாள் சனிக்கிழமை, கோர்ட்டு வேற லீவா போச்சு. சுயராஜ்யம் நூலை சேலத்தில் எங்கு தேடியும் கிடைக்கல. ஆனாலும் அதுக்குள்ள, என்னைய இப்படிப் பண்ணலாம், அப்படி பண்ணலாம்னு, ஆளாளுக்கு கூட்டம் கூட்டமா ரூம் போட்டு (யோ, பே)சிக்கிறாங்க. தெருவுலியோ, வீட்டுலியோ நின்னு பேசினா, எல்லோருக்கும் வதந்தியாகி, வக்கீல் தொழிலே வாந்தியாயிடுமே?


சரி, சட்ட அறிவுக்களஞ்சியத்துல சொல்லியிருக்கிற மதுரை காந்திய இலக்கிய சங்கத்திற்கே போய் வாங்கிடலாம்னு (எங்கும் கிடைக்காதுன்னு நன்னா தெரிஞ்சிதான் நானே காந்திய இலக்கிய சங்கத்தை குறிப்பிட்டுள்ளேன்) பார்த்தா, அடுத்த நாள் ஞாயிறா போச்சு.


அதனால என்ன, வாரண்ட் பாலா புலி வால புடிச்சிட்டான். இருக்கிற வால புடிச்சிருந்தா கூட பரவாயில்லை. இல்லாத வால புடிச்சிட்டான். எப்படி இருந்தாலும், திங்க கெழம நூலை வாங்கினதும் அவன் கதை சேலத்துல நாற போகுதுன்னு, ‘நானென்னவோ நடிகை குஷ்பு போல அழகா இருப்பேன், வர வச்சு பக்கத்துலியே பார்க்கலாம்கிற விபரீத ஆசையில' என்மீது வழக்கு போட ஆளாளுக்கு மனு தயாரிச்சிட்டாங்க?


என்னமோ உத்திர புத்திரன் தொழில் போல, நம்ம தொழிலுக்கு இப்படியரு கேவலமா என்று மூணு நாளா டென்சனாகி, ஒழுங்காக சாப்பிட முடியாம, டென்சன குறைக்க அப்பப்ப டீய, டீய குடிச்சி தூக்கம் கெட்டு, நைட்டோட நைட்டா ரெண்டு பேரு மதுரைக்கு போயி, விபச்சார கவலைய மறக்க லாட்ஜில லைட்டா சரக்கு போட்டும், தூங்க முடியாம, காலையிலேயே காந்திய இலக்கிய சங்கத்துல, எப்படா கதவ திறப்பாங்கன்னு காத்து கிட, வாங்கி படிச்சா...


பாலா, நம்மல போல பீலா உடல... அவரு சொன்னத தில்லாவும், தூளாவும் தெளிவா தொகுத்து ஒழுங்குபடுத்தி சொல்லியிருக்கான்னு தெரிஞ்சதும், அவங்களோட அத்தனை பில்டப்பும் புஸ்வானம் போல, ஓரிரு நிமிடங்களில் எல்லாம் புஸ்சுன்னு போயிடுச்சி.


இவ்வளவு வெறியையும் சட்டம் படிக்கிறதுல காட்டியிருக்கனும். நாம என்ன தொழில் செய்யிறோம் அப்படீன்னு கொஞ்சம் யோசித்து பார்த்தா, உலகிற்கே தெரிகிற உண்மை உங்களுக்கு விளங்காதா... பொய்யிலேயே ஊறிப்போய், நாறி நாற்றமெடுத்து கிடந்தா இப்படித்தாம் எதையுமே நம்ப முடியாது.  ஆனாலும், இப்படித்தாம் அற்ப விசயத்துக்கு கூட அப்படிச் செய்யலாம், இப்படிச் செய்யலாம்னு பெரிசா பில்டப் காட்டிட்டு, யாரும் எதிர்பார்க்காத வகையில் கை விட்டுடுவாங்க.  அவுங்கல மட்டும் சொல்லல.


உங்களையும் சேர்த்துதாம் கைவிட்டுடுவாங்கன்னு சொல்லுறேன். ஆனா, அதுக்குல்ல உங்க கிட்டேந்து சம்பாதிக்க வேண்டியத சம்பாதிச்சி புடுவாங்க (பிடுங்கி புடுவாங்க).


இவ்வளவு நடந்தத்துக்கு அப்புறமும், தொழில் நெறிமுறைகள் நூல்ல விட்டிருந்த பீலாக்கலை எல்லாம்  திருத்தி எழுதினாரான்னு தெரியாது. ஆனால், ஒவ்வொரு முறை படிக்கும் போதும், மனது உறுத்தும்ல...


தாத்தாவோட இந்திய சுயராஜியத்துக்கு இப்பேல்லாம் ரொம்பவே மதிப்பு அதிகமாகிடுச்சி.


2004 ஆண்டுல அச்சடிச்ச ஆயிரம் புத்தகம் கூட 2008 வரை, விற்பனையில் இருந்திச்சு. ஆனா, 2009 நூற்றாண்டு விழாவுல இருந்து இரண்டாயிரம், இரண்டாயிரமா அச்சிட்டாலும் கூட, ஆறு மாதத்துகுள்ள காலியாகிற அளவுக்கு, யாரோ ஒரு சிலர்தாம் ஒன்னு, ரெண்டு வாங்குறாங்களாம். மத்தவங்க எல்லாம் மொத்தமாகத்தாம் வாங்குறாங்களாம்.


அதனால, அப்பப்ப அச்சடிக்கிறோம். திடீர்னு ஏனிப்படின்னு தெரியல அப்படீன்னார், அப்பாவியாக அதன் நிர்வாகிகளில் ஒருவரான திரு.ராமதாஸ். அப்புறம்தான், எல்லா தாத்தாவும் பேரனுக்கு பணத்த சம்பாதிச்சு வெச்சிட்டு போவாங்க. அதனால, அது அவங்க குடும்பத்தோட நின்னு போயிடும்.


ஆனா, காந்தியோ நமக்கு தேவையான கருத்துக்களை வெதச்சி வச்சிட்டு, இதவச்சி சுயமா பொழச்சிக்கோன்னு சொல்லிட்டு போயிருக்கார். அதனாலதானோ என்னவோ, நாம அவருக்கு பணம் சம்பாதிச்சி கொடுக்குற நெலம ஆயிடுச்சுன்னு, நடந்ததை எல்லாம் விளக்கமா எடுத்துச் சொன்னேன்.


கேர் சொசைட்டியில இருந்து கூட நீதியைத்தேடி... புத்தகங்களை வாங்குற ஒவ்வொருவருக்கும் இதன் ஒரு தமிழ் பிரதிய சேர்த்து அனுப்புவாங்க. இதோட ஆங்கில பதிப்பு தேவைப்படுறவங்க  இங்கு சொடுக்கினால்  தரவிரக்கி கொள்ளலாம்


இறுதியா, நம்ம வாசகரு சேலத்து சட்டப்புளிய தொடர்பு கொண்டு கேட்டத்துக்கு, ‘‘அந்த கிறுக்குப்பய (வேற யாரு, வழிகாட்டியும் தெய்வமும் ஆன காந்திதாம்) நூறு வருசத்துக்கு முன்னாடி சொன்னத, இந்த கிறுக்கு பய (வேற யாரு, நாந்தேன்) இப்போ, எதுக்கு எல்லோருக்கும் எடுத்து சொல்லிக் கிட்டு இருக்கான்னு தெரியலன்னு முடிச்சிட்டாராம்’’.


ஆகா, என்ன கண்டு பிடிப்பு பாருங்க.


காந்தி உங்களப்பத்தி இப்படியெல்லாம் சொல்லி இருக்கார்னு 2008 இல் தெரியும். ஆனால், 2000 ஆம் ஆண்டில், சட்ட ஆராய்ச்சியில் களமிறங்கியதற்கு காரணமே, உங்களுக்கு எல்லாம், சட்டத்தைப் பற்றி ஒரு புண்ணாக்கும் தெரியாது என்பதை உணர்ந்துதாம், 2010 ஐ இலக்காக வைத்து இறங்கி, முடித்தும் இருக்கிறேன்.


உங்கமேல உள்ள, ஊரரிந்த உண்மைய சொல்லுறத்துக்கே இப்படியெல்லாம் பாடாபடுறீங்களே... மக்களோட உண்மைய பொய்யாகவும், பொய்யை உண்மையாகவும் திரிக்குறீங்களோ, உங்க நாறின பிழைப்புக்காக திருட்டுத்தனம் பண்ணி தீர்ப்ப வாங்குறீங்களே... அப்போ, அவங்க எவ்வளவு கஷ்டப்படுவாங்கன்னு இப்பவாவது புரியுதா? புரியலேன்னா எப்படி புரிய வைக்கனுமோ அப்படி புரிய வைக்கிறதுதான், எங்களோட வாசகர்களோட வேலையே!


ஏற்கனவே, நீதிபதிகளை வறுத்தெடுப்பது பற்றி படிச்சிருப்பிங்க... 


இப்ப பொய்யர்களை பத்தியும் படிச்சிட்டிங்க... இப்படி நான் மட்டுமல்ல பல வாசகர்கள், பல பொய்யர்களையும், நீதிபதிகளையும் வறுத்தெடுத்திருக்கிறார்கள். அதையெல்லாம் பின்னால ஒவ்வொன்னா பார்ப்போம்.


அதுக்கு முன்னாடி, அடுத்த வறுவல் பதிவு யாரைப் பற்றின்னு கரெக்ட்டா சொல்லுங்க பார்க்கலாம்...

பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

Saturday, September 28, 2013

பங்களிப்பீர் - CONTRIBUTE


சட்டம் இல்லையேல் வாழ்க்கையில்லை. 



சட்டத்தை தெரிந்து கொள்ளுங்கள், வாழ்க்கையைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். 




நமது கேர் சொசைட்டி சட்ட விழிப்பறிவுணர்வு வரிசையில், திரு.வாரண்ட் பாலா அவர்களின் ''கடமையைச் செய்! பலன் கிடைக்கும்'' என்கிற ஆறாவது நூலை வெளியிட்ட பெறும் முயற்சி மேற்கொண்டுள்ளது.


இந்நூலை வெளியிட்டு தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியில் உள்ள பொது நூலகங்களுக்கு நன்கொடையாக வழங்கிட, நமது மத்திய சட்ட அமைச்சகம் ரூ.25, 000 நிதி பங்களிப்பு வழங்கியுள்ளது.


ஆனால், இதன் ஒட்டுமொத்த செலவு ரூ. 2 லட்சம் என மதிப்பிடப்பட்டு உள்ளது.


இத்திட்டத்தை வெற்றிகரமாக முடிப்பதற்கு தங்களால் இயன்ற பங்களிப்பை செய்திடுமாறு தங்களையும், தங்களைப் போன்ற நல்லுள்ளங்களையும் கோருகிறோம். பங்களிப்பை செலுத்தியவர்கள் அதுகுறித்த விபரத்தையும் எங்களுக்கு தெரிவிக்கவும்.


கேர் சொசைட்டி, 53 ஏரித்தெரு, ஓசூர் - 635109


உலாப்பேசி சரவணன் 9789488105 மற்றும் நடராஜ் 9842399880




Name of the Account  :  CARE Society

Acount Type                   :  Savings 

Ac.No.                               : 768307417

Branch                              :  Indian Bank, Hosur-635109

IFSC code                         : IDIB000H011



* அனைத்து நன்கொடைகளுக்கும் வருமான வரிச் சட்டம் பிரிவு 80 ஜி இன்படி, வரிவிலக்கு உண்டு.




No law, no life.  Know law, know life!  

 

Our CARE Society is in the effort of releasing the book titled as “Do Your Duty! Enjoy the Right’s”as the 6th book in the legal consciousness series authored by Mr.Warrant Balaw.  

 

Our CENTRAL LAW MINISTRY has extended its support with a conrtibution of Rs. 25,000 for publishing & donating the books to all public libraries in Thamizh naadu & Puducherry. 

 

But the total cost of publishing works out of turn of 2 lak rupees.

 

We appeal to you and all the good hearted people to contribute generously to complete the project successfully. 

 

CARE Society, # 53 Tank street, Hosur - 635109. 


Mobile:  A.Saravanan  9789488105 & R.Natraj  9842399880 




Name of the Account  :  CARE Society

Acount Type                 :  Savings 

Ac.No.                            : 768307417

Branch                           :  Indian Bank, Hosur-635109

IFSC code                      : IDIB000H011


* All monetary contributions will be exempted as per 80 G income tax act 1961.




இதுவரை பங்களிப்பு நிதி வழங்கியுள்ளோர் பற்றிய விபரம்


 
மத்திய சட்ட அமைச்சகம் புதுடில்லி ரூ. 25, 000

திருமதி. சுகுனா ஓசூர் ரூ. 1000

திருமதி. மல்லிகை சென்னை ரூ 1000

திருமதி. ஆர்த்தீஸ்வரி சென்னை ரூ 1000

திருமதி. வேலம்மாள் மார்க்கம்பட்டி ரூ 1000

திரு. காளியண்ணன் நாமக்கல் ரூ. 1000

திரு. ராஜா செங்கல்பட்டு ரூ. 1000

திரு. சங்கர் தேனி ரூ. 2500

திரு. ரமேஷ் விழுப்புரம் ரூ. 1000

திரு. ராஜசேகர் போடி ரூ. 1000

திரு. திருமுருகன் எடப்பாடி ரூ. 1000 

திரு. ஞானசுந்தரம் தஞ்சாவூர் ரூ. 2000 

திரு. செய்யது இப்ராஹிம் பரமகுடி ரூ. 1000 

திரு. நாகசுப்பிரமணியன் அம்பாசமுத்திரம் ரூ. 2000

திரு. சரவணன் பாப்பாரப்பட்டி ரூ. 1000

திரு. நடராஜ் ஓசூர் ரூ. 1000

திரு. காளத்தி பிரபு திருப்பத்தூர் ரூ. 1000

திரு. அய்யப்பன் ஏரிவயல் ரூ. 1000

திரு. ராமகிருஷ்ணன் உடுமலை ரூ. 1000

திரு. ஞானசேகரன் சென்னை ரூ. 1000

திரு. முருகவேல் குளித்தலை  ரூ. 1000

திரு. அல்லா பகேஷ் சென்னை ரூ. 5000

திரு. ராஜகோபால் சென்னை ரூ. 1000

திரு. ஜெயராஜ பிரகாஷ் பேரளம் ரூ. 2000

திரு. ரவீந்திரன் சென்னை ரூ. 1000

திரு. மனேகரன் அம்பை ரூ. 1000

திரு. ஹரிகுமார் சென்னை ரூ 1000

திரு. சின்னசாமி நிலக்கோட்டை ரூ 1000

திரு. குமார் சென்னை ரூ 1000

திரு. பெரியசாமி கரூர் ரூ 1000

திரு. குப்புசாமி நாமக்கல் ரூ 1000

திரு. மனமோகன் காரைக்கால் ரூ 1000

திரு. மோகனவேலு திருத்தனி ரூ 1000

திரு. விஜயகுமார் போடி ரூ 1000

திரு. சுதாகர் சென்னை ரூ 1000

திரு. பாலசுப்பிரமணியன் சென்னை ரூ 1000

திரு. வெங்கட்ராமன் சென்னை ரூ 1000

திரு. சங்கர் சென்னை ரூ 1000

திரு. தனசேகரன் சென்னை ரூ. 2000

திரு. அருன்குமார் ஆண்டிப்பட்டி ரூ. 1000

திரு. ஆனந்து பாபநாசம் ரூ. 1000

திரு. செல்வகுமார் ஆலங்குளம் ரூ 2000

திரு. பார்த்தசாரதி சென்னை ரூ 1100

திரு. செந்தில்குமார் நாமக்கல் ரூ 1000

திரு. ஜமால் பத்தமடை ரூ 3000

திரு. மாணிக்கம் திருத்தனி ரூ 1000

திரு. ராஜாராம் பிரசாந்த் பண்ருட்டி  ரூ 1000

திரு. கணேசன் ராமநாதபுரம் ரூ 5000

திரு. முருகேஷ் பரமத்தி வேலூர் ரூ 1000

திரு. கதிர்வேல் சேலம் ரூ 1000

திரு. கண்ணா கோவை ரூ 5000

திரு. வேங்கடபதி சுதாகர் சென்னை ரூ 2000

திரு. ரமேஷ் பரமத்தி வேலூர் ரூ 2000

திரு. ராமச்சந்திர ராவ் அருப்புக்கோட்டை ரூ 1000

திரு. ரவிச்சந்திரன் சிக்கல் ரூ 1000

திரு. சிவகுருநாதன் ராமநாதபுரம் ரூ 1000

திரு. சிவதாசன் கும்பகோணம் ரூ 1000

திரு. சுப்ரமணி நாமக்கல்  ரூ. 2000

 

பங்களிப்பு அளிக்க வேண்டியதன் அவசியம் என்ன என்பது குறித்து விரிவாக விளக்கும்,  நம் கடமையை ஏற்பதே நமக்கான அங்கீகாரம்! அதிகாரம்!! கட்டுரையை படிக்கவும்.

கடமை குறித்து காந்தியின் நல்லுரையை படிக்க இங்கு சொடுக்கவும்.


முக்கிய குறிப்பு: மேற்கண்ட நிதியளிப்பு பட்டியலைப் பார்த்த சில வாசகர்கள் உலாப்பேசியில் தொடர்பு கொண்டு, பங்களிப்பு நிதி ஆயிரத்திற்கு குறைந்து கொடுக்க கூடாதா என கேட்கிறார்கள்.


மேற்கண்ட பட்டியலில் உள்ளவர்கள் ஏற்கனவே வெளியிடப்பட்ட நீதியைத்தேடி... நூல்களுக்கு நன்கொடை வழங்கிய வாசகர்கள். சட்ட விழிப்பறிவுணர்வால் பயன் அடைந்தவர்கள் அல்லது சமுதாயம் அடையும் என நம்புபவர்கள்.


ஆதலால், ஆயிரக்கணக்கில் கொடுக்கிறார்கள். மேலும், 1000 க்கு மேலான பங்களிப்புகள் வெளியிடப்படும் நூலிலும் இடம் பெறும். குறைவான தொகைகள் ஒட்டுமொத்தமாக கணக்கிடப்பட்டு சேர்க்கப்படும். அவ்வளவே.


பங்களிப்பு என்பது தாங்களாகவே விரும்பி செய்வதே ஒழிய நாங்கள் கேட்டுப் பெறுவது அன்று. எனவே உங்களின் பங்களிப்பு என்னவோ அதனை தாராளமாக கொடுக்கலாம்.


நாங்கள் விரும்புவது கூட, இத்தளத்திற்கு வருகை தருவோர் ஒவ்வொருவரது பங்கும் இருக்க வேண்டும் என்பதுதாம்.




பகிர்ந்து கொள்ள

வாசகர்களின் கவனத்திற்கு...

இதுபோன்ற இணையப் பக்கங்களில், ஒருவரின் பெயரில் யார் வேண்டுமானாலும் பின்னூட்ட முடியும். இதனை தடுக்கவே இங்கு பதிவிடுபவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரியை கேட்டுள்ளோம்.

இக்கட்டுரையின் கருத்துக்கு மாறான கருத்தை, பின்னூட்டமாக இடுவதாக இருந்தால், அதற்கான அடிப்படை ஆதாரங்களைச் சுட்டிக் காட்டியே பதிவிட கோருகிறோம். அப்போதுதான், உங்களது கருத்துக்கு மதிப்பளித்து, இப்பதிவு குறித்த கருத்துக்களை சீர்தூக்கிப் பார்த்து சீராய்வு செய்ய முடியும்.

சமூகம் இதுபோன்ற விழிப்பறிவுணர்வுகளைப் பெற வேண்டுமென நினைப்பவர்கள், இதுபற்றிய உங்களது கருத்துடன் சமூக வலைப்பக்கங்களில் பகிருங்கள்.

நூல்களின் முகப்பு

நியாயந்தான் சட்டம்

Follow by Email

Followers

முக்கியப் பக்கங்கள்

அடிப்படை சட்டங்கள்

  • 1. இந்திய சாசனம் 1950
  • 2. நீதிமன்ற சாசனம் 1872
  • 3. இந்திய தண்டனை சட்டம் 1860
  • 4. குற்ற விசாரணை முறை விதிகள் 1973
  • 5. உரிமையியல் விசாரணை முறை விதிகள் 1908

நம் நூல்களைப் பற்றி

நீதியைத்தேடி.... நீங்களும் நீதிமன்றத்தில் வாதாடலாம் வரிசையில்...
1 குற்ற விசாரணைகள்
2 பிணை (ஜாமீன்) எடுப்பது
எப்படி?
3 சட்ட அறிவுக்களஞ்சியம்
4 சட்டங்கள் உங்கள் பாக்கெட்டில்
5 சாட்சியங்களைச் சேகரிப்பது
எப்படி?
6 கடமையைச் செய்!
பலன் கிடைக்கும்
7 மநு வரையுங்கலை!Recent Posts Widget

இந்நூல்கள் அனைத்தும் உங்களின் சட்ட விழிப்பறிவுணர்வுக்காக
மத்திய சட்டம் மற்றும் நீதியமைச்சகத்தின் நிதியுதவியோடு
தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியில் உள்ள நான்காயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பொது நூலகங்கள், மத்திய சிறைச்சாலைகள் மற்றும் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் உள்ளிட்ட நீதிமன்றங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன.

சொந்தமாக தேவைப்படுவோர், உ(ய)ரிய நன்கொடையைச் செலுத்திப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். தொடர்பு வாட்ஸ்அப் எண் 09842909190 ஆகும்.

எல்லாப் பதிவுகளும்!

நம் தள வகைகள்

பயின்றோர் (20-08-16)